Մեծ Բրիտանիայի կանցլեր Ռեյչել Ռիվսը մեծ ճնշման տակ է՝ կապված 2028 թվականից էլեկտրական մեքենաների (ԷՄ) համար առաջարկվող «մեկ մղոնի համար վճար» ճանապարհային հարկի հետ։ Պաշտոնական կանխատեսումները ցույց են տալիս, որ այս նոր հարկը կարող է հանգեցնել ԷՄ վաճառքի զգալի անկման՝ մինչև 440,000 ավելի քիչ մեքենա, ինչը լուրջ հարված կլինի Մեծ Բրիտանիայի կանաչ անցումային նպատակներին։ Չնայած այլ բյուջետային միջոցառումները կարող են փոխհատուցել այս կորուստների մի մասը (320,000 մեքենա), զուտ ազդեցությունը մնում է էական։ Կառավարության ներսում մտահոգությունն աճում է, քանի որ պաշտոնյաները գիտակցում են, որ էլեկտրական մեքենաներին անցումը պետք է լինի «հեշտ և էժան»:
Խնդիրը սրվում է նաև լիցքավորման բարձր արժեքներով, հատկապես հանրային կայաններում։ Մինչդեռ տանը լիցքավորման արժեքը մոտ 8p/կՎտժ է, հանրային կայաններում այն կարող է հասնել 54p/կՎտժ-ի։ Այս տարբերությունը, որը քարոզիչների կողմից անվանվել է «մայթի հարկ», անարդարացիորեն պատժում է այն վարորդներին, ովքեր չունեն անձնական ավտոկայանատեղի։ Ֆինանսների նախարարությունը դիտարկում է հանրային լիցքավորման կայանների ԱԱՀ-ի կրճատումը (ներկայումս 20%, ի տարբերություն տնային լիցքավորման 5%-ի) և վերանայում է էներգիայի գնագոյացման բարդ կանոնները, հատկապես «կանգնած վճարների» կտրուկ աճը, որոնք զգալիորեն բարձրացնում են օպերատորների ծախսերը։
Ավտոարտադրողները նույնպես ճնշում են գործադրում՝ կոչ անելով մեղմել Զրոյական արտանետումների մեքենաների (ZEV) մանդատը, որը պահանջում է, որ նոր մեքենաների վաճառքի 33%-ը լինի էլեկտրական։ Կառավարությունը հայտարարել է, որ վերանայում է հանրային լիցքավորման ծախսերը և ներդրումներ է կատարում ԷՄ ոլորտում, սակայն մտավախություններ կան, որ այս քայլերը բավարար չեն լինի նոր հարկի բացասական ազդեցությունը հավասարակշռելու համար։ Ի վերջո, Մեծ Բրիտանիայի էլեկտրական մեքենաների անցման հաջողությունը կախված է նրանից, թե արդյոք կառավարությունը կարող է ստեղծել մատչելի և արդար համակարգ բոլորի համար։