«Canadian Medical Association Journal»-ում հրապարակված 34-ամյա լայնածավալ հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ դեռահասության և երիտասարդ տարիքում քաղցկեղը հաղթահարած անձանց մոտ նոր, երկրորդային ուռուցքների զարգացման հավանականությունը կրկնակի բարձր է։ Չնայած այն հանգամանքին, որ այս տարիքային խմբում բուժման արդյունավետությունը հասնում է 86%-ի, մասնագետները նշում են, որ հիվանդությունը կարող է վերադառնալ նույնիսկ տասնամյակներ անց՝ հաճախ նախկին բուժման հետևանքների կամ գենետիկական գործոնների պատճառով։
Ալբերտայի (Կանադա) հետազոտողները ուսումնասիրել են ավելի քան 24,000 մարդու տվյալներ և պարզել, որ ուսումնասիրված խմբի 6%-ի մոտ հետագայում զարգացել է քաղցկեղի նոր տեսակ։ Հատկապես խոցելի են համարվում Հոջկինի լիմֆոմա և կրծքագեղձի քաղցկեղ հաղթահարած անձինք։ Ի պատասխան այս տվյալների՝ բժիշկները կոչ են անում վերանայել սկրինինգային ծրագրերը և ապահովել ավելի վաղ հսկողություն, քանի որ այս հիվանդների մոտ նոր ուռուցքները հաճախ ի հայտ են գալիս ընդհանուր բնակչության համեմատ շատ ավելի վաղ տարիքում։
Բժշկական ռիսկերից զատ, քաղցկեղը հաղթահարածների համար կարևոր է նաև հոգեբանական աջակցությունը։ Ինչպես նշում են ոլորտի մասնագետները, քաղցկեղի ախտորոշումը ազդում է ողջ ընտանիքի վրա, և հաճախ ընտանիքի անդամների համար ամենադժվարը հենց անորոշությունն է։ Տարբեր հասարակական կազմակերպություններ, ինչպիսիք են «Short Folks for Hope»-ը, փորձում են լրացնել այս բացը՝ ապահովելով հոգեբանական աջակցություն և նպաստելով ընտանիքների վերականգնմանը։ Փորձագետների համոզմամբ՝ առողջապահական համակարգը պետք է քաղցկեղի բուժումը դիտարկի ոչ թե որպես մեկանգամյա միջամտություն, այլ որպես երկարատև գործընթաց՝ ուղղված երկրորդային ռիսկերի կանխարգելմանը։