Ջեֆ Բրիջեսը վերջին ամիսներին աչքի է ընկնում հասարակական ակտիվությամբ՝ միանալով «No Kid Hungry» նախաձեռնությանը, որի նպատակն է պայքարել մանկական սովի դեմ ԱՄՆ-ում։ Տոնական շրջանում, երբ ընտանիքները հավաքվում են տոնական սեղանների շուրջ, մոտ 14 միլիոն երեխա երկրում շարունակում է ապրել սննդի անբավարարությամբ։ Բրիջեսը, Պինկը, Քրիստեն Բելը և այլ հանրահայտ մարդիկ հանդես են գալիս միասնական կոչով՝ ապահովելու, որ յուրաքանչյուր երեխա այս տոնական օրերին ունենա լիարժեք սնունդ։ Ըստ Ջեֆ Բրիջեսի՝ «Ամերիկայում սովը իրականություն է, և այն վատթարանում է շատ ընտանիքների համար։ Եթե յուրաքանչյուրս թեկուզ փոքր աջակցություն ցուցաբերի, իրական փոփոխություն կտեսնենք»։ Հասարակական աջակցությունը ընդգրկում է նաև հայտնի խոհարարներին, որոնք իրենց պատմություններով ու բաղադրատոմսերով փորձում են ոգեշնչել մարդկանց՝ միանալ այս պայքարին։
Բրիջեսի ստեղծագործական համարձակությունը նույնպես ուշադրության արժանացավ՝ հատկապես «Arlington Road» ֆիլմի ավարտի շուրջ։ 1999-ի թրիլերում նրա կերպարը մահանում է պայթյունի մեջ՝ դառնալով ահաբեկչության մեղադրյալ։ Ֆիլմի ռեժիսորը՝ Մարկ Փելինգթոնը, ստուդիայի ճնշման տակ ստիպված էր ստեղծել թերի վերջաբան, որպեսզի ստուդիան վերջապես համաձայնի թողնել ֆիլմի իսկական, մռայլ ավարտը։ Ջեֆ Բրիջեսը պնդում է, որ այդ ավարտի փոփոխությունը կկորցներ ֆիլմի իմաստը։ Այս համարձակ քայլը ապահովեց ֆիլմի յուրահատուկ ժառանգությունը, որը մինչ օրս քննարկվում է կինոաշխարհում։
Այսօր «Arlington Road»-ի հեռուստատեսային ադապտացիան մշակման փուլում է՝ խոստանալով նոր սերնդին ներկայացնել ֆիլմի թեմաները։ Ջեֆ Բրիջեսի օրինակն ապացուցում է, որ հանրային դեմքերը կարող են ազդեցություն ունենալ ինչպես հասարակական խնդիրների լուծման, այնպես էլ ստեղծագործական ազատության պաշտպանության հարցում։