Կանադան ցնցեց Նոր Զելանդիային կանանց ռեգբիի Աշխարհի գավաթի կիսաեզրափակչում

Կանադայի բուռն մեկնարկը ցնցեց Նոր Զելանդիային

Բրիստոլի «Աշտոն Գեյթ» մարզադաշտում, որտեղ լույսերն արդեն վառվում էին, սպասումը խտացած էր։ Գործող աշխարհի չեմպիոնները՝ Նոր Զելանդիայի «Սև ֆերները», դաշտ դուրս եկան հաղթանակների հարուստ պատմությամբ։ Նրանց կատարած հական, ուժեղ ու գերբնական, նախանշեց մի երեկո, որը խոստանում էր լարվածություն։ Բայց հենց մեկնարկային սուլիչից հետո, Կանադան էր, որ վերցրեց նախաձեռնությունը և կիսաեզրափակիչը դարձրեց իրենց ներկայացման բեմ։

Առաջին տաս րոպեների ընթացքում Կանադայի վճռականությունն ակնհայտ էր։ Նրանց առաջատարները անընդհատ ճնշում էին Նոր Զելանդիայի պաշտպանությանը։ Ջասթին Պելետյեն, խելացի ու սուր խաղացող, օգտագործեց ամեն հնարավորություն։ Ալիշա Կորիգանի հիանալի փոխանցումից հետո Պելետյեն խաբեց վերջին պաշտպանին ու անցավ գծից այն կողմ՝ բացելով խաղի հաշիվը։ Սոֆի դը Գոդեն՝ Կանադայի եզակի հարվածող երկրորդ գծի խաղացողը, վստահությամբ կատարեց փոխարկումը՝ հաշիվը դարձնելով 7-0։ «Սև ֆերները», որոնք սովոր են խաղի տեմպը թելադրել, հայտնվեցին հետապնդողի դերում։

Ասիա Հոգան-Ռոչեստերը կրկնապատկեց Կանադայի առավելությունը

Դահլիճը՝ լարվածության և անակնկալի ալիքով, ականատես եղավ Կանադայի շարունակական գրոհներին։ Մի քանի րոպե անց, ևս մեկ տուգանքի շնորհիվ Կանադան տեղափոխվեց առաջ, և աջից ձախ արագ փոխանցումներով գնդակը հասավ Ասիա Հոգան-Ռոչեստերին։ Հզոր դիմադրությամբ ու արագ շարժումներով նա գերազանցեց Բրաքսթոն Սորենսեն-Մագիին և գնդակը տեղադրեց անկյունում։ Հաշիվը դարձավ 12-0, և մարզադաշտի չեզոք հանդիսատեսները միանգամից դարձան Կանադայի աջակիցներ։ Դը Գոդեի փոխարկումը վրիպեց, բայց նախաձեռնությունը Կանադայինն էր։

BBC-ն արձագանքում էր. «Հզոր ծափահարություններ, երբ Ասիա Հոգան-Ռոչեստերը գերազանցեց Բրաքսթոն Սորենսեն-Մագիին՝ երկուսը երկուսով մրցակցությունում»։ Guardian-ը նշեց, որ «Նոր Զելանդիան սպասում էր արագ մեկնարկի, բայց ոչ այս աստիճանի»։ «Սև ֆերները» փորձեցին պատասխանել՝ երկարատև գրոհներով, բայց Ջուլիա Շելի հակագրոհը ցույց տվեց Կանադայի վստահությունն ու պաշտպանական կայունությունը։

Նոր Զելանդիան դժվարությամբ էր դիմադրում Կանադայի ճնշմանը

Նոր Զելանդիայի համար յուրաքանչյուր հնարավորություն կարծես մարում էր։ Կայպո Օլսեն-Բեյքերը որսաց փոխանցումը և անցավ Կանադայի պաշտպանությունը, բայց աջ եզրում աջակցող խաղացողներ չկային։ Սխալները ավելացան՝ գնդակի կորուստ, տուգանքներ, և Ռենի Հոլմզի ոչ հաջող հեռացում։ Կանադան օգտվեց յուրաքանչյուր սխալից, նրանց կարգապահությունն ու կազմակերպվածությունը հակադրվեցին Նոր Զելանդիայի հուսահատությանը։

Տակտիկական պայքարը սկրեմում հետաքրքիր էր։ Կանադայի ձախ եզրային պաշտպան ՄակՔինլի Հանթը, որը վերջերս էր տեղափոխվել երկրորդ գծից, մրցեց Նոր Զելանդիայի հզոր Տանյա Կալունիվալեի հետ։ Երկու թիմերն էլ պայքարում էին գերակայության համար, բայց Կանադան կարողացավ պահել դիրքերը՝ օգտագործելով Հանթի ուժն ու շարժունակությունը։

Առաջին խաղակեսում «Սև ֆերները», առանց ակտիվ հարվածող Ջորջա Միլլերի, չէին կարողանում գտնել իրենց բնորոշ արագությունը։ Պորտիա Վուդման-Վիկլիֆը և Ստեյսի Վաական, որոնք սովորաբար վտանգավոր էին եզրերում, այս անգամ փակված էին Կանադայի պաշտպանությամբ՝ Ալեքս Տեսիերի և Ֆաբիոլա Ֆորտեզայի գլխավորությամբ։

