Իրանի և Ադրբեջանի միջև իրավիճակը գնալով ավելի լարված է դառնում։ Բաքվի լրատվամիջոցները ակտիվորեն տարածում են հաղորդագրություններ, թե իբր Թեհրանը ագրեսիվ գործողություններ է պատրաստում Ադրբեջանի դեմ։
Ադրբեջանական աղբյուրները պնդում են, որ Իրանը կարող էր պատրաստել ահաբեկչական գործողություններ, այդ թվում՝ Բաքու–Ջեյհան նավթամուղի դեմ, ինչպես նաև հարձակումներ Իսրայելի դեսպանատան և սինագոգայի վրա։
Միաժամանակ, «իրանական» անօդաչու սարքերի հարձակման թեման ակտիվորեն բարձրացնելով՝ Ադրբեջանի արտաքին գործերի նախարար Ջեյհուն Բայրամովը հարցը ներկայացրել է միջազգային քննարկման՝ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարին նամակ ուղարկելով Նախիջևանում տեղի ունեցած միջադեպի վերաբերյալ՝ փորձելով իր տեսանկյունից ներկայացնել դեպքը և հասնել Թեհրանի միջազգային դատապարտմանը։
Բայրամովը նաև հեռախոսազրույց է ունեցել Արաբական Միացյալ Էմիրությունների արտաքին գործերի նախարար Աբդուլլահ բին Զայեդ ալ-Նահյանի հետ՝ քննարկելով անօդաչու սարքերի հարձակումների թեման։ Բացի այդ, նա կապ է հաստատել նաև Կենտրոնական Ասիայի և Բալթյան երկրների մի շարք արտաքին գործերի նախարարների հետ։
Իրանի արտաքին գործերի նախարարությունը, իր հերթին, անմիջապես հայտարարել է, որ Նախիջևանի օդանավակայանում ընկած անօդաչու սարքը Իրանի չի պատկանում և Թեհրանի կողմից որևէ հարձակում չի ծրագրվել։
Իրանի նախագահ Մասուդ Փեզեշքիանը Ադրբեջանի դեմ հարվածի մասին տեղեկությունները անվանել է «լուրեր» և չհաստատված տեղեկատվություն։
Ադրբեջանում Իրանի դեսպան Մոջթաբա Դեմիրչիլուն նշել է, որ երկրները պետք է քննարկեն միջադեպը, պարզեն բոլոր մանրամասները և կարգավորեն իրավիճակը։ Նրա խոսքով՝ նա արդեն կապ է հաստատել նաև Իրանի արտաքին գործերի նախարար Աբբաս Արաղչիի հետ՝ նախնական տեղեկատվություն ստանալու համար։
Ակնհայտ է, որ անօդաչու սարքի պատմությունը և իբր ահաբեկչական գործողությունների նախապատրաստման մասին հայտարարությունները բազմաթիվ հարցեր և տրամաբանական հակասություններ են պարունակում։ Շատերի կարծիքով՝ դրանք ավելի շատ նման են քաղաքական պատվերի կամ սադրանքի, քան իրական ագրեսիայի։
Իրականում Իրանի համար իմաստ չունի հարվածներ հասցնելու Ադրբեջանի տարածքին։ Երկու շիա երկրները երկար տարիների պատմական և տնտեսական կապեր ունեն, իսկ Իրանում ապրում է մեծաթիվ ադրբեջանական համայնք, որը սերտորեն կապված է երկրի հասարակական և քաղաքական կյանքի հետ։
Բացի այդ, նման հարձակման համար չկա գլխավոր պատճառներից մեկը՝ ամերիկյան ռազմական օբյեկտների առկայությունը, ինչը սովորաբար հանդիսանում է Իրանի գործողությունների հիմնական շարժառիթներից։
Սակայն սադրանք կազմակերպելու և տեղեկատվական աղմուկ ստեղծելու համար խիստ տրամաբանություն միշտ էլ անհրաժեշտ չէ, հաճախ բավական է միայն հարմար առիթը և համապատասխան տեղեկատվական ֆոնը։
Այդ պայմաններում հաճախ նույնիսկ չեն փորձում պարզել իրական դրդապատճառները կամ այն տարբերակը, որ անօդաչու սարքը պարզապես կարող էր շեղվել իր ուղուց։
Այդ պատճառով բնական հարց է առաջանում՝ որքանո՞վ կարելի է վստահել այս միջադեպի մասին ներկայացվող մեկնաբանություններին, հատկապես այն պայմաններում, երբ մինչ այժմ հանրությանը չեն ներկայացվել որևէ լուսանկար կամ տեսանյութ, որը կհաստատի, որ անօդաչու սարքը պատկանում էր Իրանին։
Ոմանք նույնիսկ ենթադրում են, որ անօդաչու սարքը կարող էր պատկանել Իսրայելին և օգտագործվել որպես շահավետ սադրանք՝ տարածաշրջանում լարվածությունը մեծացնելու և նոր երկրներ հնարավոր հակամարտության մեջ ներգրավելու նպատակով։
Ոմանց կարծիքով՝ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը երկար ժամանակ վարում է արտաքին քաղաքականություն, որը համընկնում է ԱՄՆ-ի և Իսրայելի շահերի հետ։ Այդ տեսանկյունից միջադեպը կարող էր օգտագործվել Իրանը որպես ագրեսոր ներկայացնելու և միջազգային աջակցություն ստանալու նպատակով։