NASA-ի «Վոյաջեր 1» տիեզերանավը, որն արձակվել է 1977 թվականին, 2026 թվականի նոյեմբերին պատրաստվում է հասնել մի հսկայական նշագծի՝ դառնալով մարդու կողմից ստեղծված առաջին օբյեկտը, որը Երկրից կլինի մեկ լուսային օր հեռավորության վրա՝ մոտ 16 միլիարդ մղոն հեռավորության վրա, միջաստղային տարածության խորքերում։ Ավելի քան չորս տասնամյակ շարունակ այս սարքը եղել է գիտական հետախուզության առաջատարը, որը վերաիմաստավորել է Արեգակնային համակարգի սահմանների և դրանից դուրս գտնվող միջաստղային միջավայրի մեր ընկալումը։ «Վոյաջեր 1»-ը 2012 թվականին հատել է հելիոդադարը՝ այն սահմանը, որտեղ Արեգակի ազդեցությունը թուլանում է, և սկսվում է միջաստղային տարածությունը։ Այս քայլը թույլ է տվել գիտնականներին անգնահատելի տվյալներ հավաքել տիեզերական ճառագայթների, հելիոսֆերայի դինամիկայի և մեր Արեգակնային համակարգից դուրս գտնվող միջավայրի մասին։
Հսկայական հեռավորությունները լուրջ մարտահրավերներ են ստեղծում կապի համար։ Օրինակ, «Վոյաջեր 1»-ին ուղարկված ցանկացած հրաման հասնում է 24 ժամում, և պատասխանը ստանալու համար պահանջվում է ևս 24 ժամ։ Սարքը տվյալներ է փոխանցում վայրկյանում ընդամենը 160 բիթ արագությամբ, ինչը պահանջում է Երկրի վրա բազմաթիվ ալեհավաքների օգտագործում՝ թույլ ազդանշանները հավաքելու համար։ NASA-ի թիմը, որը բաղկացած է տարբեր սերունդների մասնագետներից, տարիներ շարունակ դժվար որոշումներ է կայացրել՝ անջատելով ոչ էական համակարգերը՝ էներգիա խնայելու և առաքելության կյանքը երկարացնելու համար։ Ակնկալվում է, որ սարքը կշարունակի գործել ևս 2-5 տարի՝ մինչև 2030-ականների սկիզբը։
«Վոյաջեր 1»-ի առաքելությունը ոչ միայն տեխնոլոգիական հաղթանակ է, այլև մարդկության հետախուզական ոգու և գիտական ձգտումների վառ օրինակ։ Այն շարունակում է ոգեշնչել ապագա սերունդներին՝ խորհելու տիեզերքի գաղտնիքների մասին և ընդլայնելու մեր իմացության սահմանները։