«Քրիստի Մարտին» ֆիլմը՝ տապալումից հետո․ քննադատություն, հակասություններ ու դառը քննարկումներ

Քրիստի Մարտինի պատմությունը կինոէկրանին, բայց ազդեցությունը՝ այլ հարթությունում

Երբ «Քրիստի» կենսագրական ֆիլմը ներկայացվեց հանրությանը՝ կինոփորձագետներն ու հանդիսատեսը սպասում էին կանանց բռնցքամարտի լեգենդ Քրիստի Մարտինի կյանքի հուզիչ ու անձնական նկարագրին։ Սիդնի Սվինին մարմնավորեց Մարտինին, իսկ Բեն Ֆոստերը՝ նրա մարզիչ և ամուսին Ջիմ Մարտինին։ Ֆիլմը խոստանում էր պայքարի, քաջության և հույսի պատմություն։ Սակայն երբ տոմսարկղի տվյալները հայտնի դարձան՝ ընդամենը 1,3 միլիոն դոլար ավելի քան 2000 ամերիկյան կինոթատրոնում, պատմությունը փոխվեց՝ բեմից տեղափոխվելով հանրային բուռն քննարկումների դաշտ։

Տապալված մեկնարկ. թվերը պատմում են ավելին

2025 թվականի նոյեմբերի 7-ին ցուցադրված «Քրիստի» ֆիլմը Black Bear Pictures-ի աջակցությամբ լայն տարածում ստացավ ԱՄՆ-ում։ Սակայն, չնայած բարձր ակնկալիքներին, ֆիլմի մեկնարկը դարձավ կենսագրական ֆիլմերի պատմության ամենացածր ցուցանիշներից մեկը՝ 2000-ից ավելի կինոթատրոններում բացման դեպքում (12-րդ ամենանվազագույն ցուցանիշը, բացառելով վերաթողարկումները՝ 9-րդ տեղ) (Collider, Complex)։ Տապալումը ծանրացվեց 15 միլիոն դոլար արտադրական բյուջեով, որը անկախ կինոշուկայի ներկա պայմաններում գրեթե անհնար է դարձնում ծախսերի վերադարձը։ Այս միտումը նկատվում է նաև այլ անկախ ֆիլմերի դեպքում, օրինակ՝ Mubi-ի «Die My Love»-ը, որը նույնպես պայքարում է հանդիսատեսի և տարածման համար (The Hollywood Reporter)։

Ռուբի Ռոուզի կոշտ քննադատությունը․ ներկայացում և իսկություն

Բայց թվերն ամեն ինչ չէին։ Սվինին ինստագրամում խոսեց ֆիլմի գաղափարի մասին՝ նշելով․ «Միշտ չէ, որ արվեստը ստեղծում ենք թվերի համար, այն ստեղծում ենք ազդեցության համար»։ Սակայն Ռուբի Ռոուզը, ով ժամանակին ընտրված էր մարմնավորել Քրիստի Մարտինին, հրապարակավ քննադատեց Սվինիին Threads-ում․ «Սկզբնական սցենարը հանճարեղ էր։ Կյանք փոխող։ Մեզանից շատերը իրականում լեսբուհի էին։ Դա այն է, ինչ ինձ պահեց դերասանական աշխարհում»։ Ռոուզը նաև շեշտեց՝ «Ոչ ոք չի ուզում տեսնել մեկին, ով մեզ չի սիրում, ներկայացնում է մեր կյանքը։ Դու կերտին ես ու փչացրեցիր ֆիլմը։ Քրիստին արժանի էր ավելիին» (PinkNews, Complex, Collider)։

Ռոուզի խոսքերը ակնարկում էին Սվինիի քաղաքական հայացքների շուրջ շարունակվող խոսակցությունները և նրա մասնակցությամբ American Eagle գովազդի շուրջ առաջացած վեճերը։ Սվինին հրաժարվեց անդրադառնալ այս մեղադրանքներին, նրա հայտարարությունն ընդգծում էր ֆիլմի ազդեցությունը․ «Մեր քարոզարշավների միջոցով մենք օգնել ենք ուշադրություն դարձնել ընտանեկան բռնության զոհերին։ Մենք բոլորս հավատացել ենք, որ Քրիստիի պատմությունը կարող է փրկել կյանքեր»։

Քննադատների արձագանքը․ խառն կարծիքներ և հանդիսատեսի վերաբերմունք

Ֆիլմի շուրջ աղմուկը կինոքննադատների մոտ ձևավորեց միջին գնահատական․ «Քրիստի»-ն ունի 65% գնահատական Rotten Tomatoes-ում՝ հանրահայտ, բայց ոչ արտասովոր։ Հանդիսատեսի գնահատականը՝ 97%, սակայն այն հիմնված է ընդամենը 100-ից քիչ կարծիքների վրա, ինչը ցույց է տալիս, որ ֆիլմը սահմանափակ լսարան է գտել։ Վերլուծությունը նշում է․ «Չնայած «Քրիստի»-ն տոնալ ամբողջականությամբ և էմոցիոնալ ուժով չի փայլում, այն nevertheless ներկայացնում է Սվինիի կերպարանափոխված խաղը՝ անձնական դրամատուրգիայի միջոցով»։

Քրիստի Մարտինը, իրական հերոսուհին, նույնպես խոսեց ֆիլմի մասին՝ Տորոնտոյի կինոփառատոնում․ «Ես իրականում շատ ամաչկոտ եմ, բայց ռինգում ուզում էի բոլորին նոկաուտ անել։ Սվինին հիանալի է ներկայացրել իմ երկու կողմերը։ Նա այլևս չի եղել գեղեցիկ, սեքսուալ Սիդնին, այլ կոպիտ, ուժեղ Քրիստին էր»։

Անկախ կինոշուկայի փոփոխվող պայմանները

«Քրիստի»-ի ճակատագիրը խորհրդանշում է անկախ կինոշուկայի խորը փոփոխությունները։ Սթրիմինգային հարթակները նվազեցնում են երրորդ կողմի գնումները, իսկ «pay-one» պայմանագրերը հազվադեպ են դարձել։ Փառատոնային ֆիլմերը հաճախ մնում են առանց տարածման։ Նոր արտադրողների համար, նույնիսկ լայն տարածմամբ ու աստղային կազմով, հաջողության ճանապարհը նեղ է և ռիսկային (The Hollywood Reporter)։

Փոքրիկ դիստրիբյուտորները ավելի նեղ շուկաներ են ընտրում, ակտիվորեն օգտագործում են սոցիալական ցանցերը և ձգտում են հասնել այն լսարանին, որին իսկությունը կարևոր է։ Ֆիլմեր, ինչպիսիք են «Urchin»-ը, «La Cocina»-ն և «Dead Lover»-ը, գտնում են իրենց լսարանները՝ չնայած համեստ հնարավորություններին։ Հավատքի և մշակույթի ուղղվածությամբ դիստրիբյուտորները, օրինակ՝ Angel Studios-ը և Watermelon Pictures-ը, ցույց են տվել, որ չծառայված համայնքների հետ աշխատելը կարող է մեծ արդյունք տալ։ Բայց բարձր բյուջեով ֆիլմերի համար, ինչպիսին «Քրիստի»-ն է, ռիսկերը առավել են։

Պատմության սիրտը․ ում է պատկանում այս պատմությունը՞

Այս ամենի կենտրոնում հարց է, որը գերազանցում է թվերը․ ում պատմությունն է ներկայացվում և ով է ներկայացնում։ Ռոուզի քննադատությունը բացահայտում է Հոլիվուդի հակասությունները՝ իսկության, փորձի և դերասանական ընտրության շուրջ։ Մի մասը համարում է Սվինիի կատարումը արհեստի հաղթանակ, իսկ մյուսները՝ բաց թողնված հնարավորություն՝ իրական ներկայացման համար։

Քննարկումները շարունակվում են, սակայն ակնհայտ է․ «Քրիստի»-ն դարձել է ավելի մեծ բան, քան պարզապես բռնցքամարտի մասին ֆիլմ։ Այն անդրադառնում է փոփոխվող արժեքներին, մարտահրավերներին և հույսերին, որոնք ապրում են թե՛ կինոարդյունաբերության, թե՛ հանդիսատեսի հոգում։

«Քրիստի» ֆիլմի տապալումը ոչ միայն տնտեսական ճնշումների հետևանք է, այլև բացահայտում է ինքնության, ներկայացման և իսկության շուրջ չլուծված հարցերը։ Թեև ֆիլմը չի դարձել կինոթատրոնների հիթ, դրա ժառանգությունը շարունակվելու է՝ քննարկումների ու հակասությունների միջոցով, որոնք կմնան երկար ժամանակ։