2026 թվականի Henley Passport Index-ի վերջին թարմացումները բացահայտում են աշխարհի անձնագրերի ուժի և դրանց քաղաքացիներին հասանելի գլոբալ շարժունակության տարբերությունները։ Սինգապուրը կրկին գլխավորում է ցուցակը՝ առաջարկելով առանց վիզայի կամ վիզա ստանալու հնարավորություն ժամանելիս 192 ուղղություններ։ Սա ընդգծում է երկրի ամուր դիվանագիտական կապերը և միջազգային հարաբերությունները։ Ճապոնիան և Հարավային Կորեան կիսում են երկրորդ տեղը՝ ապահովելով մուտք դեպի 188 ուղղություններ, մինչդեռ եվրոպական երկրները, ինչպիսիք են Դանիան, Լյուքսեմբուրգը, Իսպանիան, Շվեդիան և Շվեյցարիան, զբաղեցնում են երրորդ հորիզոնականը՝ 186 ուղղություններով։ Արաբական Միացյալ Էմիրությունները (ԱՄԷ) նույնպես զգալի առաջընթաց է գրանցել՝ 2006 թվականից ի վեր ավելացնելով 149 առանց վիզայի ուղղություններ և այժմ զբաղեցնում է 5-րդ տեղը՝ 184 ուղղություններով։
Հակառակ այս առաջընթացին, Բելառուսը 2026 թվականին զբաղեցնում է 60-րդ տեղը՝ իր քաղաքացիներին հնարավորություն տալով մուտք գործել ընդամենը 79 երկիր։ Այս ցուցանիշը փոքր-ինչ նվազել է 2025 թվականի աշնանային տվյալների համեմատ, երբ հասանելի էր 80 ուղղություն։ Բելառուսը զգալիորեն հետ է մնում իր բոլոր հարևաններից, որոնք ԵՄ անդամներ են կամ նախկին Խորհրդային Միության երկրներ։ Օրինակ՝ Լիտվան (8-րդ տեղ, 181 ուղղություն), Լեհաստանը (6-րդ տեղ, 183 ուղղություն) և Լատվիան (7-րդ տեղ, 182 ուղղություն) գտնվում են աշխարհի առաջատարների շարքում։ Նույնիսկ Ուկրաինան (30-րդ տեղ, 143 ուղղություն) և Ռուսաստանը (46-րդ տեղ, 113 ուղղություն) զգալիորեն գերազանցում են Բելառուսին։ Հնդկաստանը բարելավել է իր դիրքերը՝ բարձրանալով հինգ հորիզոնականով և զբաղեցնելով 80-րդ տեղը՝ Ալժիրի և Նիգերի հետ միասին, ապահովելով մուտք դեպի 80 ուղղություններ։ Չինաստանը զբաղեցնում է 59-րդ տեղը՝ 81 ուղղություններով, իսկ ԱՄՆ-ը վերադարձել է լավագույն տասնյակ՝ զբաղեցնելով 10-րդ տեղը՝ 179 ուղղություններով։
Ցուցակը եզրափակում է Աֆղանստանը՝ 101-րդ տեղում, որի քաղաքացիները կարող են այցելել ընդամենը 24 երկիր։ Սիրիան (26 երկիր) և Իրաքը (29 երկիր) նույնպես գտնվում են ցուցակի ներքևում։ Henley & Partners-ի նախագահ դոկտոր Քրիստիան Հ. Քելինը նշում է, որ չնայած գլոբալ շարժունակության զգալի ընդլայնմանը վերջին 20 տարիների ընթացքում, դրա առավելությունները անհավասար են բաշխվել՝ ընդգծելով «անձնագրային արտոնության» դերը հնարավորությունների և տնտեսական մասնակցության ձևավորման գործում: