2025 թվականի մարտին ԱՄՆ ներքին անվտանգության նախարար Քրիստի Նոեմը որոշում է կայացրել շարունակել արտաքսման չվերթները դեպի Սալվադոր՝ նույնիսկ այն բանից հետո, երբ դաշնային դատավոր Ջեյմս Բոասբերգը հրահանգել է վերադարձնել ինքնաթիռները։ Այս որոշման հիմքում արդարադատության նախարարության իրավաբանական խորհրդատվությունն էր, ըստ որի դատավորի հրամանը՝ տրված չվերթների մեկնարկից հետո, չէր տարածվում արդեն մեկնած ինքնաթիռների վրա։ Նոեմը, ստանալով այդ խորհրդատվությունը, թույլատրել է, որ Վենեսուելայից արտաքսված անձինք տեղափոխվեն Սալվադորի հայտնի «Cecot» բանտ։
Դեպքը մեծ աղմուկ է առաջացրել իրավական և հասարակական դաշտում։ Արդարադատության նախարարությունը պնդում է, որ իրենց գործողությունները օրինական էին և չեն խախտել դատարանի որոշումը, իսկ Ամերիկայի քաղաքացիական ազատությունների միությունը (ACLU) պահանջում է բացահայտել բոլոր պաշտոնյաներին, որոնք մասնակցել են որոշման կայացմանը։ Դատավոր Բոասբերգը սկսել է արհամարհանքի քննություն՝ պարզելու, թե ովքեր են պատասխանատու արտաքսման գործընթացի համար։
Վենեսուելայից արտաքսված 137 տղամարդ ամիսներ շարունակ մնացել են Սալվադորի բանտում՝ առանց իրենց արտաքսումը վիճարկելու իրավունքի։ Միայն հուլիսին, ԱՄՆ-ի, Վենեսուելայի և Սալվադորի միջև ձեռք բերված պայմանավորվածության արդյունքում, նրանք վերադարձվել են Վենեսուելա։ Այս դեպքը կարևոր նախադեպ է ստեղծում, ընդգծելով գործադիր իշխանության և դատական վերահսկողության միջև լարվածությունը, ինչպես նաև արտաքսվողների իրավունքների պաշտպանության անհրաժեշտությունը։