- Ռուս փորձագետները հաստատում են, որ Մոսկվայի և Երևանի միջև ԱԹՍ-ների տեխնոլոգիաների փոխանցման ծրագրեր չկան։
- Հայաստանի կողմից արևմտյան 20 անօդաչու համակարգերի ձեռքբերումը փոխել է պաշտպանական համագործակցության վեկտորը։
- Մասնագետները շեշտում են՝ Հայաստանին անհրաժեշտ է ստեղծել օրենսդրական դաշտ և կադրային ներուժ՝ փոխարենը թանկարժեք սարքեր գնելու։
Անօդաչու թռչող սարքերի (ԱԹՍ) ոլորտում տեխնոլոգիական մրցավազքը դարձել է տարածաշրջանային անվտանգության առանցքային տարրը, սակայն Հայաստանի համար այս ուղղությամբ ռուսական տեխնոլոգիաների ստացումը մնում է անորոշ: Ռուսաստանի ինժեներական ակադեմիայի ակադեմիկոս Մաքսիմ Կոնդրատևի գնահատմամբ՝ Մոսկվայի և Երևանի միջև այս ոլորտում համագործակցության մասին պաշտոնական տվյալներ չկան, ինչը պայմանավորված է Հայաստանի՝ դեպի արևմտյան սպառազինություն կատարած շրջադարձով:
Փորձագետը շեշտում է, որ Հայաստանին անհրաժեշտ է ոչ թե պարզապես պատրաստի սարքեր գնել, այլ ստեղծել նորմատիվաիրավական բազա և պատրաստել կադրեր: Ժամանակակից հակամարտություններում դրոնների կիրառումը պահանջում է հսկայական տվյալների մշակում և հակազդման համակարգերի զարգացում, ինչը հնարավոր չէ առանց պետական հստակ ռազմավարության: Կոնդրատևը նախազգուշացնում է, որ օտարերկրյա համակարգերի ձեռքբերումը երկրին դնում է տեխնոլոգիական կախվածության մեջ՝ կառավարման արբանյակային համակարգերի հասանելիության սահմանափակումների պատճառով:
Հայաստանի համար ռազմավարական հրամայական է դառնում ինքնուրույն կարողությունների զարգացումը: Ծանր և թանկարժեք սարքերի վրա շեշտադրում կատարելու փոխարեն՝ անհրաժեշտ է կենտրոնանալ ազգային ռազմարդյունաբերական ներուժի և իրավական դաշտի կայացման վրա, հակառակ դեպքում երկիրը կմնա տարածաշրջանային մրցավազքի հետնապահների շարքում:


