Սթիվեն Միլլերը՝ քաղաքական ծաղրի, հակազդեցության և կրքերի խաչմերուկում

Սթիվեն Միլլերի կերպարը՝ հակասեմիտիզմի և քաղաքական ծաղրի քննարկումների կենտրոնում

2025 թվականի սեպտեմբերի վերջին Կալիֆորնիայի նահանգապետ Գևին Նյուսոմի մամուլի գրասենյակը հրապարակեց արհեստական բանականությամբ ստեղծված մուլտֆիլմ՝ Սթիվեն Միլլերին պատկերելով որպես նախկին նախագահ Դոնալդ Թրամփի «պարանով առաջնորդող» անձ։ Նկարին կցված էր վերնագիր՝ «TIME FOR YOUR DAILY WALK, DONALD! (NO STAIRS)», որը շուտով դարձավ քաղաքական սկանդալի պատճառ։

Մի քանի ժամվա ընթացքում պահպանողական մեկնաբաններն ու Հանրապետական պաշտոնյաները քննադատեցին մուլտֆիլմը՝ մեղադրելով հակասեմիտական ստերեոտիպերի տարածման մեջ, հատկապես Միլլերի դեմքի գծերի չափազանցված ներկայացման համար։ Սոցիալական ցանցերը պայթեցին վրդովմունքով։ Նյուսոմի ներողության և նույնիսկ հրաժարականի պահանջները տարածվեցին աջակողմյան լրատվամիջոցներում։ Միլլերը հրապարակայնորեն արձագանքեց՝ մեղադրելով նահանգապետի գրասենյակը թշնամական հռետորաբանության մեջ, ինչը, ըստ նրա, դարձել է Դեմոկրատական պաշտոնյաների վարքի տիպիկ օրինակ։ San Francisco Chronicle, The Daily Beast և TheJ.ca պարբերականները անդրադարձան միջադեպին՝ ընդգծելով ծաղրի և ատելության միջև մշտական լարվածությունը ամերիկյան քաղաքականությունում։

Նյուսոմի թիմը պաշտպանեց իրենց քայլը՝ նշելով, որ դա քաղաքական ծաղրի շարք էր, որը նպատակ ուներ հեգնել Թրամփի վարչակազմի ներկայացուցիչներին։ Սակայն պատկերն ի հայտ բերեց խոր զգայունություններ՝ կապված ծաղրանկարների, հրեական ինքնության և քաղաքական հումորի սահմանների հետ։ Այսօր, երբ արհեստական բանականությունը և վիրտուալ բովանդակությունը արագորեն տարածվում են, ծաղրի ու վնասակար ստերեոտիպերի միջև սահմանը դարձել է առավել նուրբ։

Համալսարանական ծաղրն ու ներկայացման քաղաքականությունը՝ Միլլերը բեմի վրա

Սակրամենտոյում սկանդալի ֆոնին Սթիվեն Միլլերի անունը հայտնվեց նաև Սթենֆորդի համալսարանի Gaieties ամենամյա ներկայացման շրջանակում։ The Stanford Daily-ի հրապարակած սատիրիկ հոդվածում Միլլերը ներկայացված է որպես «Project 2025: Pa-tree-iot Town» ներկայացման ռեժիսոր՝ «պատրիոտական» մոտեցմամբ։ Հոդվածը՝ բացահայտ հորինված, ծաղրում է գաղափարական բազմազանության, բյուջետային սպառնալիքների և «քրիստոնեական» թատերական մթնոլորտի թեմաները։

Միլլերի կերպարը կեղծ հոդվածում վիրավորում է առաջադեմ գործիչներին, կատակում է LGBTQIA+ համայնքի ներդրումների այրման մասին և հանդես է գալիս ամերիկյան ավանդույթների պաշտպանությամբ՝ Palantir-ի ու Heritage Foundation-ի գովազդներով։ Ուսանողական բողոքի ակցիաները անտեսվում են, իսկ Միլլերի՝ սատիրիկ կերպարը խորհուրդ է տալիս երիտասարդներին. «Ամեն ինչ հնարավոր է, եթե պատմում ես այնպիսի պատմություն, որը հարգում է ամերիկյան իրավունքներն ու ավանդույթները՝ մեր Տեր և Փրկիչ Դոնալդ Թրամփի համաձայն»։

Այս սատիրան ընդգծում է Միլլերի վիճահարույց հեղինակությունը՝ անկախ նրանից՝ պետական ապարատում, թե համալսարանական բեմում։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես են քաղաքական դեմքերը դառնում ավելի լայն մշակութային պայքարի խորհրդանիշներ՝ խոսքի ազատության, գաղափարական բազմազանության և քաղաքական ներկայացման նոր նորմերի շուրջ։

Ծայրահեղ հռետորաբանությունն ու հրապարակային քննադատությունը

Քաղաքական պատկերների շուրջ վեճի խորացմանը զուգահեռ Միլլերը քննադատության ենթարկվեց նաև իր հրապարակային ելույթների համար։ Հոկտեմբերի սկզբին MSNBC-ն ցուցադրեց հատված, որտեղ նախկին ոստիկան Մայքլ Ֆանոնը Միլլերին անվանում է «չկառավարվող ծիծաղելի»՝ դատապարտելով Մեմֆիսում նրա «բռնի» ելույթը։ Սա վկայում է ԱՄՆ-ում աճող քաղաքական պառակտման մասին։

