«The Outer Worlds 2». Սատիրիկ տիեզերական RPG, որտեղ ամեն որոշումը կարևոր է

Սատիրիկ տիեզերք. երբ կապիտալիզմը հանդիպում է տիեզերական քաոսի

Մտեք «Arcadia»՝ «The Outer Worlds 2»-ի նոր աշխարհը, որտեղ աստղերը պարզապես հեռավոր լույսեր չեն, այլ կորպորատիվ ժանտախտի վահանակներ։ Obsidian-ի շարունակությունը խաղացողին տեղափոխում է դիստոպիկ տիեզերք, որտեղ շահույթը գերիշխում է, իսկ յուրաքանչյուր մոլորակ հիշեցնում է գերծանրաբեռնված առևտրի կենտրոն։ Եթե Star Trek-ը մեզ ցույց էր տալիս հույսով լի ապագա, ապա «The Outer Worlds 2»-ը ներկայացնում է հակառակ կողմը՝ տիեզերք, որտեղ կորպորացիաները տիրապետում են իշխանությանը, իսկ ձեր որոշումները շղթայական ազդեցություն են ունենում շահագործման վրա (IGN):

Պատմությունը խաղացողին տանում է Halcyon համակարգից դուրս՝ ներկայացնելով Arcadia-ն՝ նոր տարածք, նոր մոլորակներով, խմբավորումներով և երկընտրանքներով։ Խաղի սատիրան պահպանվում է, սակայն տոնայնությունը ավելի լուրջ և քաղաքական է։ Այստեղ չկան պարզ չարագործներ․ յուրաքանչյուր կազմակերպություն ունի իր երանգները, և որոշելը, թե որ թերի խմբին աջակցել, այնքան էլ հեշտ չէ։

Ուղեկիցներ և խմբավորումներ. բարդ հարաբերություններ դաժան աշխարհում

«The Outer Worlds 2»-ի առանձնահատկությունը ոչ միայն նոր աշխարհն է, այլ նաև այն, թե ինչպես են խմբավորումների քաղաքականությունն ու ուղեկիցների հարաբերությունները խառնվում ձեր ճանապարհին։ Յուրաքանչյուր ուղեկից ներկայացնում է Arcadia-ի տարբեր շերտը։ Օրինակ՝ ծանր զրահավորված Tristan-ը մարմնավորում է Protectorate-ի ճնշող արդարությունը, իսկ ձեռնարկատեր բժիշկ Inez-ը ազատ շուկայի գաղափարախոսությունն է։ Այս կերպարները պարզապես ուղեկիցներ չեն․ նրանք վիճում են ձեր ընտրությունների շուրջ, բանավիճում իրար հետ և ստիպում են մտածել սեփական արժեքների մասին։

Մշակողները ակնհայտորեն փորձել են խաղում ընդգծել բազմազանությունը։ Հերոսի ստեղծման համակարգում առկա են տարբեր մաշկի գույներ, վարսահարդարումներ՝ ներառյալ մանրակրկիտ մշակված աֆրո ոճերը, ինչպես նաև պրոթեզներ, որոնք թույլ են տալիս խաղացողին արտահայտել իր անհատականությունը (Gayming Magazine): Թեև մարմնի ձևերի ընտրությունը կարելի էր ավելացնել, այս քայլը հստակ նշան է դեպի ավելի ընդգրկուն RPG:

Երկխոսությունները սուր են, հաճախ՝ հումորային, երբեմն՝ ծայրահեղ։ Խաղի հումորը երբեք չի անցնում անպատշաճի սահմանը, պահպանելով հավասարակշռություն սրամիտ խոսքի և լուրջ մտորումների միջև (Radio Times): Նույնիսկ խաղի մեկնարկի մենյուն երկխոսության տեսարան է։ Ուղեկիցների մեջ կա նաև քվիր ներկայացվածություն, թեև որոշ երկրպագուներ կարոտում են առաջին խաղի ասեքսուալ հերոսին՝ Պարվատիին։

Բարոյական երկընտրանքներ և կարևոր ընտրություններ

«The Outer Worlds 2»-ի առանցքում դժվարին որոշումներն են։ Առաջին ժամերը անցկացվում են վրեժի պատմությամբ, որը դանդաղ ու աննշան է թվում, սակայն երբ քաղաքական ինտրիգներն ուժեղանում են, խաղի լարվածությունը էապես աճում է։ Դուք ստիպված կլինեք ընտրել Auntie’s Choice-ի՝ ազատության անվան տակ տիրապետող մոնոպոլիայի և Protectorate-ի՝ բացահայտ ֆաշիստական խմբավորման միջև։

Նույնիսկ, օրինակ, Order of the Ascendant-ը, որը գիտության և կանխատեսումների միջոցով փորձում է առաջնորդել մարդկությանը, պատրաստ է հանցագործությունների՝ կանխելու համար երևակայական աղետները։ Յուրաքանչյուր ընտրություն ունի հետևանք, իսկ «լավ» լուծումներ չկան։ Անմեղներին փրկելը կարող է հանգեցնել անկանխատեսելի հետևանքների, և խաղը հաճախ չի նշում որոշումների կարևորությունը, մինչև ստիպված չեք լինում բախվել դրանց արդյունքին։

