Ջուլիան Նայթը տեղափոխվել է միջին անվտանգության բանտ՝ Վիկտորիայի բանտային փոփոխությունների ֆոնին

Ջուլիան Նայթի տեղափոխությունը՝ Վիկտորիայի քրեակատարողական համակարգի նոր փուլ

Հոդլ Սթրիթի զանգվածային սպանության կատարող Ջուլիան Նայթը վերջերս տեղափոխվել է առավելագույնից միջին անվտանգության, «կամպուսային» ոճի բանտ։ Այս քայլը նշանակալի է Վիկտորիայի քրեակատարողական պատմության մեջ և առաջացնում է բազմաշերտ զգացումներ՝ զոհերի ընտանիքների, քաղաքական գործիչների և հանրության շրջանում։

Ինչպես կայացվեց Նայթի տեղափոխման որոշումը՞

1988 թվականին Նայթը դատապարտվեց ցմահ ազատազրկման՝ 1987-ի օգոստոսին Մելբուռնի Հոդլ Սթրիթում յոթ մարդու սպանելու և ևս տասնինը վիրավորելու համար։ Դատապարտվեց առանց ազատման իրավունքի 27 տարով։ 2014-ին Վիկտորիայի կառավարությունը հատուկ օրենք ընդունեց՝ Նայթին անորոշ ժամկետով բանտում պահելու համար՝ հաշվի առնելով նրա կատարած հանցագործությունների ծանրությունը և հանրային կարծիքը։

Նայթը մոտ չորս տասնամյակ housed էր Վիկտորիայի ամենախիստ բանտերում՝ սկզբում Պենտրիջում, հետո Բարվոնում, իսկ վերջին երկու տասնամյակում՝ Փորթ Ֆիլիպում։ Փորթ Ֆիլիպը, լինելով պետության ամենամեծ առավելագույն անվտանգության բանտը, այժմ նախատեսվում է փակել 2025-ի վերջին՝ տղամարդկանց բանտային համակարգում իրականացվող փոփոխությունների շրջանակում (9News, Mirage News)։

Փորթ Ֆիլիպի փակման արդյունքում՝ երկար տարիներ ավելի ազատ միջավայրի համար պայքարած Նայթը երկու շաբաթ առաջ տեղափոխվեց Կասլմեյնի Լոդոն բանտ։ Լոդոնը, ըստ Վիկտորիայի Քրեակատարողականի, «կամպուսային» ոճի հաստատություն է՝ կանաչապատ տարածքներով, ժամանակակից շենքերով և վերականգնողական ծրագրերով, որոնք նպատակ ունեն մոտեցնել բանտային կյանքը հասարակության առօրյային։

Ինչո՞ւ փոխվեց իրավիճակը․ Վերլուծություն

Վիկտորիայի կառավարությունը 2023-ից սկսած լայնածավալ փոփոխություններ է կատարում բանտային համակարգում՝ փակելով մի շարք հաստատություններ և կրճատելով ընդհանուր հզորությունը մոտ 1376 մահճակալով (Mirage News)։ Սա ներառում է Դհյուրինգայլի բանտի, Մալմսբերիի Երիտասարդական կենտրոնի փակումը և Փորթ Ֆիլիպի շուտափույթ փակումը։ Այս ճնշման տակ որոշ բանտարկյալներ՝ այդ թվում Նայթը, վերաորակվում են և տեղափոխվում են տարածաշրջանային կամ միջին անվտանգության բանտեր։

Վիկտորիայի Քրեակատարողականը պնդում է, որ բանտարկյալների անվտանգության կարգը պարբերաբար վերանայվում է հատուկ հանձնաժողովի կողմից, որի կազմում են Ավստրալիայի Դաշնային ոստիկանությունը, Վիկտորիայի ոստիկանությունը, Քրեակատարողականը և նախկին Գերագույն դատարանի դատավոր։ Նրանց որոշումները հիմնվում են ռիսկերի գնահատման վրա՝ հաշվի առնելով աշխատակիցների անվտանգությունը, հանրության ռիսկերը և բանտարկյալի վարքը։

Նայթը, ով երկար տարիներ պնդել է, որ իր հանրային հայտնիությունը հանգեցրել է խիստ վերաբերմունքի, վերջապես հասավ անվտանգության կարգի նվազեցմանը՝ երկարատև պայքարի արդյունքում։ Սա առաջին անգամն է, որ նա պատիժ է կրում առավելագույնից ցածր անվտանգության պայմաններում՝ առաջացնելով հարցեր թե նրա անձնական իրավիճակի, թե բարձր ռիսկային հանցագործների կառավարման ռազմավարության վերաբերյալ։

