Գութ Գութի դպրոցական կարիերայի եզրափակիչ վազքը․ ռեկորդային հրաժեշտը և նոր նպատակները

Գութ Գութը՝ ռեկորդային վազքով դպրոցական կարիերայի ավարտին

Գութ Գութի համար Բրիսբենի GPS աթլետիկայի առաջնությունը պարզապես հերթական մրցումը չէր․ այստեղ ավարտվեց մի փայլուն գլուխ, որը նշանավորվեց հաղթանակներով և դժվարություններով։ Մինչև 17 տարեկան, Իպսվիչի գրամմար դպրոցի սպրինտերը ոչ միայն մասնակցեց, այլև վերաշարադրեց ռեկորդային ցուցանիշները՝ դպրոցական կարիերան ավարտելով հպարտությամբ, կարոտով ու սպասումով՝ ինչ է գալու։

Քվինսլենդի սպորտի և աթլետիկայի կենտրոնում սպասումն ու լարվածությունը զգացվում էին ամեն քայլափոխի։ Գութը որոշեց հրաժարվել իր սիրելի՝ 200 մետր վազքից՝ փոխարենը մասնակցելով 400 մ և 4×100 մ ռելեյում։ Այս քայլը խորհրդանշական էր՝ նա փորձեց իր ուժերը նոր տարածքներում։ Սակայն ամեն ինչ կարող էր այլ կերպ լինել․ Բրիսբենի գրամմար դպրոցի Սեթ Քենեդին մրցման սկզբում գերազանցեց Գութի 200 մետրի GPS ռեկորդը՝ ֆանտաստիկ՝ 20.64 վայրկյան արդյունքով՝ նախանշելով լարված պայքար 400 մետրում։

Մրցավազքը դարձավ ոչ միայն արագության, այլև դիմացկունության, բնավորության և ժառանգության պայքար։ Գութը վազեց իր առավելագույնով, Քենեդիի հետ մրցելով մինչև վերջ և ավարտեց 46.14 վայրկյանում՝ սահմանելով նոր ռեկորդ և առաջ անցնելով Քենեդիից (46.64 վայրկյան), ով նույնպես գերազանցեց նախորդ ռեկորդը։ Երկուսն էլ բարձրացրին նշաձողը, բայց հաղթանակը մնաց Գութին՝ իր դպրոցական կարիերայի վերջին մրցումում։

Նոր ռեկորդներ և նոր չափանիշներ

Գութի կատարումը պարզապես հաղթանակ չէր․ դա ուղերձ էր։ Նա կանգնած էր մարզադաշտում՝ իր տարիների հիշողություններով՝ Իպսվիչի դպրոցի կարմիր-սպիտակ մարզաշապիկով։ «Սա այն տեղն է, որտեղ ես գտա իմ արագությունը», – անկեղծորեն նշեց Գութը։ «Շատ տխուր է, բայց անկեղծ շնորհակալ եմ»։

Նա երախտագիտություն հայտնեց մարզիչ Դի Շեփարդին և դպրոցին, որը աջակցեց իր տաղանդի զարգացմանը։ Դպրոցական տարիներին Գութը սահմանել է առնվազն հինգ GPS ռեկորդ՝ ապացուցելով իր նվիրվածությունը և շրջապատի աջակցությունը։ Բայց այս մրցումը նաև եզրափակիչն էր այն տարվա, որը նրան բերեց ազգային և միջազգային ուշադրության կենտրոն։

Մի քանի ամիս առաջ Գութը գերազանցեց Ավստրալիայի 200 մետր ռեկորդը՝ այն ռեկորդը, որ պահպանվում էր Պիտեր Նորմանի հայտնի վազքից՝ 1968 թվականի Մեքսիկայի Օլիմպիական խաղերում։ Սկզբում նա ցույց տվեց 20.04 վայրկյան Բրիսբենում, ապա բարելավեց այն՝ հասնելով 20.02, իսկ հետո՝ անօրինական քամու օգնությամբ, անցավ 20 վայրկյանից ցածր։ 100 մետրում նույնպես նա անցավ 10 վայրկյանից ցածր՝ ցույց տալով իր համաշխարհային մակարդակի ներուժը, որը գրավեց Ավստրալիայի աթլետիկայի սիրահարների ուշադրությունը։

Դպրոցական աստղից՝ համաշխարհային մրցակից

Վերջին տասներկու ամիսները Գութի համար հիասքանչ էին։ Նա հասավ 200 մետրի կիսաեզրափակիչ փուլին Տոկիոյի Աշխարհի աթլետիկայի առաջնությունում, մրցեց լավագույնների հետ և նվաճեց իր առաջին ազգային բաց տիտղոսը։ Ամեն մի հաջողություն ամրապնդեց նրա անունը՝ որպես Ավստրալիայի ամենապայծառ երիտասարդ սպրինտերներից մեկը։

Սակայն յուրաքանչյուր նվաճում նաև անցումային պահ է։ Դպրոցական աթլետիկայի կազմակերպվածությունից դեպի միջազգային մրցասպարեզի անկանխատեսելիություն։ GPS առաջնությունը ոչ միայն կարիերայի ավարտ էր, այլև նոր ճանապարհի սկիզբ։ «Ես չեմ կարող սպասել այդ հաջորդ ճանապարհորդությանը։ Ինձ համար դա համաշխարհային մրցասպարեզն է», – նշեց Գութը՝ արդեն տեսնելով ապագան։

Երկրպագուները, մարզիկները և Իպսվիչի դպրոցի աշխատակիցները դիտեցին, թե ինչպես Գութին ողջունեցին հաղթանակից հետո՝ հարգանքի և երախտագիտության արտահայտությամբ այն մարզիկի հանդեպ, ով պարգևեց պատիվ իր դպրոցին և ոգեշնչեց շատերին։

Ապագա ուղին՝ մարտահրավերներ և հույսեր

Չնայած աշխարհի առաջնությունից հետո մարզումների կարճ ընդմիջմանը, Գութի ռեկորդային արդյունքը վկայում է նրա դիմացկունության և պրոֆեսիոնալիզմի մասին։ GPS առաջնությունը նրա դպրոցական կարիերայի ավարտն էր, սակայն Գութ Գութի պատմությունը նոր է սկսվում։

Նրա հաջորդ քայլերը դեռ անհայտ են, բայց սպասումն ու հետաքրքրությունն աճում են։ Արդյո՞ք նա կշարունակի գերազանցել սահմանները՝ պայքարելով օլիմպիական աստղերի հետ։ Հարցը բաց է, բայց հիմքը դրված է՝ հում տաղանդ, անխոնջ աշխատանք և անսպառ ձգտում՝ հասնելու ավելիին։

Դպրոցական կյանքից դեպի բարձրակարգ աթլետիկայի պահանջկոտ աշխարհ անցնելով, Գութը իր հետ տանում է ոչ միայն մեդալներ ու ռեկորդներ, այլ նաև դասեր և հարաբերություններ, որոնք ձևավորվել են տարիների ընթացքում։ «Ես շնորհակալ եմ ամեն ինչի համար», – ասաց նա՝ արտահայտելով այն զգացմունքը, որը ծանոթ է յուրաքանչյուր crossroads-ի մոտ կանգնած մարդու համար։

Նրա պատմությունը հիշեցնում է, որ սպորտը ոչ միայն մրցակցության, այլ նաև աճի ու փոփոխության մասին է։ Բրիսբենի եզրափակիչ գիծը պարզապես նոր ճանապարհի սկիզբ էր, որը խոստանում է լինել հարուստ իրադարձություններով։

Գութ Գութի ռեկորդային հրաժեշտը GPS առաջնությունում նշանավորում է թե՛ հաղթանակը, թե՛ շրջադարձային պահը։ Նրա հաջողությունները ընդգծում են երիտասարդ տաղանդի զարգացման կարևորությունը և համայնքի աջակցության ազդեցությունը։ Միջազգային մրցասպարեզում նրա ճանապարհը կհետեւվի ոչ միայն արագության, այլև բնավորության ու տոկունության համար՝ հաստատելով, որ սպորտն ուժ ունի ձևավորելու կյանքեր և ոգեշնչելու ապագան։