Հրաժեշտ Թեհրանում. Խամենեիի հուղարկավորությունը
Թեհրանի փողոցները հեղեղվել են միլիոնավոր սգացողներով, որոնք հավաքվել էին Ազադի հրապարակում՝ հրաժեշտ տալու Իրանի հոգևոր առաջնորդ Այաթոլլա Ալի Խամենեիին: Ինչպես հաղորդում են միջազգային լրատվամիջոցները, այդ թվում՝ AP-ն և Al Jazeera-ն, մասնակիցների թիվը գերազանցել է 2020 թվականին Ղասեմ Սոլեյմանիի հուղարկավորության մասնակիցների քանակը: Այս իրադարձությունը տեղի է ունենում փետրվարի 28-ին իրականացված ավիահարվածից հետո, որի հետևանքով զոհվել էին Խամենեին և նրա ընտանիքի չորս անդամները:
Հուղարկավորության արարողությանը ներկա են եղել նախագահ Մասուդ Փեզեշքիանը և Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի (ԻՀՊԿ) հրամանատար Ահմադ Վահիդին: Իրանի նոր հոգևոր առաջնորդ Մոջթաբա Խամենեին, սակայն, ներկա չի եղել միջոցառումներին: Իրանական պաշտոնական աղբյուրները նշում են, որ նա գտնվում է ապահով վայրում՝ անվտանգության նկատառումներից ելնելով, քանի որ ենթադրվում է, որ նա ևս վիրավորվել է այն հարվածի ժամանակ, որը խլել է հոր կյանքը:
Աշխարհաքաղաքական հետևանքները
Հուղարկավորությունը տեղի է ունենում լարված ռազմական իրավիճակում: ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հայտարարել է, որ հուղարկավորության ընթացքում ռազմական գործողություններ չեն լինի, սակայն իրանական կողմի հռետորաբանությունը մնում է կոշտ: Փողոցներում հնչում են վրեժխնդրության կոչեր, իսկ Իրանի խորհրդարանի խոսնակ Մոհամմադ Բաղեր Ղալիբաֆը նախազգուշացրել է, որ Իրանը չի զիջի իր իրավունքները Հորմուզի նեղուցում՝ ընդգծելով, որ այն պետք է մնա իրանական վերահսկողության տակ:
Վերլուծություն. Անցումային շրջանի մարտահրավերները
Մարդկանց հոծ բազմությունը վկայում է այն մասին, որ Իրանի իշխանական համակարգը պահպանում է իր կուռությունը՝ չնայած տասնամյակների պատժամիջոցներին և վերջին ռազմական բախումներին: Այնուամենայնիվ, երկրի ներսում առկա են լուրջ անորոշություններ: Մոջթաբա Խամենեիի բացակայությունը հանրային դաշտից ընդգծում է իշխանության փոխանցման գործընթացի բարդությունը:
Իրանի հետագա քաղաքականությունը մեծապես կախված է լինելու նրանից, թե նոր ղեկավարությունը որքանով կկարողանա հավասարակշռել կոշտ հռետորաբանությունը և պետական կառավարման պրագմատիկ անհրաժեշտությունները: Առաջիկա օրերը վճռորոշ կլինեն՝ հասկանալու համար, թե արդյոք Իրանը կընտրի դիվանագիտական կարգավորման ուղին, թե կշարունակի առճակատումը, որը կարող է էլ ավելի խորացնել տարածաշրջանային անկայունությունը: