Քենթի դպրոցներում արձանագրված խտրականության դրսևորումները՝ հիմնված ռասայական, սեռական կողմնորոշման և հաշմանդամության վրա, հասել են անհանգստացնող մակարդակի։ 2022-2025 թվականների ընթացքում նման դեպքերի 68% աճը վկայում է այն մասին, որ կրթական հաստատությունները դարձել են հասարակության մեջ առկա բևեռացման և անհանդուրժողականության հայելին։ Քենթը զբաղեցնում է երկրորդ տեղը Անգլիայում դպրոցներից հեռացումների թվով, ինչը լուրջ մտահոգությունների տեղիք է տալիս տեղական կառավարման և սոցիալական քաղաքականության վերաբերյալ։
Փորձագետները նշում են, որ խնդիրը միայն դպրոցների սահմաններում չէ. այն արտացոլում է ավելի լայն սոցիալական միտումներ, ներառյալ քաղաքական հռետորաբանությունը և սոցիալական մեդիայի ազդեցությունը, որոնք նպաստում են նախապաշարմունքների նորմալացմանը։ Թեև Կրթության դեպարտամենտը և տեղական իշխանությունները ձեռնարկում են որոշակի քայլեր, ներառյալ ուսուցիչների վերապատրաստումը և ներառական ծրագրերը, շեշտադրումը դեռևս մնում է պատժիչ միջոցների վրա։ Անհրաժեշտ է անցում կատարել դեպի կանխարգելիչ կրթական մոտեցումներ՝ հասարակության մեջ աճող անհանդուրժողականությանը դիմակայելու համար։