Վիլմսլոուում 1990-ականներին տեղի ունեցած երկու տարեց զույգերի մահվան դեպքերը կրկին հայտնվել են հանրային ուշադրության կենտրոնում։ Չնայած ոստիկանության պաշտոնական եզրակացությանը, որ դեպքերը եղել են ինքնասպանությամբ ավարտված սպանություններ, նոր հետաքննությունները և վավերագրական ֆիլմերը վերադարձրել են «Արծաթագույն մարդասպանի» մասին վարկածը։ Ըստ հետաքննողների՝ դեպքերի միջև առկա նմանությունները և դատաբժշկական փորձաքննության անհամապատասխանությունները ցույց են տալիս, որ գործ ունենք սերիական սպանությունների հետ։
Չեշիրի ոստիկանությունը շարունակում է պնդել, որ գործերը պատշաճ կերպով են հետաքննվել, և դրանք վերաբացելու հիմքեր չկան։ Այս դիրքորոշումը լարվածություն է առաջացնում քաղաքում, որտեղ տեղական ինքնակառավարման մարմինները փորձում են զարգացնել հասարակական կյանքը, սակայն չլուծված հանցագործությունների ստվերը շարունակում է մնալ հանրության հիշողության մեջ։ Զոհերի ընտանիքների համար արդարության հասնելու հարցը մնում է չլուծված, իսկ ինստիտուցիոնալ լռությունը միայն մեծացնում է անվստահությունը իրավապահ մարմինների նկատմամբ։