Լիա Միշելը կրկին Բրոդվեյում․ մասնակցություն «Stand Up for Heroes» միջոցառմանը

Լիա Միշելի վերադարձը Բրոդվեյ․ արմատներին վերադառնալու պատմություն

Երբ Լիա Միշելը այս աշնանը կրկին ելույթ է ունենում Նյու Յորքի Իմպերիալ թատրոնի բեմում, դա պարզապես հերթական ներկայացում չէ։ Դա տուն վերադարձ է, որին նախորդել է երեք տասնամյակ։ Միշելը՝ Բրոդվեյի և հեռուստատեսության մեջ հայտնի դերասանուհի, վերադառնում է այն թատրոնը, որտեղ ութ տարեկանում առաջին անգամ զգացել է դերասանության հրապուրանքը։ «Les Misérables»-ում ունեցած դերը ոչ միայն մանկության հիշողություն էր, այլև այն կայծը, որ որոշեց նրա կյանքի ուղին։

Արդեն 39 տարեկանում Միշելը վերադառնում է իր անցած ճանապարհին։ «Ես սիրում եմ սա։ Ուզում եմ այս գործով զբաղվել ողջ կյանքում»,— հիշում է նա իր առաջին ներկայացումներից։ Իմպերիալ թատրոնը ոչ միայն պատմական, այլև հուզական նշանակություն ունի նրա համար։ Վերջին այցի ժամանակ թատրոնի աշխատակիցներից մեկը ջերմորեն դիմավորեց նրան՝ ասելով․ «Բարի վերադարձ»։ Այդ պարզ, անկեղծ խոսքերը լավագույնս են նկարագրում այս պահի կարևորությունը՝ ամբողջական վերադարձ արմատներին։

Նոր «Chess» երաժշտականում

Միշելի վերադարձը համընկնում է «Chess» երաժշտականի նոր արտադրության պրեմիերայի հետ։ Այս մյուզիքլը առաջին անգամ բեմադրվել է նույն թատրոնում 1988-ին և անցել է բարդ ճանապարհ։ Սյուժեն՝ սառը պատերազմի ժամանակ, պատմում է երկու շախմատիստների՝ ամերիկացի և խորհրդայինի մասին, որոնց կերպարները մարմնավորում են Աարոն Թվեյթը և Նիկոլաս Քրիստոֆերը։ Միշելը հանդես է գալիս Ֆլորենսի դերում՝ կնոջ, որը խախտում է նրանց մրցակցությունը։ Դերասանուհու համար այս կերպարը առանձնահատուկ դժվարություն է ներկայացնում․ «Նա կին է, ուժեղ է, ես չեմ կարող կատակերգության վրա հույս դնել»,— ասում է Միշելը՝ ընդգծելով դերի դրամատիկ խորությունը։

Ներկայացումը բեմադրում է Մայքլ Մայերը՝ «Տոնի» մրցանակակիր ռեժիսոր և Միշելի երկարամյա գործընկեր։ Նրանց ստեղծագործական համագործակցությունը սկիզբ է առել «Spring Awakening»-ից ու «Funny Girl»-ից և տարիների ընթացքում դարձել է վստահելի ընկերություն։ Մայերը ևս ունի իր սեփական հուշերը՝ 1976-ին նույն թատրոնում դիտած «Pippin»-ով։

Երաժշտական պատմություն

«Chess»-ի հիմքում ABBA խմբի Բյորն Ուլվեուսի և Բեննի Անդերսոնի ստեղծագործություններն են, իսկ տեքստը՝ Թիմ Ռայսի։ Առաջին անգամ ներկայացվել է Լոնդոնում 1986-ին, Բրոդվեյում՝ 1988-ին։ «One Night in Bangkok» երգը դարձել է «Billboard Hot 100»-ի հիթ, սակայն երաժշտականը հակասական կարծիքներ է ստացել և դժվարությամբ հաստատվել Բրոդվեյում։ Տարբեր տարիներին փորձ է արվել վերակենդանացնել այն՝ համերգային տարբերակներով ու նոր բեմադրություններով։ Վերջին տարբերակը ներկայացնում է Դենի Սթրոնգի ժամանակակից մոտեցումը՝ փորձելով համադրել դասականն ու արդիականը։

Միշելի ու Մայերի համագործակցությունը ապացուցել է իր կենսունակությունը՝ նոր ստեղծագործական փորձառություններով և նորարարություններով։ Նրանց «Chess»-ի բեմադրությունը միաժամանակ հարգանքի տուրք է անցյալին ու հայացք դեպի ապագա։ «Ահա մենք, 30 տարի անց, կրկին Իմպերիալում։ Դա իսկապես զարմանալի է»,— ասում է Միշելը։

Լիա Միշելը «Stand Up for Heroes» բեմում

Բեմական գործունեությունից բացի, Միշելը նաև իր մասնակցությունն ունի հասարակական նախաձեռնություններում։ 2025 թվականի նոյեմբերին նա ելույթ ունեցավ Նյու Յորքի Լինքոլն կենտրոնում՝ «Stand Up for Heroes» 19-րդ ամենամյա միջոցառմանը, որը անցկացվում է «New York Comedy Festival»-ի շրջանակում։ Միջոցառմանը մասնակցում էին ճանաչված կատակերգուներ ու երաժիշտներ՝ Ջիմ Գաֆիգանը, Իդինա Մենզելը, Լեսլի Օդոմը, Ջոն Սթյուարտը և, իհարկե, Լիա Միշելը՝ աջակցելու վետերաններին և նրանց ընտանիքներին։ Երեկոն համատեղեց հումորը, պատմությունները և բարեգործությունը՝ ի նպաստ «Bob Woodruff Foundation»-ի։

Հիմնադրամը, որը ստեղծվել է ABC-ի լրագրող Բոբ Վուդրաֆի կողմից, նպատակ ունի աջակցել վետերաններին, զինծառայողներին և նրանց ընտանիքներին։ «Եթե կարողանանք թեկուզ փոքր ինչով օգնել վետերաններին ու նրանց ընտանիքներին, դա միանշանակ արժանի է»,— ասում է Ջիմ Գաֆիգանը։ Վուդրաֆն ընդգծում է հումորի կարևորությունը՝ «Նրանց համար, ովքեր մշտապես առնչվում են այդ թեմայի հետ, կատակերգությունը նման է թերապիայի»։ «Stand Up for Heroes»-ը մինչ օրս ավելի քան 100 միլիոն դոլար է հավաքել վետերանների ու նրանց ընտանիքների աջակցության ծրագրերի համար (ABC13, ABC11)։

Արվեստի և հանրային ծառայության հատման կետում

Միշելի ներկայությունն ինչպես բեմում, այնպես էլ բարեգործական միջոցառումներում, վկայում է նրա կարողության մասին՝ համադրել ստեղծագործականությունը և սոցիալական պատասխանատվությունը։ Նրա ելույթները ոչ միայն արվեստի օրինակ են, այլև կապի ու փոփոխության հարթակ։ Անկախ նրանից, թե նա ներկայացնում է հզոր թատերական կերպար, թե իր ձայնը նվիրում է կարևոր նախաձեռնություններին, Միշելը բեմին փոխանցում է անկեղծություն ու հոգատարություն։

Նրա ճանապարհը, որ բնորոշվում է համառությամբ և վերափոխումով, վկայում է այն մասին, որ վերադարձը արմատներին կարող է լինել նոր նվաճումների սկիզբ։ Իմպերիալ թատրոնը Միշելի համար պարզապես վայր չէ․ այն խորհրդանիշ է աճի, հիշողության և նպատակների իրականացման։ Նոր փորձությունների ու հին ավանդույթների համադրությամբ Միշելը շարունակում է ներշնչել թե՛ հանդիսատեսին, թե՛ համայնքին։

Լիա Միշելի այս տարվա պատմությունը ոչ միայն ստեղծագործական վերադարձի մասին է, այլև նրա կարողության՝ իր հարթակը օգտագործելու բարեգործության համար։ Նա, վերադառնալով այնտեղ, որտեղ ծնվել են իր երազանքները, և իր ազդեցությունը ուղղելով կարևոր նախաձեռնություններին, ցույց է տալիս, որ անձնական պատմությունն ու հանրային ծառայությունը կարող են համատեղվել՝ հարստացնելով թե՛ արվեստը, թե՛ համայնքը։