Օլե Գունար Սուլշերի՝ Մանչեսթեր Յունայթեդից հեռանալու պահը չորս տարի առաջ դարձավ ակումբի համար շրջադարձային: Սուլշերի աշխատանքի երկու ամբողջական մրցաշրջաններում թիմը հասավ երրորդ և երկրորդ տեղերի՝ այնպիսի արդյունքներ, որոնք հաջորդ տարիներին չկրկնվեցին։ Այդ հաջողությունները բարձրացրին սպասելիքները, սակայն տրանսֆերային սխալները և ղեկավարության թերությունները խոչընդոտեցին թիմի կայուն առաջընթացը։ Սուլշերը հաճախ ստիպված էր աշխատել առանց անհրաժեշտ նորեկների, հատկապես միջնորդության գծում, ինչը սահմանափակեց նրա հնարավորությունները։ Բացի այդ, ակումբի ղեկավարությունը չկարողացավ ապահովել Սուլշերի նպատակային տրանսֆերները՝ ինչպիսիք էին Ջուդ Բելլինգհեմը և Էրլինգ Հոլանդը։ Սա, ինչպես նաև գլխավոր մարզիչի փոփոխություններն ու խաղացողների անհամաձայնությունները, օրինակ՝ Մարկուս Ռեշֆորդի և Ջադոն Սանչոյի դեպքերը, բացահայտեցին թիմում առկա կառավարման խնդիրները։ Սուլշերը, անդրադառնալով Ռեշֆորդի իրավիճակին, նշեց, որ մարզիչը պետք է կարողանա հասկանալ խաղացողի խնդիրներն ու օգնել նրա ինքնավստահությանը՝ առանց հարցերը հանրայնացնելու։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է նման մեծ ակումբում, որտեղ յուրաքանչյուր մանրուք կարող է ազդել ընդհանուր արդյունքների վրա։ Սուլշերի՝ Բեշիկթաշում կարճատև աշխատանքի ավարտից հետո նա բացահայտեց, որ պատրաստ է նոր մարտահրավերների՝ անգլիական Չեմփիոնշիփում։ Նրա նախկին հաջողությունները Նորվեգիայում շարունակում են հիշեցնել, որ Սուլշերը կարող է օգնել թիմերին վերականգնել իրենց լավագույն որակները։ Չորս տարի անց Սուլշերի ժառանգությունը Մանչեսթեր Յունայթեդում նորից քննարկվում է՝ որպես օրինակ, թե ինչպիսի նշանակություն ունեն ճիշտ տրանսֆերները, առողջ մթնոլորտը և մարդկային վերաբերմունքը թիմի հաջողության համար։
Օլե Գունար Սուլշերի ժառանգությունն ու դասերը՝ Մանչեսթեր Յունայթեդից հեռանալուց չորս տարի անց
Հրապարակող՝
