«Մետալիկայի» տիրապետությունը՝ մրցակցություններ, արմատներ և թրեշ մետալի ժառանգություն

«Մետալիկա»-«Մեգադեթ» մրցակցությունը․ ինչպես ամեն ինչ սկսվեց

Եթե հարցնենք մետալի սիրահարներին, թե որ խմբերի միջև է ամենահայտնի մրցակցությունը, շատերը կնշեն «Մետալիկա»-ն ու «Մեգադեթ»-ը։ Սա պարզապես երկու խմբի պատմություն չէ․ այստեղ կան նպատակներ, հիասթափություններ և երաժշտական մեծության անդադար որոնում։ Վերջերս «Սլեյեր»-ի կիթառահար Կերի Քինգը անդրադարձավ այս լեգենդար մրցակցությանը՝ բացահայտելով դրա զգացմունքային և պատմական դրվագները (EMEgypt)։

Մրցակցության արմատները շատ խորն են։ 1983-ին «Մետալիկա»-ն դժվար որոշում կայացրեց՝ հեռացնելով հիմնադիր կիթառահար Դեյվ Մաստեյնին՝ կախվածության խնդիրների պատճառով։ Մաստեյնի հեռացումը պարզապես կազմի փոփոխություն չէր․ դա դարձավ «Մեգադեթ»-ի ստեղծման խթանը։ Ներդաշնակ հիասթափությամբ և իր նախկին խմբակիցներին գերազանցելու ձգտումով, Մաստեյնը հիմնեց «Մեգադեթ»-ը՝ նպատակ ունենալով երաժշտական սահմանները ավելի առաջ մղել։ «Մետալիկա»-ում նրա տեղը զբաղեցրեց Քիրք Համմետը, և մրցակցության բեմը պատրաստ էր։

«Մեծ քառյակը» և թրեշ մետալի զարկերակը

«Մետալիկա»-ն ու «Մեգադեթ»-ը արագորեն դարձան թրեշ մետալի առաջատարները՝ միանալով «Սլեյեր»-ին ու «Էնթրաքս»-ին և ձևավորելով «Մեծ քառյակը»։ Թեև «Մետալիկա»-ն հասավ համաշխարհային ճանաչման, «Մեգադեթ»-ն ունի իր հավատարիմ երկրպագուները՝ գնահատելով խմբի տեխնիկական վարպետությունն ու սուր երգերը։ Մրցակցությունը միայն վաճառքի թվերի մասին չէր․ այն դարձավ ժանրի զարգացման շարժիչ ուժը։ Կերի Քինգն իր հարցազրույցում ընդգծեց, որ այդ մրցակցությունը խմբերին դրդեց ստեղծարարության, նոր չափանիշներ սահմանելով արագության, ագրեսիվության և բարդության մեջ։

Քինգը չխուսափեց դիրքորոշումից։ Երբ հարցրեցին խմբերի վոկալիստների մասին, նա անկեղծորեն ասաց. «Գիտեմ, որ քո խմբում եմ նվագել, բայց ես ընտրում եմ Ջեյմսին»՝ նկատի ունենալով «Մետալիկա»-ի Ջեյմս Հեթֆիլդին։ Նրա ընտրությունը արտահայտում է երաժիշտների և երկրպագուների ընդհանուր կարծիքը․ Հեթֆիլդի բեմական էներգիան ու երգերի հեղինակությունը հաճախ «Մետալիկա»-ին առաջին տեղում են պահում։

Մրցակցությունից դեպի բարեկամություն․ շրջադարձային պահեր

Չնայած առաջին տարիների ցավոտ մրցակցությանը, «Մետալիկա»-ի ու «Մեգադեթ»-ի հարաբերությունները ժամանակի ընթացքում մեղմացան։ Մաստեյնի մասնակցությունը «Մետալիկա»-ի «Some Kind of Monster» վավերագրական ֆիլմում բացահայտեց նրա հեռացման հետևանքով առաջացած վերքերը, սակայն ստեղծվեց երկխոսության հնարավորություն։ 2010-2011 թվականներին երկու խմբերը համատեղ ելույթներ ունեցան, ցույց տալով, որ նրանց պատմությունները փոխկապակցված են։

Այնուամենայնիվ, մրցակցությունը ամբողջությամբ չվերացավ։ Մաստեյնի ինքնահաստատման ձգտումը բերեց «Մեգադեթ»-ի ակտիվ ու երկարամյա գործունեությանը, մինչ «Մետալիկա»-ն մնաց թոփ-չարթերում։ Այսօր մրցակցությունը ավելի շատ փոխադարձ հարգանքի մասին է, քան թշնամության՝ երաժշտության և ժամանակի բուժիչ ուժի վկայությունն է։

