Հայկ Տրունյան

Երկար ժամանակ Արևմուտքում գերիշխում էր այն համոզմունքը, որ Չինաստանը երբեք չի դառնա տեխնոլոգիական գերտերություն առանց լիբերալ բարեփոխումների:

Քաղաքակրթական տեսանկյունից Թուրքիան այնպես էլ չձևավորվեց որպես ինքնուրույն, ավարտուն քաղաքակրթություն այս թերմինի լրիվ պատմամշակութային իմաստով։

Արևմտահայերենը պարզապես հայերեն խոսքի տարբերակներից մեկը չէ։

Այս ֆոնին ցայտուն է այն ճեղքումը, որը ցույց է տալիս Դոնալդ Թրամփի ժամանակակից վարչակազմը՝ հեռանալով Եվրոպայից որպես արևմտյան աշխարհի միջուկ և փաստորեն հայտարարելով պահանջ արևմտյան քաղաքակրթական ինքնության մենաշնորհի վրա։

Մեզ համար Իրանը կարևոր հարևան է, և նրանում տեղի ունեցող իրադարձությունները լուրջ նշանակություն ունեն ողջ տարածաշրջանի համար։

Գերհիպերկենտրոնացված կառավարման երկու տասնամյակներից հետո Էրդողանի կողմից կառուցված համակարգը սկսել է խափանումներ տալ։ Անկարան ակնհայտորեն զրկված է այն ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներից, որոնք անհրաժեշտ են սեփական հավակնություններին համապատասխանելու համար։

Ժամանակակից աշխարհաքաղաքականության համատեքստում Հնդկաստանի ռազմավարությունը նման է բարձր դիվերսիֆիկացված ներդրումային պորտֆելի կառավարմանը, որտեղ բաժնետոմսերն ու պարտատոմսերը փոխարինվում են տարբեր երկրների հետ գործընկերություններով։