2025 թվականին Օկլահոմայի և Կալիֆոռնիայի դատարաններում ընթացող դատական գործընթացները դարձան հանրային ուշադրության կենտրոնում՝ կապված նոր օրենքների կիրառման հետ։ Օկլահոմայի Գերագույն դատարանում քննարկվում է Սենատային օրենք 1027-ը, որը սահմանում է լրացուցիչ պահանջներ՝ քաղաքացիների համար բարդացնելով հանրաքվեի նախաձեռնության գործընթացը։ Դատարանում փաստաբանները ներկայացնում էին, որ նոր սահմանափակումներն այնքան ծանրաբեռնված են, որ քաղաքացիները կարող են զրկվել իրենց իրավունքներից՝ ընդգծելով, որ օրենքը պահանջում է ստորագրահավաքներին այցելել տարբեր շրջաններ, արգելում է վճարել ստորագրության քանակի հիման վրա և սահմանում է դոնորների բացահայտման պահանջներ։ Պաշտպանության կողմը պնդում է, որ այս միջոցները նպատակ ունեն հավասարակշռել քաղաքային և գյուղական բնակիչների ձայները և համապատասխանում են սահմանադրությանը։
Կալիֆոռնիայում դաշնային վերաքննիչ դատարանը ժամանակավորապես կասեցրել է օրենքի կիրառումը, որը պահանջում էր խոշոր ընկերություններից հրապարակել կլիմայական փոփոխություններից առաջացած ֆինանսական ռիսկերը։ Համապատասխան օրենքը՝ ստորագրված նահանգապետ Գևին Նյուսոմի կողմից, նախատեսում էր, որ տարեկան ավելի քան 500 միլիոն դոլար շրջանառություն ունեցող ընկերությունները պետք է ներկայացնեն նման հաշվետվություններ։ Դատարանները քննարկում են՝ արդյո՞ք այդ օրենքները խախտում են ընկերությունների խոսքի ազատության իրավունքը, իսկ նահանգը պնդում է, որ կոմերցիոն խոսքը սահմանափակված է։ Միաժամանակ, նմանատիպ դաշնային օրենքները ևս առերեսվում են դատական բարդությունների։
Այս երկու գործերը ցույց են տալիս, որ դատարանները շարունակում են վճռորոշ դեր ունենալ՝ սահմանելով ժողովրդավարության և հանրային հաշվետվողականության սահմանները։ Դրանք ազդում են ոչ միայն համապատասխան նահանգների քաղաքականության վրա, այլև ձևավորում են ազգային քննարկումների ուղղությունը՝ ընտրողների իրավունքների և կորպորատիվ պատասխանատվության հարցերում։