Հանրային արձագանք․ ցավ, վրդովմունք և քաղաքական քննարկում

Նայթի տեղափոխումը հարուցել է զոհերի ընտանիքների և ընդդիմության կտրուկ արձագանքը։ Վիկտորիայի ընդդիմության ղեկավար Բրեդ Բատինը հայտարարել է․ «Նայթի զոհերի ընտանիքները պարզապես կործանված կլինեն», հավելելով, որ Վիկտորիայի բնակիչները սպասում են, որ նման ծանր հանցագործը ողջ կյանքում մնա առավելագույն անվտանգության պայմաններում (Mirage News)։

Վիկտորիայի վարչապետ Ժասինթա Ալանը պաշտպանել է գործընթացը՝ ընդգծելով, որ բանտարկյալի տեղաբաշխման որոշումները կայացնում է Քրեակատարողականը, ոչ թե քաղաքական գործիչները։ «Դա տարիներ առաջ էր, բայց ցավը դեռ կա», նշել է Ալանը՝ ընդունելով հանցագործության հետևանքով առաջացած տևական տրավման։

Հակակառավարական ուժերը քննադատում են այս մոտեցումը՝ հայտարարելով, որ բանտերի փակումը «հանցագործությունների ճգնաժամի» պայմաններում վտանգում է հանրային անվտանգությունը։ Վախենում են, որ բանտային հզորության կրճատումը հանգեցնում է ոստիկանության բաժիններում գերծանրաբեռնվածության և բռնի հանցագործների անվտանգ կարգի նվազեցմանը։

Նայթի տեղափոխման պատմությունը դարձել է բանտային բարեփոխումների, պատժի և վերականգնման, ինչպես նաև զոհերի իրավունքների թեմաներով քննարկումների կենտրոնական կետ Վիկտորիայում։

Լոդոն բանտ․ «կամպուսային» միջավայրի ներքին կյանքը

Լոդոն բանտը էապես տարբերվում է առավելագույն անվտանգության հաստատություններից։ Այստեղ կան կանաչապատ տարածքներ, ժամանակակից հարմարություններ և վերականգնողական ծրագրեր, որոնք նպատակ ունեն պատրաստել բանտարկյալներին վերաինտեգրվելու հասարակությանը։ Քրեակատարողականի պաշտոնական նկարագրությամբ՝ միջավայրը պետք է հնարավորինս մոտ լինի հասարակության առօրյային։

Նայթի համար սա նշանակում է լայն հնարավորություն օգտվելու վերականգնողական ծառայություններից, ժամանցից և ավելի ազատ առօրյայից։ Սակայն նրա նկատմամբ վերահսկողությունը մնում է խիստ՝ հաշվի առնելով նրա պատմությունը և հանրային ուշադրությունը։

Լոդոնի անվտանգությունը բարձր է, սակայն չի հասնում առավելագույն անվտանգության բանտերի մակարդակին։ Հաստատության կառուցվածքը արտացոլում է վերականգնման վրա կենտրոնացած քաղաքականությունը, թեև քննադատները պնդում են, որ որոշ հանցագործներ երբեք չպետք է նման միջավայրում լինեն։

Ընդհանուր հետևանքներ․ ինչ է խորհրդանշում Նայթի տեղափոխումը

Նայթի տեղափոխումը Վիկտորիայի քրեակատարողական համակարգի լայն խնդիրների խորհրդանիշն է։ Կառավարության կողմից հին բանտերի փակումը և ժամանակակից մոտեցումների ընդունումը ստիպում են բարդ որոշումներ կայացնել՝ կապված ռիսկերի, հզորության և ռեսուրսների բաշխման հետ։

Բարեփոխումների կողմնակիցները պնդում են, որ «կամպուսային» բանտերը նպաստում են վերականգնմանն ու նվազեցնում կրկնակի հանցագործությունների թիվը։ Դեմ հանդես եկողները զգուշացնում են, որ համակարգի ճկունությունը չպետք է վտանգի ենթարկի հանրային անվտանգությունը, հատկապես ծանր հանցագործների դեպքում։

Զոհերի ընտանիքների համար տեղափոխումը ցավալի հիշեցում է և արդարության ընկալման նվազում։ Նայթի համար սա նոր փուլ է՝ չնայած շարունակվող վերահսկողությանը և հանրային ուշադրությանը։

Վերջիվերջո, Ջուլիան Նայթի տեղափոխությունը բացահայտում է բանտային բարեփոխումների, հանրային անվտանգության և զոհերի իրավունքների միջև մշտական լարվածությունը։ Վիկտորիայի քրեակատարողական համակարգի փոփոխությունները հիշեցնում են, որ բանտային որոշումները ազդում են ոչ միայն բանտարկյալների, այլ նաև ընտանիքների, համայնքների և պետության հավաքական գիտակցության վրա։