Արագ Ընթերցում
- Հունիսի 1-ին աշխարհի բազմաթիվ երկրներում, այդ թվում՝ Հայաստանում, նշվում է Երեխաների պաշտպանության միջազգային օրը։
- Տոնը հիմնադրվել է 1949 թվականին՝ որպես երեխաների բարեկեցության ու իրավունքների պաշտպանությանը նվիրված ամենահին միջազգային տոներից մեկը։
- Հայաստանը 1990-ին վավերացրել է Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիան, 1996-ին ընդունել է «Երեխայի իրավունքների մասին» օրենքը։
- Ամեն տարի Երևանի և մարզերի բոլոր համայնքներում կազմակերպվում են տոնական ու կրթական միջոցառումներ՝ խաղեր, ներկայացումներ, ցուցահանդեսներ։
- Հունիսի 1-ը նաև ծնողների համաշխարհային օրն է՝ ընդգծելով ընտանիքի դերը երեխայի կյանքում։
Հունիսի 1-ը Հայաստանում և աշխարհի տարբեր երկրներում լուսաբաց է նշում մանկական ուրախ ժպիտներով, խաղահրապարակներում հնչող ծիծաղով ու գունեղ փուչիկներով։ Այսօր Երևանը և Հայաստանի բոլոր մարզերը վերածվում են փոքրիկների աշխարհների․ փողոցներում երգում են երեխաները, այգիներում կազմակերպվում են խաղեր ու համերգներ։ Երեխաների պաշտպանության միջազգային օրը պարզապես օրացույցի տոն չէ՝ այն հիշեցում է, որ յուրաքանչյուր երեխայի երջանկությունը, իրավունքները ու երազանքները ամենաբարձր արժեքներն են մեզ համար։
Այս օրը յուրաքանչյուրս վերագտնում ենք մանկության կարոտն ու հույսը՝ գիտակցելով, որ վաղվա Հայաստան կերտվում է մեր երեխաների ներկայով։ Տոնը ոչ միայն ուրախություն է, այլ նաև պատասխանատվություն՝ պաշտպանելու ու զարգացնելու մանկությունը՝ որպես ապագայի հիմնասյուն։
Ինչու է այս տոնը այսօր էլ այդքան կարևոր, ինչ պատմություն ու խորություն ունի, և ինչպես է այն նշվում մեր երկրում։
Երեխաների պաշտպանության միջազգային օր․ պատմություն և նշանակություն
Երեխաների պաշտպանության միջազգային օրը՝ հունիսի 1-ը, աշխարհում ամենահին ու ազդեցիկ տոներից է, որ նվիրված է երեխաների բարեկեցությանը։ Տոնը պաշտոնապես հաստատվել է 1949 թվականին՝ Փարիզում, Կանանց միջազգային դեմոկրատական ֆեդերացիայի նախաձեռնությամբ։ Առաջին անգամ տոնն անցկացվել է 1950-ին՝ ընդգծելով երեխաների կյանքի, առողջության ու երջանկության իրավունքները։
Սակայն նախապատմությունն ավելի վաղ է սկսվում։ 1925 թվականին Ժնևում անցկացվեց համաշխարհային համաժողով, որը լիովին նվիրված էր երեխաների բարեկեցության հարցերին։ Չնայած պատմությունը լռում է, թե ինչու է ընտրվել հենց հունիսի 1-ը, մեկ վարկածի համաձայն՝ այդ օրը Սան Ֆրանցիսկոյում չինական հյուպատոսն իր շուրջը հավաքել էր ծնողազուրկ երեխաներին՝ նրանց համար կազմակերպելով Դուան-ու ցզե (Վիշապանավերի փառատոն)։ Զուգադիպաբար այդ օրը Ժնևում ընթացել է երեխաներին նվիրված համաժողովը։
Այս տոնը ժամանակի ընթացքում վերածվեց գլոբալ խորհրդանիշի։ Այսօր այն նորովի հիշեցնում է՝ յուրաքանչյուր երեխա ունի իր անկրկնելի ձայնն ու երազանքը, որոնք պետք է պաշտպանել և լսել։
Հայաստանի տոնական առօրյան․ ինչպես են նշում հունիսի 1-ը
Հայաստանում հունիսի 1-ը վերածվում է մեծ տոնախմբության։ Երևանի այգիներում, մշակութային կենտրոններում և մարզերում կազմակերպվում են ներկայացումներ, մուլտֆիլմերի դիտումներ, արվեստի և ձեռագործի սեմինարներ, մրցույթներ ու ցուցահանդեսներ։ Փոքրիկների նկարները զարդարում են հրապարակները, իսկ դպրոցները դառնում են մանկության հեքիաթների բեմահարթակներ։
