Մայքլ Ջեյ Ֆոքսը․ «Ընտանեկան կապեր»-ի հուշերից մինչև «Վերադարձ դեպի ապագա»-ի կորած կիթառը՝ նոր հուշագրի պատմությունը

Մայքլ Ջեյ Ֆոքսի հիշատակները․ ի՞նչ վերցրեց ու ինչի՞ համար է ափսոսում հայտնի նկարահանումներից

Մայքլ Ջեյ Ֆոքսի անունը անմիջապես ասոցացվում է 1980-ականների մշակույթի հետ։ Նրա ճանապարհը՝ «Ընտանեկան կապեր» հեռուստասերիալի հմայիչ Ալեքս Քիթոնից մինչև «Վերադարձ դեպի ապագա»-ի ժամանակի ճանապարհորդող Մարտի ՄաքՖլայը, փոխեց ոչ միայն Ֆոքսի կարիերան, այլև մի ամբողջ սերնդի մշակույթը։ 2025 թվականի հոկտեմբերին, Ֆոքսը հանդիպեց Դոնի Դոյչի հետ՝ խոսելու իր նոր հուշագրի՝ «Ապագայի տղա. Վերադարձ դեպի ապագա և իմ ճանապարհորդությունը ժամանակի միջով» մասին, ներկայացնելով իր պահած հիշատակները ու այն, ինչը կորցրել է։

Հեռարձակվող զրույցի ընթացքում Ֆոքսը անկեղծորեն պատմեց, թե ինչ է պահել նկարահանումներից։ «Ընտանեկան կապերից» նա վերցրել է խոհանոցի վառարանի վերևի փեղկի վրա դրված փոքրիկ բրոնզե կետը։ «Ես ոչինչ արժեքավոր չեմ վերցրել»,– ծիծաղով նշեց Ֆոքսը։ Նրա համար այդ կետը խորհրդանշում էր մի դրվագ իր կյանքի այն ժամանակաշրջանից, երբ սկսվում էր նրա աստղային ուղին։ Ընտրությունը կապված չէր արժեքի, այլ՝ հիշողության ու նշանակության հետ։

Կորած կիթառի պատմությունը․ «Վերադարձ դեպի ապագա»-ի խորհրդանիշը

Եթե կետն ընտրելը հեշտ էր, ապա Ֆոքսի ամենամեծ ափսոսանքը կապված է «Վերադարձ դեպի ապագա»-ի հայտնի կարմիր Gibson ES-345 կիթառի հետ։ «Պետք է վերցնեի այդ կիթառը»,– կեսկատակ, կեսլուրջ ասաց Ֆոքսը։ Այդ գործիքը, որի միջոցով «Enchantment Under the Sea» պարահանդեսին հնչեց «Johnny B. Goode»-ը, դարձել է ինքնուրույն լեգենդ՝ նկարահանումներից հետո անհետանալով։ Կիթառի բացակայությունը հետաքրքրություն է առաջացրել թե՛ երկրպագուների, թե՛ դերասանների շրջանում։

Լիա Թոմփսոնը՝ Ֆոքսի գործընկերը, հունիսին պատմեց «PEOPLE»-ին․ «Չգիտեմ, թե ինչպես է այդ կիթառը դուրս եկել մարդկանց ձեռքից։ Սկզբում մտածեցի, որ գուցե ռեկվիզիտների պատասխանատուներն են վերցրել, բայց հետո հասկացա՝ շատ թանկարժեք էր, պետք է ինչ-որ տեղ լիներ»։ Թոմփսոնն ինքն էլ կարողացել է պահել միայն պարի զգեստը, կոշիկներն ու զարդերը։ Դերասանական կազմը պարզապես չէր պատկերացնում, թե ինչ ազդեցություն կունենա ֆիլմը։ Ի տարբերություն «Աստղային պատերազմների» նման նախագծերի, որտեղ ամեն ինչ հավաքվում է, «Վերադարձ դեպի ապագա»-ի ռեկվիզիտները շատերը չհավաքեցին՝ չկռահելով, որ պատմություն են ստեղծում։

Կորած հիշատակների որոնում․ նոր վավերագրական ֆիլմ և համաշխարհային որոնում

Կիթառի պատմությունը չի մոռացվել։ Ֆիլմի 40-ամյակի կապակցությամբ Gibson Films ընկերությունը հայտարարեց «Կորած դեպի ապագա» վավերագրական ֆիլմի մասին՝ նվիրված Մարտի ՄաքՖլայի հայտնի կարմիր կիթառի որոնմանը։ Նկարահանման գործընթացը գլխավորում է Դոկ Կրոտզերը, Gibson-ի ներկայացուցիչ Մարկ Ագնեսիի հետ։ Ֆիլմում ներկայացված են դերասանների, ստեղծագործողների ու երաժիշտների հարցազրույցներ, ովքեր ոգեշնչվել են ֆիլմից։ Երկրպագուները կարող են հետևել որոնմանը կամ տրամադրել տեղեկություններ LostToTheFuture.com հարթակով՝ որոնումը վերածելով համաշխարհային համագործակցության։

Կիթառի անհետացումը դարձավ ոչ միայն կորած ռեկվիզիտի պատմություն, այլև խորհրդանիշ՝ մշակույթի փոփոխականության մասին։ Երբեմն այն, ինչ հետո դառնում է արժեքավոր, պարզապես մոռացվում է։

Ինչպես փոխեց Ֆոքսի կյանքը «Վերադարձ դեպի ապագա»-ն

Ֆոքսի համար «Վերադարձ դեպի ապագա»-ի ազդեցությունը շատ ավելի մեծ էր, քան հուշագրերը։ «TODAY»-ի հետ հարցազրույցում նա հիշում է, թե ինչպես ստացավ Մարտի ՄաքՖլայի դերը։ Մեկ տարի առաջ՝ 23 տարեկանում, Ֆոքսը նկարահանվում էր «Ընտանեկան կապերում», երբ շոուի ստեղծող Գարի Դեյվիդ Գոլդբերգը նրան հանձնեց Բոբ Զեմեկիսի նամակը։ Ֆոքսը, առանց սցենարը կարդալու, ընդունեց առաջարկը, որը փոխեց նրա կյանքը։

«Անհավանական տարբերություն»,– հիշում է Ֆոքսը։ Ֆիլմի հաջողությունը նրան վերածեց համաշխարհային աստղի, սակայն նա նշում է, որ ընտանիքն իր ուժն էր։ Հուշագրում Ֆոքսը պատմում է 1984 թվականի Սուրբ Ծննդյան մասին, երբ տուն բերեց իր առաջին «Էմմի»-ն։ Նա դրել էր այն սեղանին՝ հոր գնդակախաղի, եղբոր բռնցքամարտի և քրոջ սահնակորդության մրցանակների կողքին։ «Ասացի՝ հիանալի է»,– հիշում է Ֆոքսը։ Դա սովորական ուրախության պահ էր՝ հիշեցում, որ որքան էլ անսովոր դառնա կյանքը, ընտանիքը միշտ իր կողքին է։

«Իմ ընտանիքը ինձ երբեք թույլ չի տա «կորցնել գլուխս»»,– ծիծաղով եզրափակում է Ֆոքսը։

Հուշագիր․ հիշողության, կորուստի և ապագայի մասին

«Ապագայի տղա»-ն սովորական հուշագիր չէ։ Այն հիշողությունների, ինքնության և ժամանակի մասին խորիմաստ պատմություն է։ Գրված Նելլ Ֆորթենբերի հետ համատեղ, գիրքը ներկայացնում է Ֆոքսի փորձառությունները՝ համատեղելով «Ընտանեկան կապեր»-ի և «Վերադարձ դեպի ապագա»-ի նկարահանումները, հուշերը, որոնք տարիների ընթացքում դարձել են արժեքավոր, և փառքի անսպասելի ընթացքը։ Գրքում զգացվում է Ֆոքսի հումորը, ուժը և փոփոխություններին դիմակայելու կարողությունը։

Վերջում Ֆոքսի պատմությունը ցույց է տալիս, որ արժեքավոր հիշատակները միշտ չէ, որ թանկարժեք են։ Երբեմն դա փոքրիկ կետն է, կորած կիթառը կամ «Էմմի»-ն՝ ընտանիքի մրցանակների կողքին, որոնք նշում են լիարժեք ապրած կյանքի փուլերը։

Ֆոքսի պատմությունը վկայում է փառքի ու հիշողության անսպասելիության մասին։ Կորած կիթառը դարձել է այն բանի խորհրդանիշ, ինչ կարող է անհետանալ, սակայն նրա պահած պարզ հուշերը ու ընտանեկան պահերը փաստում են, որ արժեքը հաճախ թաքնված է սովորականում։ Նոր հուշագրի միջոցով Ֆոքսը ընթերցողներին հրավիրում է ոչ միայն կինեմատոգրաֆիական պատմության, այլև տան ջերմության և հիշողության մասին մտածելու։