ԱՄՆ ազգային պարտքը հասել է 39.2 տրիլիոն դոլարի, իսկ դաշնային բյուջեից վճարվող տոկոսագումարները ամսական կազմում են 88 միլիարդ դոլար՝ համաձայն Կոնգրեսի Համատեղ տնտեսական հանձնաժողովի տվյալների: Այս ֆինանսական իրավիճակը և գնաճի պահպանվող բարձր մակարդակը Դաշնային պահուստային համակարգի (ԴՊՀ) առջև բարդ ընտրություն են դնում՝ կապված տոկոսադրույքների հետագա կարգավորման հետ:
ԴՊՀ քաղաքականության ազդեցությունը սպառողական վարկերի վրա
Թեև ԴՊՀ-ն ուղղակիորեն չի սահմանում սպառողական վարկերի տոկոսադրույքները, դաշնային ֆոնդերի տոկոսադրույքի փոփոխությունները անմիջականորեն ազդում են ֆինանսական հաստատությունների փոխառության ծախսերի վրա, որոնք հետագայում տեղափոխվում են սպառողների ուսերին: Նյու Յորքի Դաշնային պահուստային բանկի տվյալներով՝ ԱՄՆ սպառողները ունեն մոտ 1.35 տրիլիոն դոլարի վարկային քարտային պարտք: Տոկոսադրույքի նույնիսկ 0.25%-ով բարձրացումը կարող է հանգեցնել ավելի քան 3.3 միլիարդ դոլարի լրացուցիչ տարեկան տոկոսային ծախսերի՝ սպառողների համար:
Տնտեսական ցուցանիշները մնում են հակասական. մայիսին աշխատաշուկայում ավելացել է 172,000 աշխատատեղ, սակայն գնաճը մնում է ԴՊՀ-ի 2%-անոց թիրախից բարձր: Ըստ վերջին զեկույցների՝ Մերձավոր Արևելքում ընթացող հակամարտությունները և էներգակիրների գների տատանումները էլ ավելի են ծանրացնում տնային տնտեսությունների բյուջեն:
Տարածաշրջանային պարտքային բեռը և տնային տնտեսությունների ռազմավարությունը
Պարտքային բեռը երկրի տարածքում անհավասարաչափ է բաշխված: Հյուստոնի բնակիչները, օրինակ, միջինում ունեն մոտ 45,000 դոլարի ոչ հիփոթեքային պարտք, որը ներառում է ավտովարկեր, ուսանողական վարկեր և վարկային քարտերի պարտքեր: Ֆինանսական փորձագետները խորհուրդ են տալիս տնային տնտեսություններին նախապես քայլեր ձեռնարկել՝ ռիսկերը նվազեցնելու համար, մասնավորապես՝ առաջնահերթություն տալ փոփոխական տոկոսադրույքով վարկերի մարմանը և հնարավորության դեպքում դրանք վերաձևակերպել ֆիքսված տոկոսադրույքով վարկերի: