Հանս Ռաուզինգի կյանքը միշտ էլ աչքի է ընկել անսովոր հանգամանքներով։ Տետրա Պակ ընկերության ժառանգորդը, ով իր կյանքի ընթացքում բախվել է բազմաթիվ անձնական կորուստների, այժմ հայտնի է որպես բացառիկ բարեգործ։ Նրա բազմաշերտ ունեցվածքը՝ սկսած Բարբադոսի շքեղ առանձնատներից մինչև Լոնդոնի Թեմզայի ափին գտնվող նախկինում Ռոման Աբրամովիչին պատկանող տունը, վկայում է նրա ֆինանսական հաջողության մասին։ Սակայն Ռաուզինգի պատմության մեջ ամենահետաքրքիրն այն է, թե ինչպես կարողացավ նա իր սիրելի կնոջ՝ Ջուլիայի մահից հետո, վերափոխել իր ցավը ու դարձնել այն հզոր շարժիչ բարեգործության ոլորտում։
Ջուլիայի մահը Ռաուզինգի համար ոչ միայն մեծ կորուստ էր, այլև նոր սկիզբ։ Նրա պատվին հիմնադրամը վերանվանվեց «Ջուլիա Ռաուզինգի Հիմնադրամ», իսկ տարեկան նվիրատվությունների չափը կրկնապատկվեց՝ հասնելով 100 միլիոն ֆունտի։ Հիմնադրամն անցյալ տարի 10 միլիոն ֆունտ տրամադրեց Թագավորական բալետին և օպերային թատրոնին, իսկ այս տարի՝ 150 միլիոն ֆունտ Ազգային պատկերասրահին՝ նոր թևի կառուցման համար։ Այս նվիրատվությունը դարձել է ամենամեծը արվեստի ոլորտում՝ ընդգծելով Ռաուզինգի բացառիկ ազդեցությունը։
2025-ին նրա բարեգործական գործունեությունը գնահատվեց նաև պետական մակարդակով՝ նրան շնորհվեց ասպետի կոչում։ Ռաուզինգի պատմությունը վկայում է, որ անգամ ամենածանր կորուստները կարող են դառնալ հասարակությանն օգնելու շարժիչ ուժ, եթե դրանց պատասխանես նվիրումով ու պատասխանատվությամբ։