Մարտ ամիսը նշանավորվեց հարկային լուրջ փոփոխություններով, որոնք էական ազդեցություն կունենան բարձր եկամուտ ունեցողների և կազմակերպությունների վրա։ Ավստրալիայում ընդունված «Division 296» կենսաթոշակային բարեփոխումները նախատեսում են մինչև 40% հարկ կիրառել 3 միլիոն դոլարից ավելի կենսաթոշակային հաշիվների իրացված եկամուտների վրա։ Այս փոփոխությունները, որոնք ուժի մեջ կմտնեն 2026 թվականի հուլիսի 1-ից, ստիպում են ինքնակառավարվող կենսաթոշակային հիմնադրամներին վերանայել իրենց ակտիվների կառավարման ռազմավարությունը՝ իրացվելիության խնդիրներից խուսափելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ԱՄՆ Վաշինգտոն նահանգում ընդունվել է տարեկան 1 միլիոն դոլարից ավելի եկամուտ ունեցողների համար 9,9% հարկի ներդրման մասին օրենքը։ Այս նախաձեռնությունը, որն ակնկալվում է, որ կստորագրի նահանգապետ Բոբ Ֆերգյուսոնը, արդեն իսկ մտահոգություն է առաջացրել սպորտային ակումբների շրջանում։ Օրինակ, «Seattle Seahawks»-ի գլխավոր մենեջեր Ջոն Շնայդերը նշել է, որ այս հարկը լուրջ խոչընդոտ կդառնա ազատ գործակալների ներգրավման համար՝ նահանգը դարձնելով պակաս գրավիչ համեմատած այն նահանգների, որտեղ նմանատիպ հարկեր չկան։
Այս երկու դեպքերն էլ վկայում են համաշխարհային միտման մասին, երբ պետությունները ձգտում են լրացուցիչ հարկային բեռ դնել խոշոր կապիտալի և բարձր եկամուտների վրա։ Տնտեսական այս նոր միջավայրում հաջողության հասնելու համար թե՛ անհատները, թե՛ կազմակերպությունները ստիպված կլինեն անցնել պասիվ կուտակումից դեպի ակտիվ հարկային ռազմավարությունների պլանավորման, որը հաշվի կառնի ինչպես իրացվելիության պահպանումը, այնպես էլ աշխատուժի մրցունակության պահպանումը։