The Ringer-ը կրկին գրավել է հանրության ուշադրությունը իր «Դավաճանների վերջնական մրցաշարով», որը միավորում է պատմության, գրականության, սպորտի և կինոյի դեմքերին՝ պարզելու բոլոր ժամանակների ամենաանփառունակ դավաճանին։ Երկրորդ փուլի մեկնարկին նախորդող առաջին փուլը արդեն իսկ անսպասելի արդյունքներ է բերել և ամրապնդել որոշ լեգենդար դավաճանների գերակայությունը՝ ստիպելով մեզ խորհել հավատարմության և խաբեության բազմաթիվ կողմերի մասին։
Առաջին փուլում տեղի ունեցան մի քանի ուշագրավ անակնկալներ։ Լանդո Կալրիսյանը, ում հետագա փրկագնումը կարող էր մեղմել նրա սկզբնական դավաճանությունը, պարտվեց «Ժառանգություն» սերիալի Թոմ Վամբսգանսին։ Մարկ Ցուկերբերգի և Ջոն Ռահմի հաղթանակները ցույց տվեցին, որ ժամանակակից, հաշվարկված ինքնապաշտպանությունը կարող է ավելի ուժեղ արձագանք գտնել, քան դասական դավաճանությունը։ Ամենաանսպասելի պարտություններից մեկը Բոբ Դիլանինն էր, ով պարտվեց Բրեթ Ֆավրին։ Սակայն Բրուտոսը, Մակբեթը և Յագոն, ովքեր մարմնավորում են պատմական և գրական դավաճանության խորությունը, համոզիչ հաղթանակներ տարան՝ ամրապնդելով իրենց տեղը որպես դավաճանության տիտաններ։ Սպորտային ասպարեզում Լեյն Քիֆինի և Նիկո Հարիսոնի վերջին դավաճանությունները նույնպես առաջին պլան մղվեցին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են անմիջական հետևանքները և երկրպագուների վրդովմունքը բարձրացնում անհատներին «դավաճան» կարգավիճակին։
Մրցաշարը մեզ ստիպում է բախվել անհարմար հարցերի՝ արդյո՞ք դավաճանությունը երբևէ արդարացված է, արդյո՞ք որոշ դավաճանություններ ավելի պիղծ են, քան մյուսները։ Հանրության քվեարկության ձևերը բացահայտում են պատմական հեռանկարի, էմոցիոնալ արձագանքի և ժամանակակից արդիականության հետաքրքրաշարժ փոխազդեցություն։ The Ringer-ի «Դավաճանների վերջնական մրցաշարը» ոչ միայն զվարճալի փոփ մշակույթի վարժություն է, այլև մարդկային բնույթի խորը ուսումնասիրություն՝ արտացոլելով հավատարմության մութ կողմի և դավաճանության բարդ դրդապատճառների նկատմամբ մեր ընդհանուր հիացմունքը։