2025 թվականին GoFundMe դրամահավաք հարթակը դարձավ համայնքային աջակցության իրական դրսևորում՝ հատկապես Մանչեսթերում տեղի ունեցած անձնական ողբերգության դեպքում։ Երբ ռադիոհաղորդավար Լաուրա Բոյսի ամուսինը՝ Ջեֆրի Բոյսը, հանկարծամահ եղավ, նրա քույրը՝ Էրիկա Մայերը, բացեց GoFundMe էջ, որը երեք օրում հավաքեց ավելի քան 201 հազար դոլար։ Համայնքի ավելի քան 2400 անդամ աջակցեցին ընտանիքին՝ գումար փոխանցելով երեխաների և Լաուրայի ապագայի համար։ Հաղորդավար Գրեգ Կրետշմարը և թիմը հանդես եկան երախտագիտությամբ՝ ընդգծելով, որ դրամահավաքի հաջողությունը ոչ միայն ֆինանսական օգնություն էր, այլ նաև համայնքի ուժեղ համերաշխություն։
Հակառակ դրան՝ Հարվարդի Կարիբյան ակումբի փորձը ցույց տվեց GoFundMe-ի սահմանափակումները։ Ակումբը փորձեց դրամահավաք կազմակերպել Մելիսա փոթորկից տուժածների համար, սակայն հարթակը հեռացրեց էջը՝ Կուբայի և Հայիթիի նկատմամբ ԱՄՆ-ի և ՄԱԿ-ի պատժամիջոցների պատճառով։ Ակումբի անդամները նշեցին, որ նման քաղաքականությունը տուժածներին զրկում է օգնությունից՝ անկախ նրանց երկրի իշխանությունների վարքագծից։ Թեև ակումբը նոր էջ բացեց՝ առանց նշելու այդ երկրները, օգնությունը չհասավ ամենաշատ կարիքավորներին։
Այս պատմությունները ցույց են տալիս, որ GoFundMe-ն կարող է լինել արագ և արդյունավետ աջակցության միջոց, սակայն միջազգային օրենքներն ու հարթակի քաղաքականությունը երբեմն սահմանափակում են բարեգործության հնարավորությունները։ Դրամահավաքի հաջողությունն ու արգելքները հիշեցնում են, որ թվային տեխնոլոգիաները միայն մասամբ կարող են լուծել մարդասիրական խնդիրները՝ երբ օրենքներն ու կարեկցանքը բախվում են։