Մաուրիսիո Պոչետինոյի հեղափոխությունը ԱՄՆ հավաքականում․ նոր մարտավարություն ու վստահություն

Ինչպես Մաուրիսիո Պոչետինոն նոր շունչ տվեց ԱՄՆ հավաքականին

Երբ Մաուրիսիո Պոչետինոն մեկ տարի առաջ ստանձնեց ԱՄՆ ազգային հավաքականի ղեկը, թիմի վիճակն այնքան էլ հուսադրող չէր։ Հավաքականը Nations League-ում անհաջող էր հանդես եկել, վստահությունը՝ տկար, մարտավարական դիմագիծը՝ մշուշոտ։ Բայց 2026 թվականի աշխարհի առաջնությանն ընդառաջ, թիմի մթնոլորտը զգալիորեն փոխվել է։

Վերջին խաղը՝ Էկվադորի դեմ գոլային պայքարը (1-1) Օստինում, դարձավ իրական պատուհան այս փոփոխությունների համար։ ԱՄՆ հավաքականը, որը երկար տարիներ խաղացել է չորս պաշտպանով, այժմ անցել է 3-4-2-1 սխեմայի՝ ավելի ճկուն և ներկայիս կազմին համապատասխան։ Այսպիսի մարտավարություն թիմը վերջին անգամ կիրառել էր աշխարհի առաջնությունում 24 տարի առաջ։ Վերջին երկու խաղերում՝ ոչ-պարտություն FIFA-ի թոփ-25 թիմերի դեմ, արդյունքները արդեն խոսում են իրենց մասին (Inquirer, Fox Sports, Yahoo Sports)։

Պոչետինոյի մարտավարական հեղափոխությունը․ համակարգ, որը համապատասխանում է ժամանակակից խաղացողներին

Տասնամյակներ շարունակ ԱՄՆ հավաքականը խաղում էր դասական սխեմայով՝ երկու կենտրոնական պաշտպան և երկու եզրային։ Պոչետինոյի մոտեցումը արմատապես տարբեր է․ երեք կենտրոնական պաշտպան, եզրայիններ, որոնք ազատություն ունեն միանալ հարձակմանը։ Այսպես թիմը ավելի դինամիկ է դառնում, և խաղացողներ՝ ինչպես Թիմ Ուեա ու Քրիստիան Պուլիշիչ, ավելի արդյունավետ են գործում։

Էկվադորի դեմ խաղում Ուեան տեղափոխվեց աջ եզր, որտեղ լավ փորձ ունի «Մարսելում» ու «Յուվենտուսում», ապահովելով արագություն ու լայնություն։ Մաքս Արձթենն, որպես պաշտպան, հավասարակշռում էր Ուեայի հարձակվողական խաղը ձախում, իսկ Ալեքս Ֆրիմանը՝ փոխարինողներից, ցույց տվեց, որ այս դիրքերում խորություն կա։ «Ես ու Մաքսը եզրերում, պարզապես լավ է ստացվում», — ասում է Ուեան։ «Միջնամասի խաղացողներն ազատ են, փոխանակվում են դիրքերով, հաճելի է խաղալ»։

Նոր սխեման midfield-ին էլ ազատություն է տալիս։ Առաջնագծում՝ Վեսթոն ՄքՔենին ու Մալիկ Տիլմանը, երկուսն էլ ստեղծագործելու ու բարձր պրեսինգի հնարավորություն ունեն։ Ֆոլարին Բալոգունն էլ, որը կարծես ամրապնդում է իր տեղը որպես գլխավոր հարձակվող, այս մոտեցմամբ ավելի արդյունավետ է։ Էկվադորի դեմ նրա գոլը՝ աշխարհի մակարդակի պաշտպան Վիլիան Պաչոյի դեմ, դրա վառ օրինակն էր։

Առաջնորդություն, վստահություն և նոր մրցակցային ոգի

Մարտավարությունից բացի, Պոչետինոյի օրոք թիմում նկատվում է ինտենսիվության ու պատասխանատվության ակնհայտ պահանջ։ Նախկինում խաղացողները հաճախ ավելի հանգիստ էին, բայց այժմ հստակ է՝ հարմարավետության ժամանակներն ավարտվել են։ «Տեսաք, ինչ էներգիայով խաղացինք», — նշեց ավագ Թիմ Ռիումը։ «Դա հենց այն է, ինչ Պոչետինոն ու իր շտաբը միշտ շեշտում են»։

Խաղացողները բաց են խոսում փոփոխության մասին։ Քրիս Ռիչարդսն ասում է. «Պետք է դառնանք ավելի վճռական, երբեմն՝ կոշտ։ Շատ ժամանակ փորձում էինք գեղեցիկ ֆուտբոլ խաղալ, բայց դա միշտ չէ, որ հաջողվում է»։ Պոչետինոն ինքն էլ նշում է՝ «Մեկ տարի անց ուրախ եմ, որ այլևս չենք խոսում վերաբերմունքի ու նվիրվածության մասին․ հիմա խոսում ենք գործողությունների ու մարտավարության մասին»։

