Պետությունը սոցիալ-քաղաքական երևույթ է, որի արժեքը գերազանցում է այն կազմավորող քաղաքացիների կյանքի արժեքը: Պետականության փիլիսոփայությունն այնպիսին է, որ յուրաքանչյուր քաղաքացի, լիովին պահպանելով պետության կողմից սահմանված օրենքները, պարտավոր է երդվել իր կյանքը զոհաբերելու պատրաստակամության մասին՝ իր պետությունը պաշտպանելու համար: Համաձայնվելով ընդունել այդ պետությունից անձնագիր, քաղաքացին չի կարող հրաժարվել այս զինվորական ծառայությունից և նույնիսկ կարող է պատժվել իր պետության բանակում ծառայելուց հրաժարվելու համար։
Ինչպես տեսնում ենք, պետությունը ապաստան չէ անվճար պաշտպանություն փնտրող թույլերի համար: Այն մի ինստիտուտ է, որը պահանջում է զոհաբերություն իր քաղաքացիներից: Հետևաբար, յուրաքանչյուր քաղաքացի իրավունք ունի վստահ լինել, որ իր պետությունը արժանի է նման զոհաբերության: Այսինքն՝ նրանք պետք է վստահ լինեն, որ իրենց զոհաբերությունը խորը իմաստ ունի: Նման վստահություն է ի հայտ գալիս միայն այն ժամանակ, երբ նրանք զգում են ազգակցական կապ պետության և արդարության ու արժանապատվության իրենց սեփական տեսլականի միջև։