Միլլերը, որ հաճախ նկարագրվում է որպես Թրամփի կոշտ քաղաքականության գաղափարական շարժիչ, այժմ քննադատվում է ոչ միայն ասածի բովանդակության, այլև ոճի համար՝ մտահոգություններ առաջացնելով, որ քաղաքական խոսքի սահմանները վերանում են։ Նրա և համախոհների հռետորաբանությունը քննադատների կարծիքով ոչ միայն սադրիչ է, այլ նաև արտացոլում է վտանգավոր միտում՝ ագրեսիվ ու ավտորիտար լեզվի նորմալացում՝ կուսակցական նպատակներին հասնելու համար։

Միլլերը, քաղաքականությունը և ամերիկյան բանտային համակարգը

Սթիվեն Միլլերի քաղաքական ժառանգությունը հատկապես խորն է ներգործում ներգաղթի և քրեական արդարադատության ոլորտում։ Ինչպես նշում է CounterPunch-ի վերլուծությունը, Միլլերի պաշտոնավարման տարիներին ԱՄՆ-ում ձևավորվեց երկկուսակցական «բանտային նախապատվություն»։ Prison Policy Initiative-ի զեկույցը փաստում է, որ ԱՄՆ-ի յուրաքանչյուր նահանգ ավելի շատ կանանց է բանտարկում, քան աշխարհի երկրների մեծ մասը։ ԱՄՆ-ում բանտարկված կանանց թվով աշխարհում ամենամեծ ցուցանիշն է՝ ունենալով աշխարհի կանանց միայն 4 տոկոսը, բայց բանտարկվածների 25 տոկոսը։

Այս թվերը պարզապես վիճակագրություն չեն։ Դրանք բացահայտում են այն քաղաքականության հետևանքները, որոնք քրեականացնում են աղքատությունը, հոգեկան առողջությունը դարձնում են ոստիկանության խնդիր և բազմացնում են տրավման՝ հատկապես կանանց ու ընտանիքների շրջանում։ Միլլերը և Թրամփի վարչակազմի ներկայացուցիչները հաճախ քննադատում են «արմատական ձախին»՝ իբրև ամերիկյան արժեքների խաթարող, սակայն իրականում երկու հիմնական կուսակցություններն էլ նպաստել են բանտային համակարգի ընդլայնմանը։ Հանրային առողջության ֆինանսավորման, թմրամիջոցների դեմ պայքարի և աղքատության քրեականացման շուրջ վեճերը սերտորեն կապված են Միլլերի ձևավորած քաղաքական ընտրությունների հետ։

Այս ամենի հետևանքները զգացվում են ընտանիքներում ու համայնքներում։ Behavioral Sciences & the Law և այլ գիտական աղբյուրներ մատնանշում են բանտարկված մայրերի երեխաներից բաժանման ծանր ազդեցությունները՝ տրավմա, անհանգստություն և ընտանեկան կապերի խզում։ Քաղաքական գործիչները փորձում են գնահատել «խիստ» քաղաքականության ժառանգությունը, մինչդեռ Միլլերի դերը այս ոլորտում շարունակում է մնալ բանավեճի առանցքում։

Սոցիալական ցանցերը, ծաղրն ու քաղաքական խոսքի սահմանները

2025-ին Սթիվեն Միլլերի շուրջ ծագած սկանդալներն, ըստ էության, արտացոլում են ավելի լայն միտումները ամերիկյան քաղաքականությունում։ Արհեստական բանականությամբ ստեղծված մուլտֆիլմերի վիրուսային տարածումը, առցանց վրդովմունքի արագ աճը և ծաղրի ու նախապաշարմունքի սահմանների մշուշումը վկայում են քաղաքական հաղորդակցության նոր դինամիկայի մասին։ Նյուսոմի մամուլի գրասենյակը, պաշտպանելով իրենց հրապարակումները որպես ծաղր, հղում է անում հակառակորդների ռազմավարությանը՝ հումորն ու չափազանցությունը օգտագործելով որպես քննադատության գործիք։ Բայց, ինչպես ցույց տվեց Միլլերի մուլտֆիլմի արձագանքը, ինքնին ծաղրն արդեն դարձել է հարթակ՝ ինքնության, կողմնակալության և հանրային պատասխանատվության ավելի խորը հարցերի համար։

Հրեական կազմակերպությունները, հետաքրքիր է, որ չեն արձագանքել միասնական հայտարարությամբ՝ հարցը թողնելով անհատական մեկնաբանությունների և կուսակցական լրատվամիջոցների մակարդակին։ Այս բեկ Fragmented արձագանքը ցույց է տալիս, թե որքան բարդ է հակասեմիտիզմի, խոսքի ազատության և քաղաքական պատասխանատվության հարցերում նավարկել այսօրվա արագ փոփոխվող տեղեկատվական միջավայրում։

Ի վերջո, Սթիվեն Միլլերի ներկայությունը լրատվական դաշտում՝ լինի որպես ծաղրի թիրախ, քաղաքականության ձայն, թե քննադատության օբյեկտ, ընդգծում է ամերիկյան ժողովրդավարության հիմնական լարվածությունը՝ բանավեճի, հումորի և ինքնությունների հարգանքի հավասարակշռման պայքարը։

Վերլուծություն՝ Սթիվեն Միլլերի շուրջ 2025-ին ծագած վեճերը բացահայտում են քաղաքական ծաղրի, ինքնության և քաղաքականության վտանգավոր խաչմերուկը։ Երբ հումորը, հռետորաբանությունը և պատկերները բախվում են խորքային սոցիալական մտահոգությունների հետ, հանրային դեմքերը դառնում են ավելի լայն պայքարի խորհրդանիշ։ Միլլերի անցած ճանապարհը ցույց է տալիս, թե որքան մեծ է քաղաքական նարատիվի ուժը՝ բայց նաև՝ ռիսկը՝ պառակտված հասարակությունում։