Բեյբի Պ-ի մայրը՝ Թրեյսի Քոնելիի ազատման նոր դիմումը. անցյալի խոստովանություններ և հանրային քննարկում

Թրեյսի Քոնելիի հրապարակային խոստովանությունը՝ մեղքի ընդունում և փրկության որոնում

Մեծ Բրիտանիան արդեն երկու տասնամյակ ապրում է Բեյբի Պ-ի ողբերգության ստվերում։ Այսօր՝ 44-ամյա Թրեյսի Քոնելին, Պետեր Քոնելիի (հանրությանը հայտնի՝ որպես Բեյբի Պ) մայրը, նորից հայտնվել է ուշադրության կենտրոնում։ Նա ներկայանում է իր յոթերորդ պարոլի լսմանը՝ բացահայտորեն ընդունելով ծնողական խորը սխալներն ու դրանց հետևանքները։ Լսումը, որն ուղիղ հեռարձակվել է բանտից Լոնդոնում գտնվող լսարանի, առաջին անգամ է, որ Քոնելին հրապարակային հայտարարություն է անում իր 2009թ. դատավճռից հետո՝ որդու մահվան համար մեղավոր ճանաչվելուց հետո։

Ողբերգական շրջափուլ․ ընտանեկան պատմություն, բռնություն և համակարգային ձախողումներ

Քոնելիի խոսքերը անկեղծ էին ու անարդարացված։ Նա իր մանկությունը բնութագրեց որպես «տանջանք»՝ նշելով հոգեբանական տրավման, որը չկարողացավ հաղթահարել։ «Ես չպաշտպանեցի նրանց», հայտարարեց նա Պարոլի խորհրդին։ «Ես իմ կարիքները դարձրեցի առաջնային։ Ես իմ ողջ զայրույթը աշխարհից հանեցի իմ ավագ երեխաների վրա։ Նրանք արժանի էին ինձանից շատ ավելի լավի»։ Նրա խոստովանությունները ծնողական վերաբերմունքի մասին ցավոտ գիտակցում էին՝ ընդունելով, որ հարվածել է երեխաներին ու հեռացել է զգացմունքային պատասխանատվությունից։ «Անիմաստ է ասել, թե նրանք չարաճճի էին, դրա համար հարվածեցի։ Ավելի հեշտ էր ինձ համար հարվածել, քան ճիշտ ձևով բացատրել, ինչպես կանի իրական մայր»,- նշեց նա (Independent)։

Պետեր Քոնելին մահվան նախորդ ամիսներին ստացել է հիսունից ավելի վնասվածքներ։ Չնայած վտանգի ցուցակին ընդգրկված լինելուն ու ութ ամիսների ընթացքում վաթսուն այցերին՝ սոցիալական աշխատողների, ոստիկանության և առողջապահության մասնագետների կողմից, համակարգը չկարողացավ արդյունավետ միջամտել։ Այս դեպքը հանրային մեծ զայրույթ առաջացրեց և հանգեցրեց պաշտոնական մի քանի հետաքննությունների՝ երեխայի պաշտպանության ոլորտում (Sky News)։

Հարաբերություններ, ազատազրկման վերադարձներ և փոփոխության դժվարությունները

Թրեյսի Քոնելիի անձնական կյանքը բարդ ու խճճված էր։ Նա թույլ տվեց իր ընկերոջը՝ Սթիվեն Բարկերին (ավելի ուշ դատապարտված Պետերի մահվան համար) և նրա եղբորը՝ Ջեյսոն Օուենին, տեղափոխվել իր տուն՝ թաքցնելով բնակարանային իրական պայմանները իշխանություններից։ Նա խոստովանեց, որ «եսասիրությունը» կուրացրել է իրեն՝ երեխաների վտանգները չնկատելու համար։ «Ես ուզում էի իմ արքայազնին, և ցավոք, իմ երեխաներն էին դրա գինը վճարողները»,- ասաց նա։

Քոնելիի ճանապարհը քրեական համակարգում նշանավորվել է պարոլի պայմանների բազմակի խախտումներով, հիմնականում՝ չբացահայտված անձնական հարաբերությունների պատճառով։ Նա առաջին անգամ ազատ արձակվեց 2013-ին, բայց շուտով վերադարձվեց բանտ՝ ինտերնետում գաղտնի հարաբերություններ ունենալու և անպատշաճ վարքագիծ դրդելու համար։ 2022-ի ազատումը և 2024-ի վերադարձը կրկին նույնանման պատճառներով էին՝ չբացահայտված նոր հարաբերություններ, հեռախոսի տվյալների ջնջում՝ հայտնաբերումից խուսափելու համար։ Այս դեպքերը հարցականի տակ են դնում նրա՝ ռիսկի կառավարումը և իշխանություններին բաց լինելը (inkl)։

Նրա բանտային հսկիչը վկայել է, որ Քոնելին առաջընթաց է գրանցել՝ ճանաչելով ոչ առողջ հարաբերությունների նախանշանները և «ավելի հավանական է» լինի ապագայում ազնիվ՝ նոր հարաբերությունների մասին։ Սակայն թերահավատությունը մնում է։ Ինչպես ընդգծել է թոշակառու դատավոր Փիթեր Ջոնսը․ «Նախորդ անգամ մասնագետները նույնը մտածում էին»։

