Գլոբալ ֆինանսական կառույցների ներկայիս ճգնաժամը հանգեցրել է զարգացման ցուցանիշների հետընթացի՝ էլ ավելի մեծացնելով հարուստ և աղքատ երկրների միջև առկա անդունդը։ Այսպես կոչված «ֆինանսական սեղմումը» խաթարել է աղքատության դեմ պայքարի այն ծրագրերը, որոնք նախկինում համարվում էին միջազգային կարգի հիմքը։
ՄԱԿ-ի և Համաշխարհային բանկի նման կառույցների հեղինակությունը լուրջ փորձության է ենթարկվում, քանի որ զարգացող երկրները սկսում են «խաղի կանոնները» համարել իրենց շահերին հակասող։ Այս իրավիճակը սրվում է նաև աշխարհաքաղաքական նոր իրողությունների պատճառով, որտեղ ազգային շահերը հաճախ գերակայում են միջազգային համագործակցությանը։ Արդյունքում, ժողովրդագրական մեծ ճնշում ապրող երկրները մնում են առանց անհրաժեշտ ֆինանսական աջակցության, ինչը սպառնում է համաշխարհային տնտեսական կայունությանը։