Արիզոնայի համալսարանը գտնվում է ռազմավարական վերափոխումների փուլում՝ ընդունելության «շարունակական» մոդելից անցնելով «վաղ գործողությունների» համակարգի։ Այս փոփոխությունը նպատակ ունի բարելավելու ընդունելության կանխատեսելիությունը, սակայն առաջացնում է մտահոգություններ ուսանողների բազմազանության և հասանելիության վերաբերյալ։
Միաժամանակ, համալսարանը բախվում է լուրջ հեղինակային մարտահրավերների։ Շրջանավարտների հանդիսավոր արարողությունների ժամանակ տեղի ունեցած ուսանողական բողոքները և հայտնի գործիչների, մասնավորապես՝ Էրիկ Շմիդտի հանդեպ ցուցաբերված հանրային անհանդուրժողականությունը վկայում են վարչակազմի և ուսանողների միջև առկա խորը ճեղքվածքի մասին։ Այս իրավիճակը կարող է բացասաբար անդրադառնալ դոնորների հետ հարաբերությունների և ապագա ուսանողների ներգրավման վրա։
Համալսարանի ղեկավարությունը կանգնած է ֆինանսական կայունության և հանրային վստահության միջև հավասարակշռություն պահպանելու բարդ խնդրի առջև։ Այս բարեփոխումների հաջողությունը կախված կլինի նրանից, թե որքանով կհաջողվի համադրել վարչական արդյունավետությունը ակադեմիական միջավայրի պահանջների հետ։