Պարոլի լսում․ ռիսկեր, ափսոսանքներ և հանրային ազդեցություն

Այս պարոլի լսումը առանձնանում է բացությամբ, ինչը պայմանավորված է գործի «բարձր հանրային կարևորությամբ և կործանիչ» բնույթով։ Քոնելին, ով տեսանելի չէր էկրանին, հուզականորեն խոսեց իր շարունակվող պայքարի մասին։ «Անհարմար է ասել, բայց ես իմ սեփական աշխարհում էի։ Չընդունեցի դա, և դրա պատճառով նրանք հայտնվեցին ավելի վատ իրավիճակում, ինչը հանգեցրեց որդուս մահվանը»։ Նա ընդունեց, որ ստել է իր հարաբերությունների մասին՝ վախենալով դատապարտումից և մերժումից։ «Ցանկացած նորմալ մարդ կհեռանար»,- ասաց նա՝ անդրադառնալով իր անցյալին կպած խարանը։

Քոնելիի ազատման դիմումը պաշտպանվում է նրա բանտային հսկիչի կողմից, ով կարծում է, որ նա ձեռք է բերել ինքնագիտակցություն և նոր մեթոդներ՝ առողջ փոխհարաբերություններ ունենալու համար։ Սակայն արդարադատության նախարար Դեյվիդ Լամին դեմ է նրա ազատմանը՝ նշելով շարունակվող ռիսկերը երեխաների և խոցելի անձանց համար, եթե Քոնելին իր կարիքները դնի առաջնային։

Պետերի ընտանիքի անդամների հայտարարությունները ներկայացվել են խորհրդին՝ ընդգծելով խորը մտահոգությունը Քոնելիի հնարավոր ազատման կապակցությամբ և պահանջելով պաշտպանիչ պայմաններ։ Խորհրդի նախագահ Սալի Օլբյուրը ընդգծեց «կյանքի ընթացքում պատճառված վնասը» Պետերին սիրող մարդկանց, նշելով, որ նրանք նույնպես Քոնելիի հանցագործության զոհեր են։

Հասարակական արձագանք․ Բեյբի Պ-ի ժառանգությունը և ստացված դասերը

Բեյբի Պ-ի մահը մնում է Մեծ Բրիտանիայի երեխայի պաշտպանության ամենանշանակալի ձախողումներից մեկը։ Հանրային և մեդիա քննարկումները Քոնելիի գործով հանգեցրել են ազգային բանավեճի՝ երեխայի պաշտպանության, սոցիալական ծառայությունների պատասխանատվության և նման հանցագործությունների մեջ ներգրավվածների վերականգնման հնարավորության մասին։ Երեք պաշտոնական հետաքննություն և համապետական վերանայում փորձել են լուծել համակարգային խնդիրները, որոնք թույլ են տվել Պետերի նկատմամբ բռնությունը մնալ աննկատ։

Քոնելիի խոստովանությունները լսման ընթացքում ընդգծում են փոփոխության դժվարությունը։ Նա բացահայտորեն ընդունում է, որ վտանգ է ներկայացնում իր խնամքի տակ գտնվող երեխաների համար՝ հայտարարելով․ «Հաշվի առնելով՝ որքան վատ մայր էի, պետք է միշտ ընդունեմ, որ վտանգ կա, եթե ինձ թողնեն երեխաների խնամքին»։ Նա պնդում է, որ «պատահական փողոցում վազող երեխաների» համար վտանգ չի ներկայացնում, սակայն ընդունում է, որ խնամքի դեպքում ռիսկը մնում է։

Բանտում Քոնելին ամեն օր բախվում է գայթակղության, վիրավորանքների և մեկուսացման։ Նա աշխատում է «խնամքի և առանձնացման» բաժնում որպես կարգադրիչ և կապ է պահպանում միայն բանտից ծանոթացած նախկին կալանավորի հետ։ Նրա նոր կյանք սկսելու փորձերը մշտապես ստվերում են հանրային զայրույթը Բեյբի Պ-ի մահվան պատճառով։

Եզրահանգում․ արդարություն, պատասխանատվություն և ապագայի ճանապարհ

Պարոլի խորհրդի որոշումը պետք է կշռի վերականգնման հնարավորությունը՝ Պետերի մահվան անդառնալի հետևանքների և Քոնելիի հնարավոր ռիսկի միջև, եթե ազատ արձակվի։ Խորհուրդը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն նրա առաջընթացը թերապիայի մեջ և ինքնագիտակցությունը, այլ նաև Պետերի ընտանիքի և հասարակության մտահոգությունները։ Այս գործը շարունակում է առաջացնել ուժեղ զգացումներ և բանավեճ արդարության, պատասխանատվության և ծանր վնասից հետո փրկության հնարավորության մասին։

Թրեյսի Քոնելիի պարոլի դիմումը ստիպում է հասարակությանը և իրավական համակարգին առերեսվել պատասխանատվության, տրավմայի և փոփոխության սահմանների վերաբերյալ դժվարին հարցերին։ Նրա մեղքի և ձախողման խոստովանությունները հուզիչ են, սակայն Բեյբի Պ-ի մահվան թողած վերքերը դեռ զգացվում են՝ ոչ միայն ընտանիքում, այլև երեխայի պաշտպանության ոլորտում։ Այս լսման արդյունքը կհնչի բանտի պատերից դուրս՝ մարտահրավեր նետելով հասարակությանը՝ համադրել կարեկցանքը և զգոնությունը։