Հեռուստատեսային ցերեկային շոուների աշխարհում իր անունը թողած Մորի Փովիչը կրկին ուշադրության կենտրոնում է՝ այս անգամ ոչ թե հայրության թեստերի արդյունքներ հայտարարելու, այլ 1990-ականներին հեռուստատեսությունը գերող ժանրի վերաբերյալ խորհրդածելու համար։ Նա ներկայացնում է իր նոր վավերագրական ֆիլմը՝ «Կեղտոտ խոսակցություն. Երբ ցերեկային թոք-շոուները տիրում էին հեռուստատեսությանը» («Dirty Talk: When Daytime Talk Shows Ruled TV»), որն անդրադառնում է այդ դարաշրջանի մշակութային ֆենոմենին։ 2026 թվականի հունվարի 12-ին Փովիչը Good Morning America հաղորդմանը քննարկեց այս նախագիծը, որը խոստանում է բացահայտել այն գաղտնիքները, որոնք այդ շոուներին բերեցին անհավանական հանրաճանաչություն և խորը ազդեցություն թողեցին ամերիկյան հասարակության վրա։
Չնայած «Կեղտոտ խոսակցությունը» լայնորեն անդրադառնում է ժանրին, անհնար է Մորի Փովիչին առանձնացնել իր սեփական շոուից, որը հեռարձակվում էր 1998 թվականից։ «Մորի» շոուն դարձավ մշակութային երևույթ, հատկապես իր դրամատիկ հայրության թեստերի բացահայտումներով։ «Դու հայրը չես» արտահայտությունը դարձավ խորհրդանշական՝ դաջվելով հանրային գիտակցության մեջ։ Այս ձևաչափը, թեև ժամանցային, միաժամանակ բուռն բանավեճեր առաջացրեց անձնական կյանքի գաղտնիության, շահագործման և հեռուստատեսությամբ անձնական պատմությունների հրապարակման էթիկական սահմանների շուրջ։
Այդպիսի շոուների երկարաժամկետ ազդեցությունը հասկանալի է դառնում նրանց փորձի միջոցով, ովքեր մեծացել են դրանց ստվերում։ Քայլան, որը հայտնի է որպես «հայրության երեխա», վերջերս TikTok-ում կիսվել է իր պատմությամբ՝ պատմելով, թե ինչպես է Մորի Փովիչի «Դու հայրը չես» հայտարարությունը իր կյանքի որոշիչ մասը դարձել։ Նրա մայրը պնդում էր, որ շոուն բեմադրված էր, մինչդեռ նրա ենթադրյալ հայրը կարծում էր, որ իր արձագանքն անկեղծ էր։ Քայլայի բացահայտումները իր դժվարին մանկության մասին ընդգծում են հանրային ուշադրության կենտրոնում մեծանալու բարդությունները։ Հոգեբանները մտահոգություն են հայտնում այն երեխաների հոգեբանական առողջության համար, որոնց անձնական կյանքը հրապարակայնորեն հեռարձակվում է։ «Կեղտոտ խոսակցություն» ֆիլմը հնարավորություն է ընձեռում վերանայելու այս էթիկական խնդիրները՝ հաշվի առնելով, որ ժամանցային արժեքը չպետք է ստվերի մասնակիցների երկարատև բարեկեցությունն ու անձնական կյանքի գաղտնիությունը։