Ի դեպ

Իմաստը ո՞րն է, ինչ ենք շահում ռիսկերը, սպառնալիքները կոծկելով, ի՞նչ նպատակով են կոծկվում Ալիևի՝ պետական մակարդակով ատելության քարոզն ու զավթողական ծրագրերը։

Ալիևը օբյեկտիվորեն շահագրգռված է Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության պահպանությամբ, քանի որ վերջինիս քաղաքական գիծը տարածքային պահանջներից հրաժարումն է, Արցախյան հիմնահարցի փակումը, լողացող խաղաղության օրակարգի առաջ մղումը, որը չի երաշխավորում անվտանգություն, սուբյեկտայնություն և պաշտպանունակություն։

Այն, որ Ադրբեջանի ու Թուրքիայի ղեկավարությունը Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության «քավոր» են կանգնել, նորություն չէ։

Սա պետք է գնահատել որպես բացառիկ «խաղաղասիրական» ելույթ, քանի որ նախկինում նույն 10 րոպեանոց ելույթում հինգ անգամ էր մեզ «թշնամի» անվանում ու խոսում վրեժ լուծելուց։

Հայաստանի Հանրապետությունում ռազմական բնույթի որոշումները չեն կայացվում խորքային վերլուծությունների, ռազմական նպատակահարմարության և պետական շահի հիման վրա, այլ՝ քաղաքական պատասխանատվությունից խուսափելու և կլանային հաշվարկների տրամաբանությամբ։

Այս ամենի դեմ ՀՀ ներկայիս իշխանությունը ոչինչ չի անում։ Ես նախկինում նշել եմ, որ նրանց վտանգավոր անգործությունը ցույց է տալիս, որ նրանք չեն պատրաստվում դիմադրել այս օրակարգին։

Մինչև հիմա՝ 2 տարուց ավելի, ցուցարարներից բռնագրաված, նրանց սեփականությունը հանդիսացող գույքը ապօրինաբար պահվում է ոստիկանության բաժիններում։

Շատախոսություն կենացներում բայց զրո զոհողություն սեփական գաղափարի համար։ Ճիշտը այն է` ինչը շահեկան է։ Ահա սա է նիկոլականությունը։

Եթե 50 տարի առաջ թագավորին մերժած հանրությունը 50 տարի անց այլ կառավարման ձև չի պատկերացնում, քան քշած թագավորի տղուն հետ կանչելը, ապա էս բունտի հաջողության հետևանքները տխուր են լինելու։

Մոլլաների մերժումը կարող է վերածվել կրոնից համատարած հրաժարման։ Բայց նոր հավատք, նոր արժեքային համակարգ մի շաբաթում չի ձևավորվում։ Այդ վակուումը կարող է բերել երկարատև քաոսի՝ մեր անմիջական հարևանությամբ։

Բանակը չի կարող ուժեղ լինել, եթե այն ղեկավարողները պատերազմը չեն ընկալում որպես գոյաբանականից գործոն դառնալու պայքար։

Հայաստանում առկա է լեգիտիմության ճգնաժամ․ ոչ միայն գործող վարչախմբի մոտ, այլ ընդհանրապես այսպես կոչված ընդդիմադիր դաշտում՝ լինի տիտղոսակիր, թե արտախորհրդարանական խմբեր։