Իրանում իշխանության անցումային փուլի ընթացքում անվտանգության հարցերով բարձրաստիճան պաշտոնյա Ալի Լարիջանին դարձել է երկրի փաստացի ղեկավարը՝ շրջանցելով քաղաքացիական իշխանություններին։ Այս զարգացումը տեղի է ունենում այն բանից հետո, երբ նախագահ Մասուդ Փեզեշքիանը փորձել է դիվանագիտական քայլեր ձեռնարկել՝ ներողություն խնդրելով հարևան պետություններից Իրանի հարվածների համար։ Այդ փորձը հանդիպել է անվտանգության ուժերի կոշտ հակազդեցությանը, և Լարիջանին հրապարակավ հայտարարել է, որ ռազմական գործողությունները կշարունակվեն՝ անկախ նախագահի դիրքորոշումից։
Իրանի «խորքային պետությունը»՝ Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի գլխավորությամբ, ամրապնդում է իր դիրքերը՝ պատրաստվելով Մոջթաբա Խամենեիի՝ որպես գերագույն առաջնորդ հաստատմանը։ Չնայած Իրանի 1979 թվականի հեղափոխությունը մերժում էր ժառանգական իշխանությունը, ներկայիս ռեժիմը կարևորում է անվտանգության ապահովումն ու հակաարևմտյան կուրսի պահպանումը։ Իրանի արտաքին գործերի նախարար Աբաս Արաղչին ևս պաշտպանել է ռազմական գործողությունները՝ պնդելով, որ դրանք ուղղված են պաշտպանությանը։
Վերլուծաբանները նշում են, որ Իրանում ստեղծվել է երկակի իշխանություն, որտեղ քաղաքացիական կառավարությունը գործում է անվտանգության մարմինների լիակատար վերահսկողության ներքո։ Լարիջանիի դիրքորոշումը վկայում է այն մասին, որ երկիրը շարժվում է դեպի ավելի ռազմականացված կառավարման մոդել՝ հաշվի չառնելով միջազգային դիվանագիտական ճնշումները։
Նկարում պատկերված է Մոջթաբա Խամենեին.