Արքայազն Հարիի դատական պայքարը Մեծ Բրիտանիայում ոստիկանական պաշտպանության համար մոտենում է ավարտին, ինչը կարող է ճանապարհ հարթել նրա՝ երեխաների՝ Արչիի և Լիլիբեթի հետ վերադարձի համար։ Այս զարգացումը նոր բանավեճ է առաջացրել Մեգան Մարքլի անվտանգության և այն մասին, թե արդյոք բրիտանացի հարկատուները պետք է ֆինանսավորեն նրա պաշտպանությունը։ Թագավորական ընտանիքի վետերան մեկնաբան Սառա Վայնը, մասնավորապես, «Daily Mail»-ում հրապարակված իր հոդվածում նշել է, որ հարկատուների կողմից Մեգանի ներկայության համար վճարելը ընդունելի կլինի միայն այն դեպքում, եթե նա ուղեկցի Լիլիբեթին և Արչիին՝ բրիտանացի հարազատներին այցելելիս։ Հակառակ դեպքում, Վայնի կարծիքով, Մեգանը պետք է վճարի իր անվտանգության համար, ինչպես ցանկացած այլ հայտնի անձնավորություն, հաշվի առնելով նրա զգալի ֆինանսական հաջողությունները, այդ թվում՝ իր «ֆիրմային մրգային քսուքի» վաճառքից ստացված մոտ 27 միլիոն ֆունտ ստերլինգ եկամուտը ԱՄՆ-ում։
Արքայազն Հարին 2020 թվականին թագավորական պարտականություններից հրաժարվելուց և Կալիֆոռնիա տեղափոխվելուց հետո պնդում է, որ իր ընտանիքի անվտանգությունը, հատկապես երեխաների, կախված է Մեծ Բրիտանիա կատարվող ցանկացած այցի ժամանակ ամուր, պաշտոնական պաշտպանությունից։ Նա վստահ է դրական վճռի վրա, որը թույլ կտա իրեն և երեխաներին վերադառնալ։ Սակայն Մեգանի հնարավոր վերադարձը լարվածություն է առաջացնում թագավորական ընտանիքում, հատկապես Արքայազն Ուիլյամի և Արքայադուստր Քեյթի շրջանում, քանի որ մտավախություններ կան, որ այն կարող է վերսկսել հանրային և լրատվամիջոցների ուշադրությունը։
Բանավեճի մեկ այլ կարևոր կողմը ընտանեկան կապերն են։ Սառա Վայնը նշել է, որ «սխալ է», որ Արչին և Լիլիբեթը դեռ չեն հանդիպել իրենց բրիտանացի զարմիկներին։ Ակնկալվող դատական որոշումը կարող է հնարավորություն ընձեռել այս վերամիավորման համար։ Ապագա կարևոր իրադարձություններից է 2026 թվականի Invictus Games-ը Բիրմինգհեմում, որին Արքայազն Հարին գրեթե անկասկած կմասնակցի։ Մեգանի մասնակցությունը և նրա անվտանգությունը այս միջոցառման ժամանակ դեռ անորոշ են։ Դատարանի որոշումը ոչ միայն կազդի Սասեքսների ճանապարհորդական ծրագրերի վրա, այլև կձևավորի թագավորական ընտանիքի և բրիտանական պետության միջև հարաբերությունների ապագան՝ ընդգծելով մասնավոր կյանքի ցանկության և թագավորական կարգավիճակի հանրային բնույթի միջև առկա լարվածությունը։