Ապաստանի բարդություններ. ԱՄՆ քաղաքացու դիմումը Մեծ Բրիտանիայում և վենեսուելացու դժվարին ճանապարհն ԱՄՆ-ում

Հրապարակող՝

Refugee holding asylum application forms

Ամենադիտվածներ

Փոխկապակցված աշխարհում ապաստան հայցելու գաղափարը՝ հալածանքներից պաշտպանություն խնդրելը, հաճախ մարդկանց պատկերացնում է որպես պատերազմական գոտիներից կամ ճնշող ռեժիմներից փախչող անձանց։ Սակայն ապաստանի հայցերի իրականությունն ավելի բարդ է և բազմազան։ Երկու վերջին դեպքեր՝ մեկը Մեծ Բրիտանիայում, մյուսը՝ ԱՄՆ-ում, վառ կերպով ցույց են տալիս գլոբալ ներգաղթի համակարգերի բարդությունները և դրանց միջով անցնող մարդկանց հակադիր փորձառությունները։

Մի կողմից՝ Օլաբոդե Շոնիրեգունի դեպքն է՝ 27-ամյա ամերիկացի հոգեբանության շրջանավարտ Լաս Վեգասից, ով ապաստան է հայցել Մեծ Բրիտանիայում՝ պնդելով, որ իրեն հետապնդում են Ամերիկայում՝ որպես սևամորթ, հրեա և մորմոն լինելու պատճառով։ 2025 թվականի հունիսին Մեծ Բրիտանիայի Ներքին գործերի նախարարությունը մերժել է նրա դիմումը՝ այն համարելով «ակնհայտ անհիմն»։ Սակայն, չնայած մերժմանը, Շոնիրեգունը շարունակել է ստանալ սոցիալական բնակարան և նպաստներ։ Նրան առաջարկվել է կամավոր վերադարձի ծրագիր՝ 1,500 ֆունտ ստերլինգով և դեպի Լաս Վեգաս թռիչքով, սակայն նա հրաժարվել է կամ չի կարողացել թռչել։ Նա պնդում է, որ ԱՄՆ-ում ենթարկվել է սեռական ոտնձգությունների ոստիկանության կողմից, սակայն խոստովանել է, որ «ուրախությամբ կվերադառնար Ամերիկա՝ այցելելու»։

Մյուս կողմից՝ Իրմայի պատմությունն է՝ վենեսուելացի փոքրածավալ ֆերմեր, ով հինգ տարի շարունակ պայքարում է ԱՄՆ-ում ապաստան ստանալու համար։ Նա փախել է Նիկոլաս Մադուրոյի ռեժիմի ճնշումներից, որտեղ պարագլուխ խմբավորումները թիրախավորում էին այլախոհներին, և նրա եղբայրը զոհվել է բռնությունների հետևանքով։ Իրմայի ճանապարհը դեպի ԱՄՆ լի է եղել վտանգներով, ներառյալ Ռիո Գրանդեի անցումը և Մեքսիկայում «Միգրանտների պաշտպանության արձանագրությունների» (MPP) ներքո մնալը։ Նա կորցրել է որդուն, ով մահացել է արտաքսումից հետո։ ԱՄՆ-ի վարչակազմերի փոփոխությունները, հատկապես Դոնալդ Թրամփի վերադարձը իշխանության, հանգեցրել են քաղաքականության փոփոխությունների, որոնք Իրմային զրկել են ժամանակավոր պաշտպանված կարգավիճակից և աշխատանքից՝ նրան կրկին մղելով վախի և անորոշության մեջ։ Այս երկու պատմությունները, թեև տարբեր են իրենց ծագումով, ընդգծում են ապաստանի համակարգերի բարդությունները և մարդկային գործոնի կարևորությունը յուրաքանչյուր հայցի հիմքում։

Ամենաթարմ