2026 թվականի հունվարի 8-ին Սինգապուրում գրանցված դեպքը խորը տխրություն պատճառեց վայրի բնության սիրահարներին և բնապահպաններին։ Հիմալայան անգղը, որը հազվագյուտ հյուր էր այսքան հեռու իր լեռնային բնակավայրից, ստիպված է եղել էվթանազիայի ենթարկվել՝ լուրջ հիվանդությունների դեմ երկարատև պայքարից հետո։ Այս ողբերգական դեպքը, ինչպես նաև մեկ այլ փրկված անգղի վերականգնման շարունակական ջանքերը, ընդգծում են այս հոյակապ թռչունների վտանգավոր ճանապարհորդությունները և մեր գլոբալ էկոհամակարգերի նուրբ հավասարակշռությունը։
Առաջին անգղը, հիմալայան գրիֆոն անգղ, փրկվել էր Ազգային պարկերի խորհրդի (NParks) կողմից և տեղափոխվել Mandai Wildlife Group 2026 թվականի հունվարի 3-ին։ Անգղի վիճակը ծայրահեղ ծանր էր. այն ուներ ցածր քաշ, թուլություն, վարակված էր մակաբույծներով, տառապում էր սակավարյունությամբ, մկանային վնասվածքով և երիկամների ֆունկցիայի անբավարարությամբ։ Չնայած ինտենսիվ բուժմանը, թռչնի վիճակը հինգ օր անց կտրուկ վատթարացավ։ Բժիշկների թիմը, խորհրդակցելով NParks-ի հետ, կայացրեց ցավալի որոշում՝ էվթանազիայի ենթարկել անգղին՝ նրա տառապանքները դադարեցնելու համար։ Այս դեպքը կարևոր կրթական և հետազոտական նշանակություն ունեցավ, քանի որ թռչնի մարմինը պահպանվեց Lee Kong Chian բնական պատմության թանգարանում՝ որպես Սինգապուրի բնական ժառանգության հավաքածուի արժեքավոր նմուշ։
Մի քանի օր անց՝ հունվարի 11-ին, մեկ այլ հիմալայան անգղ հայտնաբերվեց East Coast Parkway-ի երկայնքով՝ անօգնական վիճակում։ Acres Wildlife Rescue-ի կամավորները փրկեցին թռչնին, որի մոտ ախտորոշվեց ջրազրկում, ընդհանուր թուլություն և հյուծվածություն երկար ճանապարհորդությունից հետո։ Այս անգղը ներկայումս գտնվում է Acres-ի անասնաբուժական թիմի խնամքի տակ, և հույսեր կան, որ այն կվերականգնվի և կվերադառնա բնություն։ Այս թռչունների հայտնվելը Սինգապուրում, որոնք հիմնականում բնակվում են Հիմալայներում, բացատրվում է երիտասարդ թռչունների հետբուծական ցրման շրջանով, երբ նրանք հեռանում են իրենց ծնողական տարածքներից։ Բնակավայրերի կորուստը և սննդի աղբյուրների նվազումը նույնպես նպաստում են, որ այս թռչունները ավելի հեռու են թափառում՝ հաճախ հայտնվելով հյուծված և ջրազրկված վիճակում։ Այս դեպքերը ընդգծում են կլիմայական փոփոխությունների և մարդկային գործունեության հեռահար հետևանքները վայրի բնության վրա և մատնանշում են համաշխարհային բնապահպանական ջանքերի անհրաժեշտությունը։