2026 թվականի մայիսի վերջին տեղի ունեցած երկու մահացու դեպքերը, որոնք տեղի են ունեցել ոստիկանության կողմից բարեկեցության ստուգումների (welfare checks) ժամանակ, հասարակական լայն քննարկումների առիթ են դարձել։ Հարց է բարձրացվում, թե ինչու են հոգեկան առողջության խնդիրներ ունեցող կամ ճգնաժամային վիճակում գտնվող անձանց մոտ ուղարկվում զինված ոստիկաններ, որոնց վերապատրաստումը հիմնականում կենտրոնացած է իրավապահ գործառույթների վրա։
Փորձագետները նշում են, որ խնդիրը համակարգային է. սոցիալական աջակցության ծառայությունների պակասի պատճառով իրավապահները ստիպված են ստանձնել սոցիալական աշխատողի դեր, ինչը հաճախ հանգեցնում է լարվածության աճի և ողբերգական հետևանքների։ Չնայած կառավարությունների կողմից իրականացվող սոցիալական բարեփոխումներին, ինչպիսիք են բժշկական օգնության ընդլայնումը և սոցիալական ապահովության ցանցերի ամրապնդումը, ճգնաժամային իրավիճակներում արձագանքման մոդելը մնում է հնացած։
Այլընտրանքային լուծումներ են առաջարկվում, մասնավորապես՝ քաղաքացիական մասնագետների (հոգեբանների և բուժաշխատողների) խմբերի ստեղծումը, որոնք կկարողանան առանց զենքի կառավարել ճգնաժամային դեպքերը։ Այս մոտեցումը պահանջում է բյուջետային առաջնահերթությունների վերանայում և սոցիալական քաղաքականության հիմնարար փոփոխություն՝ անվտանգությունից դեպի իրական խնամք անցում կատարելու համար։