Ռիչարդ Է. Գրանտը և Քլեր Ֆոյը մարմնավորում են գլխավոր դերերը 18-րդ դարի իրադարձություններ պատկերող «Վայրի տունը» (Savage House) սև կատակերգությունում, որի բրիտանական պրեմիերան կայանալու է 2026 թվականի հունիսի 5-ին։ Ռեժիսոր Փիթեր Գլանցի այս աշխատանքը պատմում է Լորդ Չոնսի Սևիջի (Գրանտ) և նրա կնոջ՝ Լեդի Սևիջի (Ֆոյ) սնանկացող ընտանիքի մասին, որոնք փորձում են պահպանել իրենց սոցիալական կարգավիճակը՝ կազմակերպելով շքեղ ընթրիք ազնվականների համար։
Դերասանական խաղն ընդդեմ սցենարի
Ֆիլմը ստացել է հակասական գնահատականներ։ Ինչպես նշում են The Guardian-ը և Radio Times-ը, Ռիչարդ Է. Գրանտի և Քլեր Ֆոյի կատարումները ֆիլմի ամենաուժեղ կողմն են, սակայն սցենարի կառուցվածքը քննադատների կողմից որակվել է որպես «հոգնեցուցիչ» և «միակողմանի»։ Չնայած դերասանների վարպետությանը, ֆիլմը երբեմն դժվարանում է պահպանել իր երգիծական տեմպը։
Ֆիլմում կիրառված ձայնային ուղեկցումը (voiceover) հիշեցնում է Սթենլի Կուբրիկի «Բարի Լինդոն» ֆիլմի ոճը, ինչը քննադատների մոտ տարբեր կարծիքներ է առաջացրել։ Ոմանք գտնում են, որ դա շեղում է ուշադրությունը վիզուալ պատկերից, մինչդեռ մյուսները գովաբանում են ֆիլմի՝ անկումային ունեցվածքի «այլանդակ» և «կոշտ» գեղագիտությունը։
Սատիրական երանգի վերլուծություն
«Վայրի տունը» փորձում է վերաիմաստավորել բրիտանական պատմական դրամայի ավանդույթները՝ հետևելով The Great կամ The Favourite ֆիլմերի հաջողություններին։ Այնուամենայնիվ, վերլուծաբանները նշում են, որ Գլանցի մոտեցումը ավելի պահպանողական է։ Ֆիլմը լավագույնս աշխատում է այն ժամանակ, երբ կենտրոնանում է գրոտեսկային տարրերի վրա՝ սկսած կերպարների ֆիզիկական քայքայումից մինչև սպասարկող անձնակազմի քաոսային հարաբերությունները։
Ի վերջո, այս ֆիլմը Գրանտի և Ֆոյի դերասանական կարողությունների փորձաքարն է։ Նրանց հաջողվել է պահպանել հետաքրքրությունը մի սցենարի շուրջ, որը, որոշ քննադատների կարծիքով, չի կարողանում խորապես բացահայտել դասակարգային սատիրայի թեման։ Թե ինչպես կընդունի հանդիսատեսը ֆիլմի «նողկալի» հումորն ու մռայլ մթնոլորտը, պարզ կդառնա առաջիկա շաբաթներին՝ կինոթատրոններում ֆիլմի ցուցադրություններից հետո։