Մայքլ Ջեյ Ֆոքսը իր նոր հուշագրությամբ՝ «Future Boy», բացահայտում է 1985-ի այն շրջանը, երբ նա միաժամանակ խաղում էր երկու նշանավոր դեր՝ Ալեքս Փ․ Քիթոն «Ընտանեկան կապեր» հեռուստասերիալում և Մարտի ՄաքՖլայ «Վերադարձ դեպի ապագա» ֆիլմում։ Այս երկու նախագծերի համատեղումը աննախադեպ փորձություն էր․ Ֆոքսը ստիպված էր աշխատել գերծանրաբեռնված գրաֆիկով, հաճախ քնում էր ընդամենը մի քանի ժամ։ Հուշագրության մեջ դերասանը կիսվում է ոչ միայն իր կարիերայի հաջողություններով, այլև այն ժամանակների մասին, երբ դեռ չէր գիտակցում, որ իր մոտ սկսվում են Պարկինսոնի առաջին նշանները։
1991 թվականին, երբ Ֆոքսը հայտնաբերում է հիվանդությունը, նրա կյանքը փոխվում է։ Սակայն նա հրաժարվում է դառնալ միայն հիվանդության խորհրդանիշ։ «Future Boy»-ում Ֆոքսը պատմում է իր պայքարի, ընտանիքի աջակցության և իր հիմնադրամի՝ Պարկինսոնի հետազոտությունների համար ներդրումների մասին։ Նրա անկեղծությունը, դժվարությունների և հաջողությունների համադրումը գրքում, վեր է հանում մարդասիրական արժեքները՝ ցույց տալով, որ հիվանդությունը կարող է դառնալ կյանքի կազմակերպիչ սկզբունք, այլ ոչ թե միայն տխուր պատմություն։
Այս հուշագիրը ոչ միայն հիշողությունների, այլև անձնական տոկունության և հույսի ուղեցույց է։ Ֆոքսի պատմությունը հոլիվուդյան փայլից դուրս հզոր ուղերձ է այն մասին, որ կյանքը չի կորցնում իմաստը, նույնիսկ եթե այն փոխվում է։ «Future Boy»-ը կարևոր նոր քայլ է՝ թե՛ ընթերցողների, թե՛ Պարկինսոնի դեմ պայքարի համար։