Ապրիլի 3-ին կայանալիք պրեմիերայից առաջ Քրիստոֆեր Բորգլիի «Դրամա» հոգեբանական դրամեդին դարձել է տարվա ամենահակասական կինոիրադարձություններից մեկը։ Ֆիլմում Զենդայան և Ռոբերտ Պատինսոնը մարմնավորում են բոստոնյան մի զույգի, որի հարաբերությունները փլուզվում են հարսանիքին նախորդող ընթրիքի ժամանակ։ Քննադատները նշում են, որ ֆիլմը կտրուկ հեռանում է ռոմանտիկ կոմեդիաների ավանդական կանոններից՝ առաջարկելով լարված և անհարմարավետ պատմություն։
Ֆիլմի կենտրոնում Չարլիի (Պատինսոն) և Էմմայի (Զենդայա) պատմությունն է, որոնք ընկերների հետ խաղում են «խոստովանանքի խաղ»՝ պատմելով իրենց կյանքի ամենավատ արարքների մասին։ Էմմայի խոստովանությունը, թե դեռահաս տարիքում ինքը ծրագրել է դպրոցական հրաձգություն, դառնում է սյուժետային շրջադարձային կետը։ Այս բացահայտումը վերածվում է բարոյական դատողության և ներման սահմանների շուրջ ծավալվող ծանր քննարկման։
Ինչպես հաղորդում են IGN-ը և USA Today-ը, ֆիլմի ռեժիսոր Բորգլին օգտագործում է ոչ գծային մոնտաժ և լարված հնչյունային լուծումներ՝ ցույց տալու հերոսների հոգեբանական անկումը։ Զենդայայի և Պատինսոնի դերասանական խաղը բարձր գնահատականի է արժանացել, սակայն ֆիլմի հիմքում ընկած հակասական թեման առաջացրել է հանրային բուռն բանավեճեր։ Ֆիլմը հանդիսատեսին ստիպում է բախվել այն հարցին, թե արդյոք մարդը կարող է դատվել իր ունեցած ամենավատ մտքերի համար, ինչը «Դրաման» դարձնում է ոչ թե ժամանցային, այլ բարդ հոգեբանական փորձարկում։