«Ուրվական» հասկացությունը ժամանակակից հասարակության մեջ ստանում է երկու հիմնարար նշանակություն՝ հոգեբանական և անվտանգային։ Լորի Հերցելի «Չորրորդ փողոցի ուրվականները» հուշագրությունը վեր է հանում ընտանեկան տրավմաների թեման, որտեղ անցյալի չլուծված վշտերը, ինչպես ուրվականներ, շարունակում են ազդել ներկա սերունդների վրա՝ ստեղծելով լռության և թաքնված ցավի մշակույթ։ Այս հոգեբանական «ուրվականները» պահանջում են բաց երկխոսություն և հիշողության վերաիմաստավորում՝ ապագա սերունդների հոգեկան առողջությունը պաշտպանելու համար։
Մյուս կողմից, մենք ականատես ենք լինում ֆիզիկական սպառնալիքի՝ «ուրվական զենքերի» (ghost guns) տարածմանը։ Կալիֆոռնիայի Սփրինգ Վելի քաղաքում իրականացված վերջին գործողությունը ցույց տվեց, թե ինչպես են չգրանցված, առանց սերիական համարների հրազենային միջոցները հայտնվում օրենքով արգելված անձանց ձեռքերում։ Սա ոչ միայն հանցավորության դեմ պայքարի լուրջ մարտահրավեր է, այլև իրավական համակարգի բաց, որը թույլ է տալիս շրջանցել զենքի վերահսկողության մեխանիզմները։
Երկու դեպքում էլ «ուրվական» բառը խորհրդանշում է անտեսանելիությունը, որը վտանգ է ներկայացնում հասարակության համար։ Լինի դա ընտանեկան լռություն, թե չգրանցված զենք, խնդիրը հանրային լույսի ներքո դուրս բերելու անհրաժեշտությունն է։ Հասարակությունը պետք է կառուցի մեխանիզմներ՝ թե՛ հոգեբանական տրավմաների, թե՛ անօրինական սպառազինության վերահսկողության համար՝ ապահովելով հանրային անվտանգություն և սոցիալական կայունություն։