«Քաղցր գործարք» արտահայտությունը վերջին տարիներին դարձել է հանրային քննարկումների կենտրոնում՝ կապված թե՛ բարձրաձայնված քրեական գործերի, թե՛ քաղաքական որոշումների հետ: Ամենահայտնի դեպքերից մեկը Ջեֆրի Էպշտեյնի գործն է, որտեղ 2008 թվականին կնքված մեղմ գործարքը թույլ տվեց Էպշտեյնին խուսափել խիստ պատժից և պաշտպանեց նրա ազդեցիկ շրջապատի անդամներին հետաքննությունից։ Այս գործարքը լայնորեն քննադատվել է զոհերի, իրավաբանների և հասարակության կողմից՝ որպես «քաղցր գործարք»՝ արդարադատության հաշվին մասնավոր շահերի համար։
2025 թվականին ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի կողմից ստորագրված «Էպշտեյնի փաստաթղթերի թափանցիկության ակտը» պարտավորեցրեց արդարադատության նախարարությանը բացահայտել բոլոր անգաղտնի փաստաթղթերը, այդ թվում՝ գործարքի մանրամասները և ներքին հաղորդակցությունները։ Օրենքը սահմանում է, որ փաստաթղթերը չեն կարող պահվել քաղաքական կամ հեղինակային վնասի պատճառաբանությամբ, ինչը կարևոր քայլ է թափանցիկության և պատասխանատվության ուղղությամբ։
Քաղաքական ոլորտում ևս «քաղցր գործարք» արտահայտությունը կիրառվում է՝ ընդգծելու որոշումների կասկածելի արդարացիությունը։ Օրինակ՝ Իլինոյսի հանրապետական սենատոր Սյու Ռեզինը քննադատել է էներգետիկ օրինագիծը՝ պնդելով, որ այն առավելություն է տալիս որոշ մասնավոր խմբերի՝ սպառողների հաշվին։ Այս քննարկումները ցույց են տալիս, որ «քաղցր գործարքը» դարձել է հանրային վերահսկողության և արդարության պահանջների խորհրդանիշ։