Անցյալի գնահատում․ «Մեգադեթ»-ի վերջին ալբոմը և «Մետալիկա»-ի ազդեցությունը

Հուզիչ շրջադարձով, «Մեգադեթ»-ը վերջերս հայտարարեց, որ իր առաջիկա ալբոմը վերջինն է լինելու։ Մաստեյնը բացահայտեց, որ այնտեղ լինելու է «Մետալիկա»-ի «Ride The Lightning» երգի քավրը՝ որի ստեղծմանը նա մասնակցել էր Հեթֆիլդի, Լարս Ուլրիխի և Քլիֆ Բերտոնի հետ։ Սա քայլ է, որը միավորում է երկարամյա մրցակցությունը՝ նշելով ընդհանուր արմատները։

«Ride The Lightning»-ի քավրը պարզապես հարգանքի տուրք չէ «Մետալիկա»-ին», — ասում է Մաստեյնը։ — «Դա իմ արմատներին վերադառնալու մասին է, այն երաժշտությանը, որից ամեն ինչ սկսվեց»։ Այս երգը լինելու է և հրաժեշտ, և հարգանք՝ թրեշ մետալի հիմնադիրներին։

Մաստեյնը նաև ցանկություն է հայտնել նորից կապ հաստատել Հեթֆիլդի հետ՝ նշելով, որ ժամանակը կարող է փոխել հարաբերությունները, բայց դեռ կա ընկերության հնարավորություն։ «Կուզենայի հանդիպել ու նոր երաժշտություն լսել», — նշել է նա՝ ակնարկելով ապագա համագործակցության կամ գոնե բարեկամության մասին։

«Մետալիկա»-ի շարունակական հաջողությունը և թրեշ մետալի ապագան

Մինչ «Մեգադեթ»-ը պատրաստվում է հրաժեշտ տալ, «Մետալիկա»-ն շարունակում է իր հաղթարշավը։ Խումբը վերջերս ավարտեց իր համերգային շրջագայությունը Ավստրալիայում՝ Պերթում լեփ-լեցուն համերգով։ «Մետալիկա»-ի համաշխարհային ներկայությունը վկայում է խմբի ամրության մասին․ նրանք հաղթահարել են ներքին խնդիրներ, փոխվող երաժշտական միջավայր և հանրության ճնշումները՝ մնալով առաջատար։

«Մետալիկա»-ի ու «Մեգադեթ»-ի պատմությունը պարզապես մրցակցություն չէ․ սա գոյատևման մասին է։ Երկու խմբերն էլ անցել են դժվարություններ, սկանդալներ ու անձնական պայքարներ, բայց երաժշտության հանդեպ նվիրումը երբեք չի մարել։ Այսօր նրանց ազդեցությունը զգացվում է բազմաթիվ խմբերում՝ թե մեծ բեմերում, թե ստորգետնյա շարժումներում։

Ժառանգությունը շարժման մեջ․ մեծ պատկերը

Ի՞նչ է սովորեցնում «Մետալիկա»-ի ու «Մեգադեթ»-ի մնայուն մրցակցությունը։ Նախ, մրցակցությունը կարող է դառնալ ստեղծարարության շարժիչ ուժ։ Խմբերի միջև ֆրիկցիան նրանց հասցրեց նոր բարձունքների, սահմանելով մի ամբողջ սերունդ։ Այս դինամիկան տարածված է երաժշտական աշխարհում՝ որտեղ բախվում են էգոները, բայց հաղթում է լսարանը։

«Մեծ քառյակը» պարզապես արագ ու բարձր չնվագեց․ նրանք դարձան շարժման խորհրդանիշ։ «Մետալիկա»-ն այսօր արդեն դիմացկունության և վերափոխման խորհրդանիշ է, մշտապես նորացնում է իր հնչողությունը՝ պահպանելով արդիականությունը։ «Մեգադեթ»-ը ցույց տվեց, որ հայեցակարգն ու հաստատակամությունը կարող են ապահովել տևական ժառանգություն՝ նույնիսկ հսկաների ստվերում։

Վերջնական դիտարկում․ հաշտեցում թե նորարարություն

Երբ «Մեգադեթ»-ը ավարտում է իր գործունեությունը, իսկ «Մետալիկա»-ն շարունակում է ելույթները, թրեշ մետալի դաշտը կանգնած է նոր հանգուցային պահի առաջ։ Ապագա սերունդները արդյոք կտեսնեն նոր մրցակցություններ, թե արդյոք անցյալի դասերը կհանգեցնեն ավելի շատ համագործակցության ու փոխադարձ աջակցության՞։ Ժամանակը ցույց կտա, բայց մեկ բան հստակ է․ «Մետալիկա»-ի և «Մեգադեթ»-ի ժառանգությունը շարունակելու է ձևավորել ծանր երաժշտությունը։

«Մետալիկա»-ի անցած ճանապարհը՝ մրցակցությունից մինչև հաշտեցում «Մեգադեթ»-ի հետ, ցույց է տալիս թրեշ մետալի իրական էությունը․ երբ կիրքը, մրցակցությունը և հարգանքը դառնում են նորարարության ու բուժման աղբյուր։ Ժանրի մեծագույն պատմությունը դեռ ավարտված չէ․ այն պարզապես զարգանում է՝ արձագանքելով յուրաքանչյուր ռիֆի, տողի և ստեղծագործական կապի մեջ երաժիշտների ու երկրպագուների միջև։