ԵԽԽՎ 2026թ. հունվարի 26-ի թիվ 2633(2026) բանաձևը սոցցանցերում լայնորեն քննարկվում է, սակայն Գերագույն հոգևոր խորհրդի անդամ, պրոֆեսոր Գևորգ Դանիելյանը նշում է, որ այն նենգափոխված է ներկայացվում։ Նա ընդգծում է, որ միջազգային իրավական փաստաթղթերի քաղաքականացվածությունը ակնհայտ է, սակայն այս բանաձևը պարունակում է այլ կարևոր դրույթներ։ Վեհաժողովը չի դատապարտում իշխանությունը յուրացնելու փաստը, այլ միայն հաղորդումները, որոնց հեղինակները հանրահայտ են։ Դանիելյանը նաև նշում է, որ Վեհաժողովը մտահոգված է քաղաքական հակառակորդների բևեռացման և Հայ եկեղեցու առաջնորդի ու վարչապետի միջև լարվածությամբ։
Վեհաժողովը փաստում է, որ նախընտրական գործընթացներում առկա են լրջագույն շեղումներ, և կոչ է անում բարելավել քաղաքական մեծամասնության և ընդդիմության միջև հարաբերությունները։ 2026 թվականի հունիսին կայանալիք ընտրություններից առաջ անհրաժեշտ է, որ նախընտրական քարոզարշավը հիմնված լինի քաղաքականության և հիմնախնդիրների վրա, այլ ոչ թե անձնական հարձակումների։ Վեհաժողովը նաև հղում է անում Ռասիզմի և անհանդուրժողականության դեմ Եվրոպական հանձնաժողովի առաջարկություններին, որոնք արգելում են ատելության խոսքի օգտագործումը։ Վերջապես, Վեհաժողովը պահանջում է, որ Ադրբեջանը ազատ արձակի հայ կալանավորներին։