2025 թվականին դեղամիջոցների թեման կրկին հայտնվեց ուշադրության կենտրոնում՝ ներկայացնելով երկու տարբեր, սակայն փոխկապված իրականություն։ ԳԼՊ-1 ագոնիստները մեծ փոփոխություններ են բերել ճարպակալման եւ շաքարային դիաբետի բուժման ոլորտում՝ ապահովելով սննդի ընդունման նվազում եւ քաշի զգալի կորուստ։ Սակայն ըստ մասնագիտական գնահատումների, մոտ կեսը հիվանդներից մեկ տարվա ընթացքում դադարեցնում է այս դեղամիջոցների օգտագործումը՝ կողմնակի ազդեցությունների պատճառով։ Դրանցից են՝ սրտխառնոցը, փսխումը եւ անգամ ծարավի ճնշումը, ինչը կարող է հանգեցնել ջրազրկման։ Նյարդաբանները եւ էնդոկրինոլոգները փորձում են հասկանալ այս դեղերի մեխանիզմները՝ նպատակ ունենալով մշակել ավելի անվտանգ տարբերակներ։
Հետազոտողները նաեւ փորձել են համադրել ԳԼՊ-1 դեղերը այլ հորմոնների հետ՝ օրինակ օքսիտոցինի, ինչը հանգեցրել է ավելի արդյունավետ քաշի նվազման՝ առանց աղիքային կողմնակի ազդեցությունների։ Դեղագործական ընկերություններն աշխատում են ստեղծել փոքր մոլեկուլային ագոնիստներ, որոնք հեշտ են ընդունել եւ կարող են թիրախավորել ուղեղի որոշ կենտրոններ՝ փոխելով սննդի հանդեպ մոտեցումը։ Սա կարող է բացել նոր հնարավորություններ ոչ միայն ճարպակալման, այլ նաեւ կախվածությունների բուժման համար։
Միաժամանակ, պրոֆեսիոնալ սպորտի աշխարհում շարունակվում է դեղերի գաղտնի օգտագործման խնդիրը։ Թայլեր Սքագսի մահվան գործով դատարանում նախկին խաղացող Մայք Մորինը բացահայտեց, որ թիմի որոշ անդամներ գաղտնի օգտագործում էին օքսիկոդոն եւ այլ դեղամիջոցներ, ինչը խիստ ճնշումների եւ վախերի արդյունք էր։ Դատավարությունը վկայում է, որ մարզիկները հաճախ միայնակ են պայքարում իրենց խնդիրների դեմ՝ առանց անհրաժեշտ աջակցության եւ գիտելիքի։ Այս իրողությունները ընդգծում են, որ դեղերի հետ կապված առաջընթացը պետք է ուղեկցվի հոգատարության եւ բացության մշակույթի ձեւավորմամբ՝ թե՛ գիտության մեջ, թե՛ հանրության ու մարզիկների շրջանում։