Աստղերի կառավարում և կազմի խորացում․ Պուլիշիչի օրինակը

Էկվադորի դեմ խաղում ամենաշատ քննարկվող որոշումը Պոչետինոյի կողմից Քրիստիան Պուլիշիչին մինչև խաղի վերջ պահեստում թողնելն էր։ Թիմի գլխավոր աստղի բացակայությունը զարմացրեց երկրպագուներին, բայց մարզիչը տրամաբանական ու հանգիստ բացատրություն տվեց․ «Քրիստիանը երեկ չի մարզվել։ Նա դեռ նախապատրաստական փուլից ոտքի փոքր վնասվածք ունի։ Չորեքշաբթի մարզումից հետո ոտքը ուռած էր։ Կարևոր է չռիսկի գնալ» (World Soccer Talk)։

Պոչետինոյի մոտեցումը՝ խաղացողի առողջությունը առաջնային դնել, արտացոլում է թիմի հասունացումը։ Պուլիշիչի վնասվածքը, որը նույնիսկ «Միլանի» նախապատրաստական խաղերում էր նրան բաց թողել, պահանջում է խնամքով մոտեցում։ «Նպատակն է, որ նա պատրաստ լինի հաջորդ երեքշաբթի՝ Ավստրալիայի դեմ», — նշեց Պոչետինոն։ Այսպիսի պլանավորումը, թիմային ու անհատական շահերը համատեղելը, կարևոր է առաջիկա ամիսներին։

Հետաքրքիր է, որ Պուլիշիչի բացակայության պայմաններում թիմի խաղը չնվազեց։ Մալիկ Տիլմանը ու Վեսթոն ՄքՔենին լրացրին հարձակման դիրքերը, ցույց տալով, որ կազմի խորությունն ու ճկունությունը դառնում են ուժեղ կողմեր։

Առջևում՝ մարտահրավերներ, հնարավորություններ ու Պոչետինոյի ազդեցությունը

Չնայած առաջընթացին, ԱՄՆ հավաքականը դեռ կառուցման փուլում է։ Էկվադորի դեմ բացակայում էին առանցքային խաղացողներ՝ Անտոնի Ռոբինսոն, Ալեքս Զենդեխաս (վնասվածք), Թայլեր Ադամս (ընտանեկան պատճառներով), Սերժինյո Դեստ (չի կանչվել)։ Բայց թիմը պայքարում էր մրցակցի դեմ, որը Կոնմեբոլի որակավորման փուլում երկրորդ տեղն էր զբաղեցրել ու համարվում է աշխարհի ամենաուժեղ պաշտպանական թիմերից։

«Ամեն ինչ ժամանակ է պահանջում», — ասում է Տաներ Տեսմանը։ «Շատ խաղացողներ իրենց ակումբներում տարբեր համակարգերում ու դիրքերում են խաղում։ Հավաքականում պետք է արագ հասկանալ մարզչի պահանջները»։ Երիտասարդների ու փորձառուների համադրությունը, Վեսթոն ՄքՔենին, Ֆոլարին Բալոգուն, թիմին տալիս է մարտավարական ճկունություն։

Մրցակցությունը դիրքերում մեծ է, հատկապես midfield-ում։ Նոր սխեմայում միայն երկու տեղ կա, ու Աիդան Մորիսը, Տեսմանը, Քրիստիան Ռոլդանը պայքարում են հիմնական կազմի համար։ ՄքՔենինի տեղափոխումը ավելի հարձակվողական դիրք փոխեց հաշվարկները, իսկ հարձակման գիծը գնալով խտանում է՝ ընտրությունն ավելի բարդ դարձնելով։

ԱՄՆ-ն աշխարհի առաջնությանը պատրաստվում է տնային պատի տակ․ այս ամենը պատասխանատվության մեծ զգացում է տալիս։ Պոչետինոյի տեսլականը պարզ է․ թիմ, որը համադրում է մարտավարական խորությունը ու մրցակցային ոգին, adversity-ի պայմաններում կարող է ադապտացվել ու լավագույն ձևով հանդես գալ։

Պոչետինոյի ազդեցությունը արդեն զգալի է․ նա թիմում հաստատել է վստահություն, մարտավարական հստակություն ու մրցակցային ոգի, ինչը նախկինում բացակայում էր։ Հաջորդ ամիսները կպարզեն՝ արդյոք այս հիմքը կդիմանա աշխարհի առաջնության ճնշմանը, բայց հիմա ԱՄՆ հավաքականը շարժվում է ճիշտ ուղղությամբ՝ միասնական ու վճռական։