Պատմական համատեքստ և խաղի կարևորությունը

Այս կիսաեզրափակիչը պարզապես տիտանների պայքար չէր, այլ նաև պատմությունների և ձգտումների բախում։ Նոր Զելանդիան Աշխարհի գավաթում վերջին անգամ պարտվել էր 2014-ին, նրանց հաղթանակը թվում էր անխախտ։ Կանադան, մինչդեռ, հիշում էր 2014-ի ցավոտ պարտությունը և դեռ սպասում էր իրենց առաջին տիտղոսին։ Սակայն նախորդ տարի Կանադայի հաղթանակը Նոր Զելանդիայի նկատմամբ նոր հույս էր տվել։

Ինչպես Reuters-ն է նշում, Կանադան մրցաշարին մոտեցել էր որպես աննկատ թիմ, բայց յուրաքանչյուր հաղթանակից հետո նրանց ինքնավստահությունը աճում էր։ Հենակետային մարզիչ Քևին Ռուեն ընդգծում էր. «Մենք Կանադա ենք, մեզ ոչ ոք չի ճանաչում, և դա մեզ դուր է գալիս»։ Բայց այս խաղից հետո արդեն անանուն մնալ այլևս հնարավոր չէր։

Նոր Զելանդիայի մարզիչ Ալան Բանտինգն ընդգծում էր. «Մեր խաղը հիմնված է ճիշտ գործողությունների և մանրամասների վրա։ Մենք հավատում ենք մեր ուժերին և սպասում ենք այսօրվա մարտահրավերին»։ Բայց միայն հավատը այս անգամ բավարար չէր։

Երկրպագուներ, մթնոլորտ և եզրափակչի սպասումը

Նոր Զելանդիայից մինչև Օտտավա, երկրպագուները լարված հետևում էին խաղին։ Մրցաշարը խոստացել էր մեծ իրադարձություններ, բայց այս կիսաեզրափակիչը այլ մակարդակի էր։ Բրիստոլի չեզոք հանդիսատեսները դարձան Կանադայի աջակիցներ՝ տարված նրանց համարձակ խաղով։ BBC-ի Աննա Կապլիսն ասաց. «Ահա՛, երկու գեղեցիկ գոլ, չեմ հավատում, որ ինչ-որ մեկը կանխատեսեր սա, բայց հիմա Կանադացիները ժպտում են»։

Յուրաքանչյուր րոպե խաղի լարվածությունը աճում էր։ Հաղթողը իրավունք էր ստանալու եզրափակիչում խաղալու՝ Անգլիայի կամ Ֆրանսիայի դեմ։ Նախապես կարծիք կար, որ Նոր Զելանդիա-Անգլիա եզրափակիչը անխուսափելի է։ Բայց Կանադան փոխեց սցենարը, ապացուցելով, որ ռեգբիում անակնկալները միշտ հնարավոր են։

Խաղակեսի ավարտին Նոր Զելանդիան փորձեց կրճատել տարբերությունը, բայց Կանադայի կարգապահությունն ու կազմակերպվածությունը մնացին անխախտ։ Եզրափակիչը դեռ առջևում էր, բայց այս երեկոն Կանադայի էր։

Թիմերի կազմերը և առանցքային խաղացողները

«Սև ֆերները» հանդես էին գալիս հետևյալ կազմով՝ Հոլմս, Սորենսեն-Մագի, Վաակա, Բրունտ, Վուդման-Վիկլիֆ, Դեմանտ (համատեղ ավագ), Պոուրի-Լեյն; Վիլիկո, Պոնսոնբի, Կալունիվալե, Ռոոս, Ա Բրեմներ, Միկաելե-Տուու, Տուկուաֆու (համատեղ ավագ), Օլսեն-Բեյքեր։ Նրանց պահեստայինների ցանկը նույնպես հզոր էր, բայց Ջորջա Միլլերի բացակայությունն զգացվում էր։

Կանադայի մեկնարկային կազմը՝ Շել, Կորիգան, Սայմոնդս, Տեսիեր (ավագ), Հոգան-Ռոչեստեր, Փերի, Պելետյե; Հանթ, Տուտոսի, Մենին, Դը Գոդե, Օ’Դոնել, Կրոսլի, Պակին, Ֆորտեզա։ Դը Գոդեի առաջնորդությունը, Պելետյեի վտանգավոր վազքերը և Հոգան-Ռոչեստերի արդյունավետությունը Կանադային տվեցին անհրաժեշտ առավելություն։

Հանդիսատեսում նախկին միջազգային խաղատերերն ու մրցավարները գնահատում էին մրցակցության բարձր մակարդակը։ Կանանց ռեգբին, որը երկար ժամանակ ստվերում էր, այժմ հայտնվել էր ուշադրության կենտրոնում՝ Կանադայի թիմի շնորհիվ։

Կանադայի գերակշռող մեկնարկն ու Նոր Զելանդիայի դժվարությունները վկայում են կանանց ռեգբիում նոր դարաշրջանի մասին։ Անկախ նրանից, թե Կանադան կկարողանա պահպանել հաղթանակի տեմպը եզրափակչում, նրանց խաղը Բրիստոլում արդեն փոխեց սպասումները՝ ցույց տալով, որ կանխատեսելի չեմպիոնների դարաշրջանը մոտ է ավարտին։ «Սև ֆերները»՝ առաջին անգամ տասնամյակի ընթացքում, կանգնած են իրական մարտահրավերի առաջ, և կանանց խաղում ուժերի հավասարակշռությունն արդեն փոխվում է։