Այս օրը համայնքային ու պետական կառույցները, հասարակական կազմակերպությունները համատեղ ուժերով հանդես են գալիս՝ երեխաներին միավորելով ոչ միայն խաղի ու ուրախության շուրջ, այլ նաև՝ կրթական ծրագրերով ու քննարկումներով՝ երեխաների իրավունքների, առողջության ու անվտանգության մասին։
Նույնիսկ ամենահեռավոր գյուղերում այս տոնը փայլում է մանկական ժպիտներով։ Տոնական շքերթները, համերգներն ու խաղերը լցնում են օրը ջերմությամբ և հավատով՝ որ յուրաքանչյուր երեխա Հայաստանում ունի ուշադրության ու սիրո իր անկյունը։
Երեխայի իրավունքները Հայաստանում․ օրենսդրություն, ձեռքբերումներ և մարտահրավերներ
Հունիսի 1-ը հիշեցնում է՝ երեխաների բարեկեցությունն ու իրավունքները զուտ տոնական խոսքեր չեն։ Հայաստանը 1990-ին վավերացրել է ՄԱԿ-ի «Երեխայի իրավունքների մասին» կոնվենցիան, իսկ 1996-ին ընդունել է «Երեխայի իրավունքների մասին» օրենքը։ Այս քայլերով ամրագրվեց՝ յուրաքանչյուր երեխա Հայաստանում իրավունք ունի առողջության, կրթության, ընտանեկան սիրո և ներդաշնակ զարգացման։
Օրենսդրական հիմքը կարևոր ճանապարհ է, սակայն գործնականում դեռ բազմաթիվ խնդիրներ կան՝ համընդհանուր կրթության հասանելիությունից մինչև անապահով երեխաների պաշտպանություն։ Հունիսի 1-ը դառնում է կարևոր պահ՝ գնահատելու ձեռքբերումները, արձանագրելու բացթողումները և լսելու հենց երեխաների ձայնը։ Միասին կարող ենք քայլ առ քայլ մոտենալ լիարժեք ու արդար ապագայի։
Ինչու հունիսի 1․ պատմության լռությունները և ավանդույթների խաչմերուկը
Հունիսի 1-ի ընտրության մասին պատմությունը երբեմն լուռ է մնում։ Տոնը հաստատվել է 1949-ին, սակայն որոշ վկայություններ այն կապում են դեռևս 1925 թվականի համատեղ համաժողովների ու չինական ավանդույթների հետ։ Մանկության տոնն աշխարհի տարբեր երկրներում էլ այս օրը պատահաբար դարձել է նոր սկզբի, լույսի ու աճի խորհրդանիշ։
Հայաստանում հունիսը նշանավորվում է դպրոցական արձակուրդներով, զվարճալի խաղերով ու բնության զարթոնքով։ Յուրաքանչյուր ընտանիքում այս օրը նոր հույսի, միասնության և երազանքի շունչ ունի։
Ընտանիքը՝ տոնի սիրտը. ծնողների համաշխարհային օրը
Հունիսի 1-ին երեխաների տոնը համընկնում է մեկ այլ տոնի հետ՝ Ծնողների համաշխարհային օրվա։ Այս օրը՝ սահմանված ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի կողմից, կոչ է անում արժևորել ծնողների դերը՝ որպես ընտանիքի ամուր հենասյուն։ Չէ՞ որ ամեն երեխայի երջանկության սկիզբն ու շարունակությունը ընտանիքի գրկում է։
Այսօր Հայաստանում երեխաների և ծնողների տոները միախառնվում են մեկ գաղափարի շուրջ՝ սեր, վստահություն և համատեղ պատասխանատվություն։ Ընտանիքն է ձևավորում վաղվա մարդուն։ Հենց այդ պատճառով համայնքային միջոցառումներն ընդգրկում են բոլորին՝ փոքրից մեծ, միավորելով սերունդներին ու արժեքները։
Երբ արևոտ հունիսի մեկին հնչում է մանկական ծիծաղը, յուրաքանչյուր ծնողի ու մեծահասակի առաջ նորից ծագում է հույսի և պատասխանատվության զգացումը։ Երեխաների ապագան մեր ձեռքերում է, և յուրաքանչյուր ժպիտ նոր ուղի է դեպի ավելի բարի ու ուժեղ Հայաստան:

