Հյու Գրանտը արդեն տասնամյակներ շարունակ համարվում է բրիտանական կինոյի ամենաշատ սիրելի դերասաններից մեկը։ Նրա անունը անմիջապես հիշեցնում է «Սիրո իրականում» և «Բրիջիթ Ջոնսի օրագիրը» ֆիլմերի հերոսներին՝ հմայիչ, կենսուրախ ու հաճախ ինքնահեգնող կերպարով։ Սակայն 2025-ին Գրանտը ներկայացնում է իր նոր հայացքը կյանքին՝ խոսելով հավատքի, ընտանիքի և անկատար հերոսների մասին։
«blue News»-ին տված հարցազրույցում նա անկեղծորեն խոստովանում է, որ երկար ժամանակ աթեիստ է եղել, բայց այժմ, հինգ երեխայի հայր լինելով, հաճախ այցելում է գյուղական եկեղեցի՝ օգնություն խնդրելով Սուրբ Լավրենտից։ Գրանտը պատմում է նաև իր խորհրդավոր հանդիպումը «երրորդ Էդինբուրգի դքսուհու» ուրվականի հետ՝ ընդգծելով, որ այդ գիշերը հարբած չի եղել, և պատմությունը կարող է դառնալ հիանալի ֆիլմի սցենար։
Գրանտը նշում է, որ ժամանակի ընթացքում ավելի է կապվում անկատար կերպարներին, ինչպես Դենիել Կլիվերին «Բրիջիթ Ջոնսի օրագրից», քանի որ հանդիսատեսին ավելի շատ գրավում են բարդ ու հակասական հերոսները։ Նրա խոսքերով՝ անկատար հերոսները հանդիսատեսին ավելի շատ բան են ասում կյանքի մասին, քան իդեալական կերպարները։