Սա պարզապես պատմություն չէ․ խաղի թերության («flaw») համակարգը ձեր խաղաոճը վերածում է մշտական, խաղի վրա ազդող հատկությունների։ Եթե շատ գողանում եք, կարող եք ստանալ kleptomaniac թերությունը, ինչը կբերի առավելություններ, բայց նաև՝ խնդիրներ տեղացիների հետ։ Եթե արագ եք անցնում երկխոսությունները, ստիպված կլինեք ընտրել պատասխանները սահմանափակ ժամանակում։ Այս թերությունները հետադարձելի չեն, ուստի յուրաքանչյուր խաղաշրջան եզակի է։

Մարտերը, հետազոտությունը և մատչելիությունը. բարելավումներ և դժվարություններ

Մարտերը զգալիորեն բարելավվել են․ զենքերը դինամիկ են, շարժունակությունը՝ բարձր, իսկ զենքերի բազմազանությունը համապատասխանում է խաղի յուրահատուկ աշխարհին։ Գոյություն ունեն զենքեր, որոնք լուռ են կամ ուժեղանում են ամեն սպանությունից հետո (IGN):

Հարմարեցումն ավելի խորն է․ զենքերի և զրահի մոդերն թույլ են տալիս փոխել տարրային դիմադրություններ կամ պայթուցիկ փամփուշտների համար զոհաբերել վնասը։ Սակայն թշնամիների բազմազանությունը սահմանափակ է, և նրանց դիրքերը խաղի քարտեզում վերջնական են․ որոշ ժամանակ անց տարածքները դատարկ են թվում։ Մենյուի համակարգը նույնպես դժվարացնում է նավարկումը, հատկապես նրանց համար, ովքեր սիրում են մանրակրկիտ հագուստի կառավարում (Radio Times):

Հետազոտությունը շարունակում է մնալ խաղի առավելությունը։ Յուրաքանչյուր մոլորակ ունի իր մթնոլորտը և դժվարությունները։ Ձյունապատ վանքերից մինչև ջունգլիների հետնախորշեր, միջավայրերը հրավիրում են ուսումնասիրության և պարգևատրում հետաքրքրասեր խաղացողին։ Մատչելիության հնարավորությունները ընդլայնվել են, սակայն դեռ կա տեղ ավելի մեծ ներառման համար (Gayming Magazine):

Վերախաղարկելիություն և խաղացողի ընտրություն

RPG-ի զարգացումը կախվածություն է առաջացնում․ ունակությունների միավորները և հատկությունները ստիպում են լուրջ մտածել հերոսի զարգացման մասին։ Թույլատրվում է ընտրել միայն տասնհինգ հատկություն՝ մինչև մակարդակի սահմանաչափը, ինչը յուրաքանչյուր որոշումը դարձնում է կարևոր։ Թերությունների համակարգը խրախուսում է բազմակի խաղաշրջաններ՝ տարբեր հետևանքներով և անսպասելի զարգացումներով։

Ուղեկիցները զարգանում են պատմության ընթացքում, հարաբերությունները խորանում են, և խմբավորումների հանդեպ վերաբերմունքը փոխվում է ձեր ընտրություններից կախված։ Որոշ կերպարներ՝ ինչպես Niles-ը և Valerie-ն, սկզբում կարող են աննշան թվալ, բայց պատմության ընթացքում դառնում են ավելի կարևոր։ Սիրային գիծերի բացակայությունը կարող է հիասթափեցնել, սակայն երկխոսությունների և կերպարների բազմազանությունը փոխհատուցում է դա։

Կողմնակի առաջադրանքները և ընտրովի բովանդակությունը հաճախ բերում են անսպասելի պատմությունների կամ բարոյական երկընտրանքների։ Խաղը միշտ չի նշում կարևոր շրջադարձային պահերը, ուստի ուշադիր խաղացողները կպարգևատրվեն՝ հայտնաբերելով, թե ինչպես են իրենց ընտրությունները ազդում Arcadia-ի վրա։

Վերջնական գնահատական. կորպորատիվ դիստոպիա, որը արժե ուսումնասիրել

«The Outer Worlds 2»-ը չի փորձում ամբողջությամբ նորացնել Obsidian-ի RPG-ի ձևաչափը, բայց այն զգալիորեն կատարելագործված է՝ սրելով սատիրան, խորացնելով բարոյական երկընտրանքները և ընդլայնելով կերպարների շարքերը։ Թույլ մեկնարկը և թշնամիների կրկնությունը կարող են հիասթափեցնել, սակայն քաղաքական ինտրիգների և կերպարների զարգացման համար արժե շարունակել խաղալ։

Եթե Fallout-ի ոճի RPG-ների սիրահար եք կամ նորեկ, «The Outer Worlds 2»-ը խաղ է, որը «կանչում» է խաղալու։ Հումորի, հետևանքների և բազմազանության համադրությունը այն դարձնում է վերջին տարիների ամենազգալի խաղային փորձերից մեկը։ Պարզապես հիշեք․ Arcadia-ում ազատության գինը երբեք էժան չէ, իսկ յուրաքանչյուր որոշում՝ կարևոր։

Obsidian-ի նոր ստեղծագործությունը ցույց է տալիս, որ նույնիսկ կորպորատիվ դոմինացված տիեզերքում, խաղացողի ընտրությունը և մտածված աշխարհակառուցումը կարող են ստեղծել RPG, որը երկար կմնա հիշողության մեջ։ «The Outer Worlds 2»-ը ոչ միայն սատիրա է մեր իրականության մասին, այլ մեզ մարտահրավեր է նետում՝ ձևավորելու այն՝ անկատար ընտրություններով։