2025-ի դեկտեմբերին Թաքեր Կարլսոնն այցելեց Դոհայի փախստականների կենտրոն՝ հանդիպելով Գազայի պատերազմից տուժածներին, որոնցից շատերը երեխաներ են՝ վիրավոր կամ առանց վերջույթների։ Կարլսոնը, ով իր թիմի հետ նկարահանում էր հիմնականում հեռախոսով՝ ի նշան հարգանքի, բացահայտորեն դատապարտեց Իսրայելի գործողությունները՝ մեղադրելով նրան խաղաղ բնակիչների սպանության մեջ։ Նա նշեց, որ իրենք «համարյա արցունքները զսպելով» լսել են երեխաների պատմությունները՝ նկարագրելով նրանց վնասվածքները որպես «չարիք»։ Նրա խոսքերը, հատկապես այն, որ Իսրայելը «մարդասպանություն է գործել», արագ տարածվեցին սոցիալական ցանցերում՝ առաջացնելով ինչպես աջակցություն, այնպես էլ քննադատություն։
Կարլսոնը նաև պնդեց, որ Իսրայելը կանխել է Քաթարին՝ ավելի շատ պաղեստինցիների ընդունելու հնարավորությունը։ Նա ընդգծեց, որ Իսրայելը նաև «կրակել է լրագրողների վրա, որպեսզի ոչ ոք չկարողանա լուսաբանել տեղի ունեցողը»։ Նրա այցը ու հաղորդումը մեծ արձագանք գտան հատկապես ԱՄՆ-ում՝ ուժեղացնելով քննարկումները ինչպես Իսրայելի քաղաքականության, այնպես էլ ամերիկյան լրատվամիջոցների դերի շուրջ։
Այցի ընթացքում Կարլսոնը հայտարարեց, որ պատրաստվում է տուն գնել Քաթարում՝ ի նշան իր անկախության և Քաթարի հետ կապի հանդեպ քննադատությանը պատասխան տալու։ Այս քայլը նույնպես հակասական գնահատվեց ԱՄՆ-ում՝ առաջացնելով վիճաբանություններ թե աջակիցների, թե ընդդիմախոսների շրջանում։ Կարլսոնի այցն ու հաղորդումը նորից ուշադրություն հրավիրեցին Գազայի մարդասիրական ճգնաժամի վրա՝ ընդգծելով լրագրության դերի կարևորությունը նման իրավիճակներում։